Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2473/18 AI generated

Social Security Court dismissed appeal; claimant received early pension, negating compensation eligibility under bridge pension law.

Case Number VIII U 2473/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant compensation for work in special conditions. The insured had previously obtained an early pension based on 15 years of such work, which the court identified as a negative prerequisite for compensation. Consequently, the court ruled that the insured did not lose the right to an early pension but rather exercised it, thereby precluding any claim for compensation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 2 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: Compensation for loss of early retirement rights is denied to those who have already acquired the right to early retirement under special conditions, as the negative prerequisite is satisfied by the acquisition of such a right.

Keywords

AI generated
compensation for special work conditions early retirement pension bridge pension law negative prerequisite Social Insurance Institution appeal dismissal functional interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił skarżącemu wypłaty rekompensaty wskazując, że nabył on prawo do emerytury co stanowi przesłankę negatywną zgodnie z art. 21 ust 2 ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r.
Art. 2 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił skarżącemu wypłaty rekompensaty wskazując, że nabył on prawo do emerytury co stanowi przesłankę negatywną zgodnie z art. 21 ust 2 ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r.
Art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
32 lub 39 czy tez art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (por.
Art. 477 § 14 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Trybunał Konstytucyjny z 25 listopada 2010 r. (K 27/09)
Sąd Apelacyjny w Łodzi z 14 grudnia 2015 r.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2473/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24 października 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2018 r. odmówił wnioskodawcy R. P. prawa do przyznania rekompensaty w związku z pracą w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że odmawia ustalenia wysokości rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach, ponieważ ubezpieczonemu decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r. zostało ustalone prawo do emerytury wcześniejszej na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej w związku z osiągnięciem przez ubezpieczonego 60 roku życia i udowodnieniem 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. /decyzja – k. 76 plik I akt ZUS/ Ubezpieczony R.

P. uznał w/w decyzję za krzywdzącą i w dniu 4 grudnia 2018 r. złożył odwołanie. /odwołanie – k. 3/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania od powyższej decyzji. W uzasadnieniu przywołał argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie – k. 4/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: R. P. urodził się w dniu (...) /bezsporne/ Decyzją z dnia 15 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił ubezpieczonemu R. P. prawa do emerytury z przyczyn nieudokumentowania 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. /decyzja – k. 24 plik I akt ZUS/ Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r.

Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i przyznał R. P. prawo do emerytury z dniem 1 marca 2013 r. /wyrok k. 47 plik I akt ZUS/ Wskutek wydanego wyroku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. w dniu 10 sierpnia 2015 r. wydał decyzję o przyznaniu ubezpieczonemu R. P. prawa do emerytury. Wypłata emerytury została zawieszona z powodu kontynuowania zatrudnienia. /decyzja k. 65 plik I akt ZUS/ W dniu 2 września 2015 r. ubezpieczony złożył wniosek o wypłatę świadczenia emerytalnego, do wniosku dołączył świadectwo pracy. /wniosek k. 67 plik I akt ZUS/ Organ rentowy w dniu 14 września 2015 r. wydał decyzję na mocy której została podjęta wypłata emerytury wnioskodawcy z dniem 1 września 2015 r. /decyzja k. 71 plik I akt ZUS/ W dniu 25 sierpnia 2018 r. ubezpieczony złożył wniosek o wypłatę rekompensaty w związku z pracą w szczególnych warunkach. /wniosek k. 75 plik I akt ZUS/ Organ rentowy w dniu 24 października 2018 r. wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił skarżącemu wypłaty rekompensaty wskazując, że nabył on prawo do emerytury co stanowi przesłankę negatywną zgodnie z art. 21 ust 2 ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.

U. z 2017 r., poz. 664). /decyzja k. 76 plik I akt ZUS/ Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy wskazać, że stan faktyczny w niniejszej sprawie był niesporny pomiędzy stronami. W art. 1 ust. 1 ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 664) określa warunki nabywania prawa do emerytur i rekompensat przez niektórych pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, zwanych „emeryturami pomostowymi”, o których mowa w art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j.

Dz. U. z 2017 r., poz. 1383 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 2 ust. 5 w/w ustawy o emeryturach pomostowych, rekompensata jest to odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. W myśl art. 21 ust. 1 w/w ustawy, rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat.

Ust. 2 art. 21 stanowi, że rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Art. 23 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o których mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (art. 23 ust. 2 w/w ustawy). Jako dodatek do kapitału początkowego, razem z kapitałem początkowym podlega waloryzacjom.

A zatem należy wskazać, prawo do rekompensaty, zgodnie z w/w ustawą, mają osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., które przed 1 stycznia 2009 r. wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Stosownie do treści art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po 31 grudnia 1948 r. a przed dniem 1 stycznia 1969 roku nabywają prawo do emerytury za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz warunki do uzyskania emerytury określone w tych przepisach spełnią do dnia 31 grudnia 2008 r.

Według treści § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Należy wskazać, że art. 2 pkt 5 i art. 21 ust. 1 w/w ustawy o emeryturach pomostowych formułują dwie zasadnicze przesłanki nabycia prawa do rekompensaty:

1) nienabycie prawa do emerytury pomostowej, 2) osiągnięcie okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszącego co najmniej 15 lat. Przesłanka negatywna została zawarta w art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Jest nią nabycie prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Treść art. 21 ust. 2 w/w ustawy może budzić wątpliwości i jego interpretacji należy dokonywać przy uwzględnieniu uregulowania zawartego w art. 2 ust. 5 ustawy zgodnie, z którym użyte w ustawie określenie rekompensata oznacza odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej.

Rekompensata jest zatem odszkodowaniem za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które rozpoczęły pracę przed 1 stycznia 1999 r. i nie nabędą prawa do emerytury pomostowej w zamian za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (analogiczne stanowisko zajął Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 25 listopada 2010 r. (K 27/09, OTK-A 2010, Nr 9, poz. 109).

Skoro jak wynika z powyższego celem rekompensaty jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, to przesłanka negatywna, o której mowa w art. 21 ust. 2 ustawy, na co wskazuje wykładnia funkcjonalna tego przepisu, zachodzi w przypadku pobierania emerytury przyznanej w obniżonym wieku emerytalnym np. na podstawie art. 46 w zw. z art. 32 lub 39 czy tez art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 14 grudnia 2015 r., lex nr 1979477).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że ubezpieczony nie spełnia warunków do uzyskania rekompensaty, gdyż od 1 września 2015 r. pobiera emeryturę na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z udokumentowaniem 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony nie utracił możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, przeciwnie skorzystał z tego prawa i na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej zostało mu ustalone prawo do emerytury wcześniejszej.

Co w ocenie Sądu Okręgowego przy uwzględnieniu wykładni funkcjonalnej w/w przepisu art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach pomostowych oznacza, że ubezpieczony nie ma prawa do rekompensaty, gdyż uzyskał emeryturę na podstawie w/w art. 184 ustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu Okręgowego w Łodzi decyzja organu rentowego jest prawidłowa i odwołanie ubezpieczonej jest niezasadne. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie.

ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy. M.P.