Court dismissed appeal against fee waiver denial for business owner with business income despite annual loss.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Rzeszow dismissed the appellant's appeal regarding the denial of a court fee waiver. The appellant, a business owner, argued that a 2012 annual loss and criminal proceedings exempted him from fees, but the court found he possessed cash and generated business income. The court ruled that business income distinguishes him from a generic loss-making entity and that he must allocate funds for litigation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; A business owner with business income, even if operating at a loss in a specific year, is not eligible for a court fee waiver because they possess liquid assets and must account for litigation costs in their expenditure planning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 42/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Michalina Sanecka Protokolant: st. sekr. sądowy Halina Ramska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. M. przeciwko W. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt V GNc 1351/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zarzutów od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym. Sąd Rejonowy ustalił, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą i jest w stanie uiścić opłatę sądową od zarzutów od nakazu zapłaty, dlatego pozwany nie spełnia warunków od zwolnienia go od opłaty sądowej, zgodnie z art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Na postanowienie to zażalenie złożył pozwany zarzucając, że za rok 2012, mimo że uzyskiwał przychody poniósł stratę, a do niniejszego procesu doszło na skutek przestępczego działania, nieokreślonego przez pozwanego „przestępcą gospodarczego”.
Sąd zważył co następuje:
Zażalenie pozwanego nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2010 r, nr 90, poz. 594 z późn.zm.) zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Takiego oświadczenia pozwany nie złożył. Pozwany wykonując zarządzenie Sądu, przedstawił dokumenty na okoliczność kondycji finansowej prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa z których wynika, że osiąga przychody.
Przychody nie są równoznaczne z dochodami, jednakże pozwany dysponował gotówką. Rzeczą pozwanego było, na co ją przeznaczy. Prawidłowo zatem ustalił Sąd Rejonowy, że pozwany osiągając w roku podatkowym 2012 przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 4.359,853 zł, prowadząc działalność gospodarczą, w procedurze planowania wydatków, przewidując realizację swoich praw przed Sądem, powinien uwzględnić także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu sądowego. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia i Sąd zażalenie oddalił.
Sąd orzekł na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 385 kpc.