Legislator Case Law & Legislation
IV U 1144/18 AI generated

Court allows bridge pension claim by confirming 15 years of special conditions work without certificates.

Case Number IV U 1144/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's decision denying a bridge pension, ruling that the applicant met all statutory requirements. Although the applicant lacked official work certificates for specific periods, the court established through witness testimony and personal files that he worked as a bus driver in special conditions for the required duration. The judgment emphasized that factual performance of the job, rather than documentary proof, determines eligibility for special conditions work.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach pomostowych; Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2004-01-13 r. w sprawie wykazu zawodów i grup zawodowych podlegających pracy w szczególnych warunkach: faktyczne wykonywanie pracy w szczególnych warunkach jest kluczowe dla ustalenia prawa do emerytury pomostowej, nawet w braku świadectw pracy.

Keywords

AI generated
bridge pension eligibility special conditions work work certificates requirement factual employment proof Social Insurance Institution bus driver occupation statutory work period

Cited Legislation

AI generated
art. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych
W konsekwencji przyjąć należało, że wnioskodawca spełnia wymóg stażowy pracy w warunkach szczególnych, przewidziany art. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych.
art. 4 pkt 7 ustawy o emeryturach pomostowych
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r.
art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych
§ 1 k.p.c.
473 § 1 k.p.c., dowód z zeznań świadków jest dopuszczalny w zasadzie co do wszystkich faktów spornych lub niemożliwych do udowodnienia za pomocą dowodu z dokumentu, a nawet ponad i przeciwko osnowie dokumentu (por.
art. 233 § 1 k.p.c.
Postępowanie sądowe zainicjowane wniesieniem przez ubezpieczonego odwołania od decyzji organu rentowego toczy się bowiem według zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 233 § 1 k.p.c. Zgodnie zaś z art.
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji wyroku.
art. 473 § 1 k.p.c
Wskazać też należy, że zgodnie z treścią art. 473 § 1 k.p.c., dowód z zeznań świadków jest dopuszczalny w zasadzie co do wszystkich faktów spornych lub niemożliwych do udowodnienia za pomocą dowodu z dokumentu, a nawet ponad i przeciwko osnowie dokumentu (por.
art. 233 § 1 k.p.c
Postępowanie sądowe zainicjowane wniesieniem przez ubezpieczonego odwołania od decyzji organu rentowego toczy się bowiem według zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 233 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok SA w Łodzi z 27.05.2015 r., III AUa 623/15
wyrok SA w Łodzi z 27.05.2015 r., III AUa 623/15; wyrok SA w Białymstoku z 30.10.2018 r., III AUa 547/18).
wyrok SA w Białymstoku z 30.10.2018 r., III AUa 547/18
wyrok SA w Łodzi z 27.05.2015 r., III AUa 623/15; wyrok SA w Białymstoku z 30.10.2018 r., III AUa 547/18).
III UK 27/07
Supreme Court rules only seasonal months count for early retirement when work is full-time in special conditions.
III UK 38/07
Supreme Court dismissed pension claim; full-time work in special conditions required for early retirement eligibility.
III UK 66/07
(wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 14.09.2007 r., III UK 27/07, OSNP 2008/21-22/325; 19.09.2007 r., III UK 38/07, OSNP 2008/21-22/329; 06.12.2007 r., III UK 66/07, LEX nr 483283; 22.01.2008 r., I UK 210/07, OSNP 2009/5-6/75; 24.03.2009 r., I PK 194/08, LEX nr 528152).
I UK 210/07
Supreme Court allows pension claim by clarifying that short training periods do not break continuous special work conditions.
I PK 194/08
Supreme Court dismissed appeal; job title irrelevant, only actual work tasks determine special conditions status.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1144/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bogusław Łój Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Dejewska vel Dej po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2019 r. w Zielonej Górze odwołania P. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 10.07.2018 r. znak (...) 10.10.2018 r. znak (...) o emeryturę pomostową zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy P. B. prawo do emerytury pomostowej od dnia 15.09.2018 r. SSO Bogusław Łój Sygn. akt IV U 1144/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10.07.2018 r., znak: (...), pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił wnioskodawcy P. B. prawa do emerytury pomostowej wskazując, że wnioskodawca nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach, wynoszącego co najmniej 15 lat. Do pracy w warunkach szczególnych Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił okres 12 lat 2 miesięcy i 2 dni Do pracy w warunkach szczególnych Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględnił okresów od 13.11.1975 r. do 09.06.1978 r. oraz od 18.02.1985 r. do 02.01.1992 r. ponieważ wnioskodawca nie posiadał świadectw pracy w warunkach szczególnych.

