Legislator Case Law & Legislation
XI GC 2100/18 AI generated

Commercial gas supply dispute partially allowed where undisputed invoice upheld but disputed one rejected due to lack of delivery proof.

Case Number XI GC 2100/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially dismissed the plaintiff's claim for unpaid gas invoices and interest, ordering payment only for the undisputed amount of 500.79 zł plus interest. While the plaintiff argued for full payment based on a complex supply contract, the defendant contested the validity of a specific invoice dated June 2018, claiming the gas was never delivered to their premises. The court ruled that the plaintiff failed to prove delivery for the disputed invoice, shifting the burden of proof to them under general civil law principles, while upholding the claim for the verified November 2017 invoice.

Legislator headnote

AI generated

Art. 535 k.c.; Art. 555 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych: In commercial gas supply disputes, the burden of proving the validity of calculations and delivery lies with the creditor; if delivery is unproven for a specific invoice, that portion of the claim is dismissed while undisputed amounts remain enforceable.

Keywords

AI generated
commercial gas supply contract VAT invoice validity burden of proof delivery commercial delay interest simplified enforcement procedure partial claim dismissal general civil law principles

Cited Legislation

AI generated
Art. 535 k.c.
Podstawę prawną roszczenia powódki stanowił art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Art. 555 k.c.
Przywołany przepis poprzez art. 555 k.c. stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii.
Art. 6 k.c.
Jeżeli powyższe wyliczenia powinny być inne, to zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) rolą powódki (a nie pozwanej, a tym bardziej Sądu) było wykazanie w niniejszym postępowaniu poprawności dokonanych wyliczeń zużycia paliwa gazowego.
Art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych z dnia 10 maja 2016 r.
Orzeczenie o odsetkach oparte zostało o przepis art. 7 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych z dnia 10 maja 2016 r.
art. 229 k.p.c
Stan faktyczny w niniejszej sprawie w zakresie, w jakim okoliczności nie pozostawały pomiędzy stronami bezsporne (art. 229 k.p.c.), Sąd ustalił w oparciu o przywołane wyżej dokumenty, złożone przez powódkę, których autentyczności pozwana nie kwestionowała.
art. 6 k.c
Jeżeli powyższe wyliczenia powinny być inne, to zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) rolą powódki (a nie pozwanej, a tym bardziej Sądu) było wykazanie w niniejszym postępowaniu poprawności dokonanych wyliczeń zużycia paliwa gazowego.
art. 535 k.c
Podstawę prawną roszczenia powódki stanowił art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
art. 555 k.c
Przywołany przepis poprzez art. 555 k.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn.. akt XI GC 2100/18 upr Sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym.

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2018 roku powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew o zasądzenie od pozwanej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. kwoty 761,71 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot: 258,61 zł od dnia 6 czerwca 2018 r., 500,79 zł od dnia 21 czerwca 2018 r. oraz 2,31 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że zawarła z pozwanym umowę kompleksową sprzedaży paliwa gazowego, z tytułu czego wystawiono faktury VAT, których pozwany nie zapłacił.

W dniu 27 września 2018. w sprawie wydano nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. zaskarżyła w całości nakaz zapłaty sprzeciwem, domagając się oddalenia powództwa w całości. Pozwana spółka wskazała, że faktura VAT z dnia 27 listopada 2017 r. została przez pozwaną zapłacona w całości oraz zakwestionowała zasadność faktury VAT z dnia 6 czerwca 2018 r., która do pozwanej nie dotarła, przy czym pozwana opuściła lokal, do którego dostarczany był gaz w dniu 1 czerwca 2018 r. i nie wie, za co została wystawiona przedmiotowa faktura.

Postanowieniem z dnia 10 października 2018 r. sprawę przekazano do rozpoznania tutejszemu sądowi. W toku postępowania strony podtrzymały stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 30 grudnia 2013 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. zawarła z (...) Spółką Akcyjną w W. umowę kompleksową dostarczania paliwa gazowego numer BOK.S5- (...) w lokalu przy ul. (...) w S.. Bezsporne, a nadto dowód: - umowa z dnia 30 grudnia 2013 r k. 21-22; - protokół zdawczo—odbiorczy z dnia 30 grudnia 2013 k. 22v.; - oświadczenie dotyczące tytułu prawnego z dnia 30 grudnia 2013 r. k. 23-23v.; - oświadczenie o przeznaczeniu paliwa gazowego z dnia 30 grudnia 2013 r. k. 24; - aneks z dnia 10 lipca 2014 r. k. 24v-25.

