Social Security Court dismissed pension appeal; medical experts found insured capable of work.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court rejected the insured's appeal against a decision denying disability pension rights. The insured argued that their progressive health condition prevented work, but the court found these claims to be subjective rather than medically substantiated. Relying on expert opinions that the insured's condition did not meet the threshold for long-term incapacity, the court dismissed the appeal under the relevant social security statute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 477 § 14 k.p.c.: The court must rely on expert medical opinions to determine disability; subjective complaints without objective medical evidence do not justify granting a disability pension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 2728/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Milczarek Protokolant – st. sekr. sądowy Sylwia Sawicka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 14 września 2016 r., znak:(...) w sprawie: J. W. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Na oryginale właściwy podpis.
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił przyznania ubezpieczonemu J. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, na podstawie przepisu art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS ( Dz. U. z 2009 roku nr 153, poz. 1227) W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS ubezpieczony został uznany za osobę zdolną do pracy zarobkowej. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony, który wniósł o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazała, iż aktualny stan jego zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy zarobkowej. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczony J. W. z zawodu mechanik samochodowy, ostatnio wykonująca zatrudnienie jako wulkanizator, w dniu 28 lipca2016 roku złożył w pozwanym organie rentowym wniosek o przyznanie prawa do renty. Pozwany organ rentowy poddał go badaniu przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS, które w wydanych orzeczeniach nie uznały ubezpieczonego za osobę niezdolną do wykonywania zatrudnienia. Ubezpieczony do dnia 31.07.2016 r. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. -okoliczności bezsporne W celu zweryfikowania orzeczeń wydanych przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS, Sąd powołał biegłych lekarzy sądowych z zakresu następujących specjalności: neurologa i psychiatry.
Biegły neurolog w opinii z dnia 26.05.2017 r. stwierdził w rozpoznaniu, że u ubezpieczonego zdiagnozowano zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa z miernie wyrażonymi objawami korzeniowymi, stan po operacji dyskopatii L 5/S1, nadciśnienie tętnicze zredukowane, otyłość i zaburzenia nerwicowe w wywiadzie. Po analizie dokumentacji medycznej i przeprowadzeniu badania przedmiotowego biegły uznał, że stopień naruszenia sprawności organizmu nie sięga granicy długotrwałej niezdolności do pracy. Biegły podzielił orzeczenia lekarzy ZUS.
Dowód: opinia k. 21-28 Biegli lekarze sądowi ( neurolog, psychiatra, psycholog, internista, specjalista medycyny pracy) w wydanej opinii z dnia 1 września 2017 roku rozpoznali u ubezpieczonego następujące schorzenia: -Zaburzenia lękowe z napadami lęku -Rwa barkowa prawostronna w okresie remisji -Wielopoziomowa dyskopatia szyjna -Rwa kulszowa lewostronna w okresie remisji -Wielopoziomowa dyskopatia lędźwiowa -Tyłozmyk L2-L3 -Przodozmyk L5-S1 II st. -Nadciśnienie tętnicze Na podstawie przeprowadzonych badań sądowo-lekarskich oraz po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną znajdującą się w aktach sprawy biegli stwierdzili, że stan zdrowia ubezpieczonego nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy.
U ubezpieczonego występują schorzenia, które mają charakter przewlekły, w czasie natomiast zmianie ulegało nasilenie poszczególnych objawów. Biorąc pod uwagę obraz kliniczny zaburzeń u badanego - nasilenie i częstość objawów, dotychczasowy przebieg choroby, obecny stan zdrowia - biegli stwierdzili, że w wyniku systematycznego leczenia osiągnięto stopniowo poprawę funkcjonowania. Biegli u ubezpieczonego stwierdzili ograniczenia funkcjonowania (zwykle przemijające), które nie powodują jednak długotrwałej niezdolności do pracy.
Występujące u badanego schorzenia, zdaniem biegłych, w okresie nasilenia objawów chorobowych - mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy. -dowód; opinia biegłych k. 42-44 akt sądowych Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią, ubezpieczony zgłosił zastrzeżenia do opinii biegłego neurologa z dnia 26.05.2017 r. i stwierdził, że biegły nie przeanalizował ostatniego wyniku badania rezonansem magnetycznym z dnia 27.06.2017 r. a także powołał się na opinię biegłych sądowych z dnia 18.03.2015 r. W związku z powyższymi zastrzeżeniami zgłoszonymi przez odwołującą, Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłego neurologa.
