Court dismisses airline passenger compensation claim due to statute of limitations under Civil Code Art. 778. Appeal allowed, first instance judgment changed to dismiss plaintiff's claim.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's claim for compensation regarding a delayed flight, overturning the lower court's judgment in favor of the airline. The defendant argued the claim was time-barred under the Civil Code, citing a Supreme Court ruling that such claims expire within one year. The appellate court accepted this argument, noting the flight occurred in 2013 while the lawsuit was filed in 2016, thus exceeding the statutory limitation period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 778 k.c.; Art. 775 k.c.; Art. 125 k.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. - Claims for compensation under Regulation (EC) No 261/2004 expire within one year of the flight's completion pursuant to Art. 778 of the Civil Code, barring litigation filed after three years.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt XXVII Ca 1338/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Wojtysiak Protokolant: stażysta protokolant sądowy Kamila Jankowska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa E. H. (1) przeciwko (...) w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt II C 1234/16 1. zmienia zaskrzony wyrok i oddala powództwo oraz zasądza od E. H. (1) na rzecz (...) w W. kwotę 377 (trzysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, 2. zasądza od E. H. (1) na rzecz (...) w W. kwotę 165 (sto sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej. Sygn. akt XXVII Ca 1338/17
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 10 lutego 2016 r. E. H. (2) wniósł o zasądzenie od (...) S.A. w W. kwoty 300 euro wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 20 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty, a także o przyznanie zwrotu kosztów procesu. Nakazem zapłaty z dnia 23 lutego 2016 r. wydanym w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od powyższego orzeczenia pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 euro wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 20 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 407 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Od powyższego orzeczenia pozwany wniósł apelację zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie:
1. art. 118 k.c. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 przedawniają się z upływem lat 10, tj. na ogólnych zasadach;
2. art. 778 k.c. w zw. z art. 775 k.c. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia, zgłoszonego przez pozwaną, wskutek przyjęcia, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przedawnia się z upływam lat 10, a nie z upływem 1 roku od dnia wykonania przewozu. Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zamianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w obu instancjach według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w instancji odwoławczej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, iż w dniu 17 marca 2017 r. Sąd Najwyższy rozstrzygając pytanie prawne zadane przez Sąd Okręgowy w Warszawie podjął uchwałę, stwierdzając, że „roszczenie o odszkodowanie przewidziane w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, przedawnia się w terminie rocznym na podstawie art. 778 k.c.” (vide: uchwała SN z dn. 17 marca 2017 r., sygn. akt III CZP 111/16).
W świetle powyższego, podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie przez powódkę uznać należało za zasadny. Tym samym, na uwzględnienie zasługiwały również zarzuty apelacyjne sprowadzające się do naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego dotyczącego przedawnienia się roszczeń z tytułu opóźnionego lotu. Powód dochodził odszkodowania za opóźnienie lotu, który miał miejsce w dniu 20 czerwca 2013 r. Natomiast, z powództwem o jego zasądzenie wystąpił w dniu 4 lipca 2016 r., a zatem dopiero po upływie przeszło trzech lat.
Mając na uwadze, że roszczenia tego rodzaju ulegają przedawnieniu stosownie do regulacji art. 778 k.c. z upływem roku od dnia wykonania przewozu, roszczenie nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia. W powyższych okolicznościach, Sąd Okręgowy uznał za niecelowe odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji, gdyż ocena ich zasadności pozostawała bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Na marginesie zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 125 k.c. wobec wydania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa decyzji stwierdzającej zasadność roszczenia powodów.
Trzeba bowiem zauważyć, iż uzyskanie przez powodów pozytywnej decyzji w toku postępowania administracyjnego wyklucza dochodzenie tego samego roszczenia przed sądem powszechnym. Roszczenie to bowiem jest już objęte powagą rzeczy osądzonej i nie jest możliwe wydanie kolejnego orzeczenia w tym przedmiocie. W konsekwencji powyższego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia, poprzez oddalenie powództwa w całości. W przedmiocie kosztów postępowania zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy określoną w art. 98 § 1 k.p.c. Koszty te w postępowaniu przed Sądem Rejonowym obejmowały opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa procesowego (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości wynikającej z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia pozwu (360 zł).
Natomiast, na etapie postępowania apelacyjnego pozwany poniósł koszty związane z opłatą od apelacji (30 zł) oraz wynagrodzeniem pełnomocnika w wysokości wynikającejz § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia apelacji (270 zł x 50% = 135 zł).