Social security court allows pre-retirement benefit by reclassifying statutory contract termination as employer-related cause.
Legislator summary
AI generatedThe social security court granted the applicant's appeal, overturning the social insurance fund's refusal of a pre-retirement benefit. The applicant's employment contract expired on August 31, 2017, due to mandatory statutory reorganization of the tax authority, not voluntary termination or misconduct. The court ruled that this specific statutory dissolution of the employer's unit constitutes a cause attributable to the employer under the employment promotion act, thereby satisfying the legal prerequisites for the benefit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o promocji zatrudnienia; Art. 170 ust. 1 ustawy o KAS; The court held that the termination of an employment contract resulting from the statutory dissolution of the employer's organizational unit, without a new employment offer, qualifies as a cause attributable to the employer for the purpose of pre-retirement benefits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 1107/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05.03.2019 r. Sąd Okręgowy / Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy Wydział VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący-Sędzia : SSO Iwona Iwanek Protokolant : st. sekretarz sądowy Monika Klęczar przy udziale - - - po rozpoznaniu w dniu 05.03.2019 r. w Świdnicy sprawy K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania K. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 20.09.2018 r. Nr (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 20 września 2018 roku znak: (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni K. K. prawo do świadczenia przedemerytalnego począwszy od dnia 6 września 2018 roku. Sygn. akt. VII U 1107/18
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni K. K. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 20.09.2018r. odmawiającej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że zaskarżona decyzja jest niezgodna ze stanem faktycznym. Do odwołania wnioskodawczyni załączyła pismo K. (...) z dnia 11.08.2017r., z którego wynika, że w związku z niezłożeniem wnioskodawczyni propozycji zatrudnienia i tym samym wygaśnięciem w dniu 31.08.2017 r. stosunku pracy na podstawie art. 170 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, wnioskodawczyni przysługuje odprawa pieniężna w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia na podstawie art.170 ust 4 ww. ustawy w związku z art. 8 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiazywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników ( Dz.U. z 2016 r., poz.1474 ).
Do odwołania wnioskodawczyni załączyła pismo byłego pracodawcy, w którym potwierdzono uprawnienie wnioskodawczyni do wypłaty odprawy pieniężnej w w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia w oparciu o przepisy wskazanych ustaw. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona pozwana wskazała, że w sytuacji wnioskodawczyni dla przyznania przedmiotowego świadczenia winny zostać spełnione przesłanki wynikające z art. 2 ust.1 pkt 2 lub pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych.
W ocenie pozwanej wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki w postaci rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, gdyż nie wynika to ze świadectwa pracy z dnia z dnia 31 sierpnia 2018r.. Wynika z niego, że stosunek pracy ustał w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę – art. 63 kp w związku z art.170 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę i Krajowej Administracji Skarbowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni K. K. (ur. (...).1960r. ) w dniu 05.09.2018r. złożyła u strony pozwanej wniosek o świadczenie przedemerytalne.
Do wniosku załączyła świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 2017r. wydane przez I. (...) w. W.. W punkcie dotyczącym ustania stosunku pracy wskazano, że ustał on w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę art. 63 kodeksu pracy w związku z art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz 1948 z późn. zm.). Decyzją z dnia 20.09.2018r. organ rentowy na podstawie art. 2 ust 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 30.04.2004r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił wnioskodawczyni prawa do świadczenia przedemerytalnego podnosząc, że pracodawca -I.
S. w. W. nie wskazała właściwej podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy. Strona pozwana wskazała, że pracodawca, który zatrudnia powyżej 20 osób w świadectwie pracy powołuje przepisy ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiazywania stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników. dowód: akta ZUS wnioskodawczyni Wnioskodawczyni K. K. była zatrudniona w U. S. W. w okresie od 01.06.1989r. do 15.10.2006r. Na podstawie przeniesienia służbowego wnioskodawczyni od 16.10.2006r. do 31.03.2015 r. była zatrudniona w U.