W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawca podniósł, że w okresie od 18.02.1985 r. do 02.01.1992 r. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym w Ż. na stanowisku kierowca autobusu. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko, że wnioskodawca nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz faktu rozwiązania stosunku pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca P. B., urodzony (...), zgłosił pozwanemu w dniu 18.06.2018 r. wniosek o przyznanie prawa do emerytury pomostowej, pozostając w zatrudnieniu.

Pozwany uznał za udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe w wymiarze łącznie 25 lat i 3 dni, w tym 12 lat 10 miesięcy i 16 dni po wyłączeniu okresów zwolnień lekarskich i urlopów bezpłatnych stażu pracy w szczególnych warunkach, przypadającego przed dniem 1.01.1999 r. i po dniu 31.12.2008 r. /okoliczności niesporne, ustalone na podstawie akt organu rentowego/ Stosunek pracy wnioskodawcy ustał z dniem 14.09.2018 r. w trybie porozumienia stron. dowód: akta organu rentowego, nadto k. 23 akt sądowych Z okresów nieuznanych przez pozwanego za pracę w szczególnych warunkach, od 18.02.1982 r. do 02.01.1992 r. wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym w Ż. na stanowisku kierowcy autobusu, którym dowoził pracowników do pracy.

W okresie tym wnioskodawca, poza okresami urlopów bezpłatnych pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca autobusu. Umowa o pracę na okres próbny zawarta w dniu 18.02.1985 r. dotyczyła pracy na stanowisku kierowcy autobusu. Umowa ta została przedłużona na czas nieokreślony w dniu 04.03.1985 r. Wnioskodawca posiadał uprawnienia do kierowania wszystkimi rodzajami pojazdów. Zmiana angażu i powierzenie wykonywania obowiązków mechanika napraw pojazdów samochodowych – kierowcy autobusu z dniem 28.05.1986 r. spowodowana była wyłącznie w celu podwyższenia wynagrodzenia z 40 zł/ godzinę na 43 zł/; godzinę.

Co wprost wynika z treści wniosku. Obowiązki wnioskodawcy nie uległy zmianie, cały czas pracował jako kierowca autobusu, którym dowoził pracowników Przedsiębiorstwa do pracy na budowach realizowanych przez (...) w Ż.. dowód: - akta osobowe wnioskodawcy - zeznania świadka F. K. – k. 43, 44 akt sądowych - zeznania świadka Z. R. – k. 44 akt sądowych Autobus, którym kierował wnioskodawca był marki (...), posiadał 39 miejsc siedzących. Po ustaniu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym wnioskodawca w calszym ciągu dowoził pracowników Przedsiębiorstwa do pracy na budowach, jednak już jako kierowca pracujący w (...) Ż..

Obowiązki kierowcy autobusu wnioskodawca świadczył również w dni wolne od pracy. W tych dniach autobus był wykorzystywany do przewozu pracowników na różnego typu wyjazdy: grzybobranie, zawody wędkarskie, wycieczki zakładowe. dowód: - akta osobowe wnioskodawcy - zeznania świadka F. K. i Z. R. – k. 43-44 akt W okresie zatrudnienia w (...) w Ż. wnioskodawca korzystał z urlopu bezpłatnego w okresie od 12.03.1987 r. do 27.12.1988 r. i od 06.05.1989 r. do 31.12.1991 r. dowód: akta osobowe wnioskodawcy Stosunek pracy, w którym pozostawał wnioskodawca na dzień złożenia wniosku o emeryturę, został rozwiązany z dniem 30.06.2018 r. /dowód:

świadectwo pracy z dnia 30.06.2018 r., k. 61 akt organu rentowego/

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1924), prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: 1)urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.; 2)ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; 3)osiągnął wiek wynoszący co najmniej 60 lat dla mężczyzn; 4)ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5) przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; 6)po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Prace w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.) wymienione są w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (t.j. Dz.U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

W myśl ust. 2, okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Należy w tym miejscu zauważyć, że dla oceny czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie jest kluczowa nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. (wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 14.09.2007 r., III UK 27/07, OSNP 2008/21-22/325; 19.09.2007 r., III UK 38/07, OSNP 2008/21-22/329; 06.12.2007 r., III UK 66/07, LEX nr 483283; 22.01.2008 r., I UK 210/07, OSNP 2009/5-6/75; 24.03.2009 r., I PK 194/08, LEX nr 528152).

