Legislator Case Law & Legislation
VII Kzw 90/19 AI generated

Appeal dismissed; probation suspension order upheld as no serious legal breach occurred during the trial period.

Case Number VII Kzw 90/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the Prosecutor's appeal, upholding the lower court's decision not to execute the suspended sentence. The prosecutor argued that a new criminal proceeding against the same victim indicated a failure to comply with probation conditions. The court found that the defendant had not committed a serious breach of legal order, citing her continued employment, mental health treatment, and lack of new convictions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 75 § 2 k.k.; Art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.: The court must assess whether the convicted person committed a serious breach of legal order during the probation period; if not, the discretionary execution of the suspended sentence may be withheld.

Keywords

AI generated
probation suspension serious breach of order suspended sentence execution discretionary penalty criminal record check

Cited Legislation

AI generated
Art. 75 § 2 k.k.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zawierciu na podstawie art. 75 § 2 k.k. nie zarządził wobec M.
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt II K 1106/16 w przedmiocie odmowy zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 1 § 2 k.k.w.
Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowi przepis art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.
art. 207 § 1 k.k
skazanej za czyn z art. 207 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II K 1106/16 w przedmiocie odmowy zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 1 § 2 k.k
Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowi przepis art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.
art. 75 § 2 k.k
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zawierciu na podstawie art. 75 § 2 k.k.
AI generated
III Kop 237/12
European Arrest Warrant denied because the suspect is known to be in Australia, not the EU. The court refused the warrant as the suspect is not in an EU member state. The decision emphasizes that a warrant cannot be issued if the suspect's location outside the EU is known. The court rejected the request to issue a European Arrest Warrant because the suspect was known to be in Australia, not an EU member state. The court held that issuing a warrant when the suspect's location outside the EU is known contradicts the literal meaning of the law. The decision clarifies that a warrant is only valid if the suspect is currently in an EU territory. The court ruled that the request to issue a European Arrest Warrant must be denied when the suspect is known to be outside the EU. The judgment establishes that a warrant cannot be issued if the suspect is confirmed to be in a non-EU country. The court determined that the legal requirements for issuing a European Arrest Warrant were not met in this case. The decision affirms that the suspect's known presence in Australia precludes the issuance of a European Arrest Warrant.
II KK 5/23
Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded regarding procedural violations and sentencing changes.
V KK 282/20
Supreme Court allows mandatory suspended sentence execution despite probation expiry, ruling validity depends on timely issuance, not finality.
III Kop 105/11
Court issues European Arrest Warrant for Polish citizen evading prison sentence for fraud.
II K 117/16
Court dismissed request to combine sentences due to new law not applying to pre-2015 convictions.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Kzw 90/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2019r. Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Aneta Łatanik Protokolant: Justyna Szczap przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Bożeny Jurczyk - Jędrycha po rozpoznaniu w sprawie M. S. skazanej za czyn z art. 207 § 1 k.k. na skutek zażalenia wniesionego przez Prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 29 stycznia 2019r. sygn. akt II K 1106/16 w przedmiocie odmowy zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. Kancelaria Adwokacka w S. kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanej M. S. w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zawierciu na podstawie art. 75 § 2 k.k. nie zarządził wobec M. S. wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 9 lutego 2017r. w sprawie II K 1106/16. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez Prokuratora. W zażaleniu zarzucono: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę niniejszego orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż nie zachodzą przesłanki fakultatywne zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanej M.

S. orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 09.02.2017 roku, sygn. akt II K 1106/16, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dotycząca skazanej zgromadzonego w toku postępowania wykonawczego, a w szczególności danych wynikających z informacji pochodzącej od kuratora sądowego, a nadto z nie zweryfikowanego przez Sąd faktu, iż w Sądzie Rejonowym w Zawierciu toczy postępowanie karne sygn. akt IIK680/18, przeciwko skazanej o czyn z art. 207§1 kk. popełniony na szkodę tych samych pokrzywdzonych, co w sprawie sygn.

IIK 1106/16 uzasadnia stwierdzenie, iż decyzja Sądu w tym zakresie jest błędna. W konkluzji Prokurator domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie Prokuratora nie zasługiwało na uwzględnienie. W ramach postępowania, którego przedmiotem jest zarządzenie wykonania kary na podstawie art. 75 § 2 k.k. w pierwszej kolejności należy ustalić, czy skazany w okresie próby dopuścił się rażącego naruszenia porządku prawnego, a następnie ocenić, czy mimo tego nie zachodzą podstawy do odstąpienia od zarządzenia wykonania kary, które w omawianym przypadku ma fakultatywny charakter. Przyjmuje się również, że w ramach tego rodzaju postępowania należy zasadniczo brać pod uwagę wszystkie aspekty postawy skazanego w okresie próby, a nie ograniczać się do poszczególnych przejawów jego zachowania.

Mając na względzie powyższe uwagi oraz treść zgromadzonych w sprawie dowodów należało dojść do przekonania, że Sąd Pierwszej Instancji prawidłowo uznał, iż w realiach niniejszej sprawy, na chwilę obecną nie było podstaw do zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec M. S. Sąd Rejonowy rozważył wszystkie aspekty dotychczasowego funkcjonowania skazanej w okresie po uprawomocnieniu się wyroku zarówno te pozytywne, jak i negatywne. Z informacji komisariatu policji w S. wynika, że skazana pracowała zawodowo i jest osobą o orzeczonej niepełnosprawności drugiej grupy (k 151).

Z informacji dyrektora ZOZ w B. (k152, 154) wynika natomiast, że skazana podjęła regularne leczenie w (...)oraz w (...)a nadto 4 razy brała udział w psychoterapii w 2017 r. Wobec skazanej nie zapadł żaden nowy prawomocny wyrok skazujący (k130). Rzeczywiście natomiast z wywiadu policji wynika, że stosunki skazanej z rodzicami układają się nadal w sposób niepoprawny. Jednakże Sąd Odwoławczy, biorąc pod uwagę stan zdrowia skazanej, podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że skazana nie naruszyła porządku prawnego w sposób rażący. związku z tym należało przyjąć, że prognoza kryminologiczno-społeczna wobec skazanej w chwili obecnej nadal jest pozytywna.

Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowi przepis art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.