Court dismisses airline delay claim due to one-year statute of limitations under Civil Code Art. 778. Appeal allowed, judgment changed to dismiss plaintiff's suit entirely.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal changed the lower court's judgment to dismiss the plaintiff's claim entirely. The plaintiff sought damages for a flight delay occurring in October 2013 but filed the lawsuit in July 2015, exceeding the one-year limitation period. The court ruled that the Supreme Court's recent interpretation of Civil Code Article 778 established a one-year statute of limitations for such claims, rendering the plaintiff's action time-barred.
Legislator headnote
AI generatedArt. 778 k.c.; Art. 775 k.c.; A claim for compensation under EU Regulation 261/2004 for flight delays is subject to a one-year statute of limitations pursuant to Article 778 of the Civil Code, as clarified by the Supreme Court's ruling of March 17, 2017.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt XXVII Ca 3469/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Wojtysiak Protokolant: sekr. sądowy Agata Skulimowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J. P. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt II C 2740/15 1. zmienia zaskarżony wyrok i oddala powództwo w całości oraz zasądza od J. P. na rzecz (...) S.A. w W. kwotę 317 (trzysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;
2. zasądza od J. P. na rzecz (...) S.A. w W. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej. SSO Piotr Wojtysiak Sygn. akt XXVII Ca 888/17
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 6 lipca 2015 r. J. P. o zasadzenie od (...) S.A. w W. kwoty 400 Euro wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 13 listopada 2013 r. do dnia zapłaty oraz o przyznanie mu zwrotu kosztów procesu. W dniu 27 lipca 2015 r. nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym orzeczono zgodne z żądaniem powoda. Pozwany skutecznie wniósł sprzeciwy od w/w nakazu, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm prawem przewidzianych. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 400 Euro wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 9 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty; oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 630 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Od powyższego orzeczenia pozwany wniósł apelację zaskarżając je w zakresie jego pkt I i III oraz zarzucając naruszenie:
1. art. 118 k.c. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przedawnia się z upływem lat 10, tj. na ogólnych zasadach;
2. art. 778 k.c. w zw. z art. 775 k.c. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia zgłoszonego przez pozwaną, wskutek przyjęcia, że na podstawie odesłania z art. 775 k.c. w związku z faktem uregulowania umowy przewozu lotniczego w przepisach ustawy – Prawo lotnicze, nie stosuje się art. 778 k.c. W oparciu o powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania w drugiej instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, iż w dniu 17 marca 2017 r. Sąd Najwyższy rozstrzygając pytanie prawne zadane przez Sąd Okręgowy w Warszawie podjął uchwałę, stwierdzając, że „roszczenie o odszkodowanie przewidziane w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, przedawnia się w terminie rocznym na podstawie art. 778 KC” (vide: uchwała SN z dn. 17 marca 2017 r., sygn. akt III CZP 111/16).
W świetle powyższego, podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie przez powódkę uznać należało za zasadny. Tym samym, na uwzględnienie zasługiwały również zarzuty apelacyjne sprowadzające się do naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego dotyczącego przedawnienia się roszczeń z tytułu opóźnionego lotu. Powód dochodził odszkodowania za opóźnienie lotu, który miał miejsce w dniu 4 października 2013 r. Natomiast, z powództwem o jego zasądzenie wystąpił w dniu 6 lipca 2015 r., a zatem dopiero po upływie jednego roku i 9 miesięcy.
Mając na uwadze, że roszczenia tego rodzaju ulegają przedawnieniu stosownie do regulacji art. 778 k.c. z upływem roku od dnia wykonania przewozu, roszczenie nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia. W powyższych okolicznościach, Sąd Okręgowy uznał za niecelowe odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji, gdyż ocena ich zasadności pozostawała bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. W konsekwencji powyższego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia, poprzez oddalenie powództwa w całości.
W przedmiocie kosztów postępowania zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, Sąd Okręgowy orzekł zna podstawie art. 102 k.p.c. częściowo odstępując od obciążania powoda kosztami postępowania, dochodząc do przekonania, że nawet na etapie postępowania apelacyjnego mógł pozostawać w uzasadnionym przekonaniu o zasadności swojego roszczenia, które ostatecznie zostało oddalone z uwagi na zacytowaną powyżej uchwałę Sądu Najwyższego, która rozstrzygała zagadnienie prawne w zakresie terminu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych z tytułu opóźnionego lotu.
Koszty pierwszoinstancyjne obejmowały opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa procesowego (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w wysokości wynikające z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (600 zł). Natomiast koszty postępowania apelacyjnego obejmowały opłatę od apelacji (30 zł) oraz wynagrodzenie nowo ustanowionego na etapie apelacji pełnomocnika w wysokości określonej w § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia apelacji (1 200 zł x 75% = 900 zł).
Sąd Okręgowy uznał za uzasadnione, przyznanie wyliczonych powyżej kosztów obejmujących w całości wydatki poniesione przez pozwanego oraz połowę ustalonego wyżej wynagrodzenia pełnomocnika, co ostatecznie dawało kwotę 317 zł (600 zł : 2 + 17 zł) w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji oraz kwotę 497 zł (900 zł : 2 + 30 zł + 17 zł) w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji. SSO Piotr Wojtysiak