Wskazać też należy, że zgodnie z treścią art. 473 § 1 k.p.c., dowód z zeznań świadków jest dopuszczalny w zasadzie co do wszystkich faktów spornych lub niemożliwych do udowodnienia za pomocą dowodu z dokumentu, a nawet ponad i przeciwko osnowie dokumentu (por. wyrok SN z 08.12.1998 r„ II UKN 357/98, OSNP 2000/3/112, LEX nr 38907, uchwała SN z 24.09.1984, III UZP 6/84, LEX nr 14625). Postępowanie sądowe zainicjowane wniesieniem przez ubezpieczonego odwołania od decyzji organu rentowego toczy się bowiem według zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 233 § 1 k.p.c. Zgodnie zaś z art. 233 § 1 k.p.c. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału.

W niniejszej sprawie okolicznością sporną było legitymowanie się przez wnioskodawcę stażem pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat. Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło jednak ustalić, że odwołujący spełnił wszystkie sporne przesłanki uzyskania prawa do emerytury pomostowej. W okresie od 18.02.1985 r. do 02.01.1992 r. P. B. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym w Ż. na stanowisku kierowcy autobusu. Wnioskodawca w tym okresie wykonywał faktycznie stale i w pełnym wymiarze, pracę kierowcy autobusu, to jest pracę przewidzianą w punkcie 2 Działu VIII wykazu A, stanowiącego załącznik do powołanego wyżej rozporządzenia.

Przeprowadzone dowody, w szczególności zeznania świadków F. K. oraz Z. R. a w szczególności dokumenty zgromadzone w aktach osobowych wnioskodawcy jednoznacznie natomiast wskazują, że taką właśnie pracę wnioskodawca wykonywał. Jeszcze raz podkreślić należy, że dla oceny, czy w danym przypadku mamy do czynienia z pracą w szczególnych warunkach istotne jest faktyczne wykonywania danej pracy. Świadkowie opisali rodzaje wykonywanych czynności i warunki pracy wnioskodawcy w (...) Przedsiębiorstwie Budowlanym w Ż.. Z opisu tego jednoznacznie wynika, że praca wnioskodawcy w spornych okresach to praca ustawiacza kierowcy autobusu świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, oczywiście poza okresami urlopów bezpłatnych.

W konsekwencji przyjąć należało, że wnioskodawca spełnia wymóg stażowy pracy w warunkach szczególnych, przewidziany art. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych. Natomiast świadectwem pracy z dnia 14.09.2018 r. wnioskodawca wykazał, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji spełnił również warunek z art. 4 pkt 7 ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prawo do emerytury pomostowej powstaje z dniem spełnienia warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Według utrwalonej linii orzeczniczej, wnioskodawca może spełnić wszystkie warunki do przyznania emerytury pomostowej – tak jak w niniejszej sprawie – w dacie późniejszej niż złożenie wniosku, a przed wydaniem decyzji przez organ rentowy (por. wyrok SA w Łodzi z 27.05.2015 r., III AUa 623/15; wyrok SA w Białymstoku z 30.10.2018 r., III AUa 547/18).

Stwierdzić więc należy, że wnioskodawca wykazał wszystkie przesłanki uzyskania prawa do spornego świadczenia od dnia 15.09.2018 r., a przedmiotowa decyzja w tej sprawie została wydana w dniu 10.10.2018 r. Z punktu widzenia nabycia prawa do emerytury pomostowej nie ma znaczenia tryb rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że warunek określony w art. 4 pkt 7 ustawy o e.p. jest spełniony zarówno w przypadku, gdy rozwiązanie stosunku pracy następuje w drodze czynności prawnej dokonanej przez obie strony stosunku pracy (porozumienie stron, upływ czasu lub wykonanie pracy, na czas której została zawarta terminowa umowa o pracę), jak i jednostronnej czynności prawnej pracownika lub pracodawcy (por.

Marcin Zielonacki Komentarz do art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, LEX). Z tych względów, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji wyroku.