S. w Ś.. Na podstawie art. 23 ( 1) § 1 k.p. w związku z art. 42 ust.1 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej , ustawy o urzędach i izbach skarbowych oraz niektórych innych ustaw od 01.04.2015r. do 01.12.2016r. wnioskodawczyni była zatrudniona w I. S. w. W.. Na podstawie art.160 ust. 2 ustawy z dnia 16.11.2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej od 02.12.2016 r. do 31.08.2017 r. wnioskodawczyni była zatrudniona w I. S. w. W. miejscem wykonywania pracy był U. S. w Ś.. Stosunek pracy ustał w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę art. 63 kodeksu pracy w związku z art. 170 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej.
Wobec faktu, że wnioskodawczyni nie otrzymała propozycji nowych warunków zatrudnienia w związku z wejściem przepisów wprowadzających, wygaśniecie stosunku pracy powodowało uprawnienie do odprawy pieniężnej wskazanej w ustawie z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. dowód : akta ZUS wnioskodawczyni pismoK. (...) k. 24 akta osobowe wnioskodawczyni W oparciu o powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie jest zasadne, a stanowisko organu rentowego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na odwołanie nie podlegało uwzględnieniu. W sprawie niniejszej nie podlegały sporowi okoliczności dotyczące zasad przyznawania uprawnień do świadczenia przedemerytalnego, a zatem nie jest konieczne na potrzeby niniejszego rozstrzygnięcia przytaczanie szczegółowo treści przepisów ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Jedną z przesłanek nabycia uprawnień do świadczenia przedemerytalnego jest rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia.
Zgodnie z treścią przepisu art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 , z późn. zm.) przyczyny dotyczące zakładu pracy oznaczają wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy.
Ocena przyczyn, dla których doszło do rozwiązania stosunku pracy, nie jest zależna od zapisu w świadectwie pracy ale od całokształtu okoliczności składających się na ustanie stosunku pracy. Nie sposób przyjąć aby organ administracji skarbowej rozwiązał z wnioskodawczynią stosunek pracy według reguł wskazywanych przez organ rentowy skoro kwestie organizacyjne i likwidacja stanowisk pracy nie była inicjatywą pracodawcy ale wynikał wprost z przepisów ustawowych. Z dniem 01 marca 2017r. weszły w życie przepisy ustawy o Krajowej administracji Państwowej, poprzedzone ustawą z dnia 16.11.2016r.
Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Państwowej (Dz. U. 2016.1948). Przepisy wprowadzające ustanawiały nowe struktury administracji skarbowej i zawierały przepisy przejściowe w stosunku do dotychczas zatrudnionych pracowników. Stosownie do przepisu art. 170 ust. 1 cyt. wyżej ustawy stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy oraz stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, wygasają z dniem 31 sierpnia 2017 r., jeżeli osoby te w terminie do dnia 31 maja 2017 r., nie otrzymają pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby.
W przypadku braku otrzymania nowych warunków zatrudnienia wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby (ust. 3). Jednocześnie w przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownikom oraz funkcjonariuszom przysługują świadczenia należne odpowiednio w związku z likwidacją urzędu albo zniesieniem jednostki organizacyjnej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3 ( ust. 4 ). Zaznaczyć tylko należy, że ustawa uchylana to ustawa o służbie celnej, która w art. 163 ust. 4 gwarantowała funkcjonariuszowi służby stałej zwolnionemu ze służby w związku ze zniesieniem lub reorganizacją jednostki organizacyjnej wypłatę odprawy.
Powyższe okoliczności w odniesieniu do treści cytowanych przepisów w sposób jednoznaczny wskazują, że sytuacja wnioskodawczyni odpowiadała przesłance wygaśnięcia stosunku pracy z powodu odrębnych przepisów, wskazanej w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 , z późn. zm.). Twierdzenia organu rentowego zdają się oceniać stan faktyczny tylko pod kątem jednego przypadku rozwiązania stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, który akurat wnioskodawczyni nie mógł dotyczyć.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 47714 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.