Biegły w wydanej opinii uzupełniającej, podtrzymał w całości wcześniej wydane orzeczenie, nie stwierdzając niezdolności ubezpieczonego do pracy. Biegły wskazali, iż przeanalizowali dokumentację medyczną dołączoną do pisma procesowego ubezpieczonego i wskazał, że ubezpieczony wcześniej pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy bo uzasadniał to jego stan zdrowia. Obecnie nie ma u badanego ostrych objawów bólowych, korzeniowych oraz brak jest objawów ubytkowych. W wyniku systematycznego leczenia doszło u badanego do poprawy funkcji narządu ruchu, stopień jego dysfunkcji nie sięga niezdolności długotrwałej do pracy.
Orzeczenie z dnia 18 marca 2015 r., które przytacza ubezpieczony dotyczy stanu zdrowia sprzed 3 lat kiedy orzeczono wobec ubezpieczonego rentę. Obecnie stan zdrowia ubezpieczonego nie powoduje niezdolności do pracy. W przypadku nasilenia dolegliwości powód może być leczony w ramach czasowej niezdolności do pracy. Biegła podzielił orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 9 września 2016 r. oraz opinię biegłych biegli, z dnia 1 września 2017 r. -dowód: opinia uzupełniająca k. 74-76 akt sądowych Po zapoznaniu się z opinią uzupełniającą biegłego, ubezpieczony zgłosił do niej dalsze zastrzeżenia, powołując się na to , że jego choroba ma charakter postępujący a on czuje się coraz gorzej i nie może pracować.
Sąd uznał, że zastrzeżenia nie mają charakteru merytorycznego i stanowią jedynie subiektywną ocenę stanu zdrowia dokonaną przez ubezpieczonego. Sąd podzielił wnioski opinii wydanych przez biegłych i uznał je za wyczerpujące, poddające wszechstronnej analizie stan zdrowia ubezpieczonego w odniesieniu do jego możliwości zawodowych. Opinie biegłych – neurologa i zespołu biegłych w składzie których znajdował się także neurolog, były zgodne co do tego, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uzasadnia orzeczenia o częściowej niezdolności do pracy a występujące u ubezpieczonego schorzenia w okresie nasilenia objawów chorobowych mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy.
Opinie biegłych zostały szczegółowo uzasadnione, a ponadto wnioski w nich zawarte nie nasuwały wątpliwości, co do ich trafności, zatem brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego. Biegli są bowiem doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadały schorzeniom ubezpieczonego. Opinię wydali po zapoznaniu się z wszystkimi dokumentami leczenia przedłożonymi przez ubezpieczonego, w tym z dodatkowo przedłożonym przez ubezpieczonego badaniem MRI oraz po przeprowadzeniu stosownego badania ubezpieczonego.
Stanowisko swoje fachowo, logicznie i wyczerpująco uzasadnili. Kolejne zastrzeżenia ubezpieczonego stanowiły w istocie nieuzasadnioną polemikę z wnioskami opinii biegłych. Zwrócić też trzeba uwagę na fakt, że ubezpieczony nie zakwestionował w żaden sposób opinii biegłych z dnia 1 września 2017 roku, w której biegli w pełni podzielili wnioski opinii neurologa z dnia 26.05.2017r. Powoływanie się przez ubezpieczonego na opinię biegłych z 18.03.2015 r. nie miało znaczenia dla oceny zasadności odwołania ubezpieczonej, bowiem ta opinia oceniała stan zdrowia w okresie poprzedzającym przyznanie renty wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 18.05.2015 r.
Pogorszenie stanu zdrowia na jakie powołuje się obecnie .ubezpieczony skutkować może złożeniem przez niego nowego wniosku o rentę, który zostanie rozpoznany przez organ rentowy. Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący, co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. W tej sytuacji Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinie biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. SSO Ewa Milczarek