Dnia 1 sierpnia 2014 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wstąpił w prawa i obowiązki (...) Spółki Akcyjnej w W.. Bezsporne, a nadto dowód: - umowa przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa z dnia 1 sierpnia 2014 r. – k. 46-55v. Dnia 27 listopada 2017 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanej następujące faktury VAT tytułem szacunkowego zużycia przez pozwaną paliwa gazowego w przedmiotowym lokalu: - numer (...) z dnia 27 listopada 2017 r. na kwotę 73,59 zł powiększoną o odsetki w kwocie 2,90 zł z terminem płatności do dnia 11 grudnia 2017 r.; - numer (...) z dnia 27 listopada 2017 r. na kwotę 262,22 zł terminem płatności do dnia 5 lutego 2018 r.; - numer (...) z dnia 27 listopada 2017 r. na kwotę 258,61 zł z terminem płatności do dnia 5 kwietnia 2018 r.; - numer (...) z dnia 27 listopada 2017 r. na kwotę 258,61 zł za prognozowany okres od dnia 22 marca 2018 r. do dnia 22 maja 2018 r. z terminem płatności do dnia 5 czerwca 2018 r.

Faktury od numeru (...) do numeru (...) zostały opłacone przez pozwaną po terminie. Bezsporne, a nadto dowód: - faktury – k. 18, 40 – 44; - specyfikacja rozliczenia faktury VAT nr (...) k. 43v. - nota odsetkowa – k.

45. Dnia 4 czerwca 2018 r. pozwana przekazała lokal przy ul. (...) w S. na rzecz W. S., ze stanem gazomierza wynoszącym 6878,316 m 3, z jednoczesnym wypowiedzeniem umowy kompleksowej o dostarczanie paliwa gazowego nr (...). Dowód: - protokół zdawczo-odbiorczy k.

17. Dnia 6 czerwca 2018 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanej fakturę numer (...) na kwotę 500,79 zł powiększoną o odsetki za nieterminowe wpłaty w kwocie 2,31 zł z terminem płatności do dnia 20 czerwca 2018 r. z tytułu rozliczenia dostarczanego palowa gazowego za okres od dnia 21 listopada 2017 r. do dnia 4 czerwca 2018 r., z uwzględnieniem rzeczywistego zużycia gazu według stanu gazomierza na dzień zdania lokalu w dniu 4 czerwca 2018 r. Dowód: - faktura nr (...) wraz ze specyfikacją rozliczenia do faktury VAT k. 18a – 19, 38-39. Dnia 6 czerwca 2018 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanej notę odsetkową na kwotę 2,31 zł, tytułem opłaconych po terminie faktur VAT nr (...), z terminem płatności do dnia 20 czerwca 2016 r. Dowód: - nota odsetkowa z dnia 15 października 2018 r. k.

20. Pismem z dnia 26 czerwca 2018 r., doręczonym w dniu 2 lipca 2018 r., powódka wezwała pozwaną do zapłaty łącznej kwoty 761,71 zł tytułem faktur VAT nr (...) w kwocie 500,79 zł i nr 142 w kwocie 258,61 zł oraz noty odsetkowej nr 5 w kwocie 2,31 zł. Dowód: - wezwanie do zapłaty z dnia 29 czerwca 2018 r. k. 33-33v.; - wydruk śledzenia przesyłki k.

32. Stan faktyczny w niniejszej sprawie w zakresie, w jakim okoliczności nie pozostawały pomiędzy stronami bezsporne (art. 229 k.p.c.), Sąd ustalił w oparciu o przywołane wyżej dokumenty, złożone przez powódkę, których autentyczności pozwana nie kwestionowała. Sąd ustalił, że pozwana opuściła lokal, do którego powódka dostarczała paliwo gazowe, z dniem 4 czerwca 2016 r., co potwierdza protokół zdawczo-odbiorczy. W ocenie Sądu rzeczywiste zużycie gazu powódki do tej daty obrazuje faktura VAT nr (...) wystawiona dnia 6 czerwca 2018 r., na podstawie spisanego stanu gazomierza w dacie zdania lokalu.

Co istotne, ww. faktura obejmuje rozliczenie rzeczywistego zużycia gazu za okres od dnia 21 listopada 2017 r. do dnia 4 czerwca 2018 r. Obejmuje zatem okres, za który wystawiono faktury szacunkowe od numeru (...) do numeru (...) z dnia 27 listopada 2017 r. Należy zauważyć, że ostatnia z tych faktur o nr (...) z terminem płatności do dnia 5 czerwca 2018 r. obejmowała prognozowane zużycie gazu w okresie od dnia 22 marca 2018 r. do dnia 22 maja 2018 r. Okres ten częściowo pokrywa się z okresem ujętym w fakturze nr (...) z dnia 6 czerwca 2018 r., która obejmuje rzeczywiste zużycie gazu przez pozwaną do dnia 4 czerwca 2018 r.

W ocenie Sądu ostatnio wymieniona faktura uwzględnia zatem należności wynikające z faktury nr (...). Tym bardziej że powódka w fakturze nr (...) wyliczyła „stan należności po rozliczeniu” (po lewej stronie faktury, u dołu) na kwotę 761,71 zł, co po odjęciu wyliczonej kwoty do zapłaty 500,79 zł i odsetek 2,31 zł daje kwotę 258,61 zł (761,71 – 500,79 – 2,31 = 258,61 zł), na która opiewa faktura nr (...). Jeżeli powyższe wyliczenia powinny być inne, to zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) rolą powódki (a nie pozwanej, a tym bardziej Sądu) było wykazanie w niniejszym postępowaniu poprawności dokonanych wyliczeń zużycia paliwa gazowego.

Pozwana nie zakwestionowała przy tym opłacenia faktur VAT nr (...) po terminie, co obrazuje nota odsetkowa z dnia 6 czerwca 2018 r.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się częściowo zasadne. Podstawę prawną roszczenia powódki stanowił art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Przywołany przepis poprzez art. 555 k.c. stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii. W świetle tak ustalonego stanu faktycznego Sąd zasądził od pozwanej kwotę 503,10 zł, na którą składa się należność w kwocie 500,79 zł wynikająca z faktury nr (...) oraz w kwocie 2,31 zł wynikająca z noty odsetkowej nr 5.

Orzeczenie o odsetkach oparte zostało o przepis art. 7 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych z dnia 10 maja 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 684) stanowiący, że wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;

2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. W zakresie kwoty 2,31 zł o odsetkach orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu, to jest od dnia wniesienia pozwu 5 września 2018 r., uznając że pozwana przed wniesieniem pozwu miała świadomość opłacenia faktur, za które wystawiono notę odsetkową nr 5, po terminie ich płatności. Natomiast w zakresie kwoty 500,79 zł wynikającej z faktury nr (...) odsetki zasądzono począwszy od dnia 19 października 2018 r., to jest od dnia następnego po upływie wynikającego z tej faktury terminu płatności 14 dni, licząc od daty doręczenia pozwanej w dniu 4 października 2018 r. odpisu pozwu wraz z nakazem zapłaty.

Brak bowiem dowodu wcześniejszego doręczenia stronie pozwanej spornej faktury, przy czym pozwana zakwestionowała fakt otrzymania tego dokumentu przed wytoczeniem powództwa. Z tych przyczyn powództwo podlegało częściowemu uwzględnieniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. W pozostałej części, a mianowicie co do kwoty 258,61 zł ujętej w fakturze VAT nr (...) wraz z odsetkami od tej kwoty, z przyczyn wskazanych jak wyżej oraz co do roszczenia odsetkowego od kwoty 500,79 zł za wcześniejszy okres powództwo oddalono, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji.

Sąd nie zasądził od pozwanej w zakresie, w jakim przegrała sprawę, kosztów procesu, a tym samym wniosek o zasądzenie tych kosztów na rzecz powódki implicite oddalono, uznając, że w sprawie brak dowodu wcześniejszego doręczenia pozwanej spornej faktury nr (...) i nie można wykluczyć, że pozwana powzięła wiedzę o tej fakturze dopiero po wytoczeniu powództwa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)