Legislator Case Law & Legislation
IV U 727/18 AI generated

Social court allows pension claim by recognizing 15 years of special conditions work based on witness testimony.

Case Number IV U 727/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court reversed the Social Insurance Institution's denial of a pension, granting the claimant rights effective August 1, 2018. The institution had rejected the claim due to insufficient proof of fifteen years of work under special conditions, accepting only two years of verified employment. The court found witness testimony and logical consistency in the claimant's statements sufficient to establish that the claimant worked as a mechanic in repair tunnels, a role classified as special conditions work.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 Kodeksu postępowania socjalnego: The social court may establish facts regarding special conditions work based on witness testimony when documentary evidence is insufficient, thereby validating a pension claim if the statutory fifteen-year requirement is met.

Keywords

AI generated
pension entitlement special conditions work witness testimony social insurance dispute fifteen year requirement documentary evidence social court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Art. 477 § 14 ust. 2 of the Social Proceedings Code
Annex A, Part XIV, Item 16 of the Council of Ministers Regulation of 7 February 1983
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 727/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2019 r. w S. odwołania H. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 26 września 2018 r. Nr (...) w sprawie H. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo H. K. do emerytury od dnia 01 sierpnia 2018 roku. Sygn. akt IV U 727/18

UZASADNIENIE

Decyzją z 26 września 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił H. K. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w szczególnych warunkach obejmuje okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S. od 1 lipca 1976r. do 26 października 1976r. i od 20 października 1977r. do 30 czerwca 1979r., a także okres odbywania zasadniczej służby wojskowej od 27 października 1976r. do 8 października 1977r., co łącznie stanowi 2 lata, 11 miesięcy i 19 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył H. K. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy doliczyć okres pracy w Komendzie Wojewódzkiej Policji w S., w którym stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych.

Na okoliczność wykonywania pracy w warunkach szczególnych ubezpieczony przywołał zeznania świadków (odwołanie k.1-3 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4-5 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony H. K. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 27 sierpnia 2018r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 27 sierpnia 2018r. k.1-3v akt emerytalnych).

Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 2 lat, 11 miesięcy i 19 dni z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S. od 1 lipca 1976r. do 26 października 1976r. i od 20 października 1977r. do 30 czerwca 1979r., a także okres odbywania zasadniczej służby wojskowej od 27 października 1976r. do 8 października 1977r. (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 22 lutego 2013r. wystawione przez Przedsiębiorstwo (...) w S. k.6 akt o świadczenie przedemerytalne za wnioskiem z 20 sierpnia 2014r. oraz duplikat świadectwa pracy z 6 czerwca 2003r. wystawione przez w/w Przedsiębiorstwo k.13 akt o ustalenie kapitału początkowego).

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach zaskarżoną decyzją z 26 września 2018r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 26 września 2018r. k.9 akt emerytalnych). Ubezpieczony H. K. był zatrudniony w Komendzie Wojewódzkiej Policji w S. od 4 lipca 1979r. do 31 grudnia 1998r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku mechanika samochodowego (świadectwo pracy z 28 marca 2003r. wystawione przez Komendę Wojewódzką Policji w R. – akta osobowe). W powyższym okresie ubezpieczony wykonywał prace w Wydziale (...) w warsztacie naprawczym.

Komenda posiadała znaczną ilość samochodów ciężarowych marki K. oraz n., u. i samochody dostawcze. Licząc podlegle komendzie powiaty – (...), (...), (...), (...) i (...) liczba samochodów przekazywanych do naprawy była liczona w setkach sztuk. Ubezpieczony jako mechanik wykonywał naprawy hamulców, wałów, zwrotnic, skrzyni biegów, innych podzespołów oraz wymieniał silniki i oleje. W początkowym okresie zatrudnienia, kiedy warsztat posiadał dwa kanały, mechanicy niejednokrotnie napraw dokonywali w tych kanałach w zespołach dwuosobowych.

Jednocześnie na jednym kanale wykonywano naprawy dwóch samochodów. Wówczas w Komendzie było zatrudnionych ok. 5-7 mechaników, a także 2 blacharzy, spawacz, elektryk i diagnostyk, pracujący na oddzielnych stanowiskach. W dniu 6 października 1980r. H. K. został powołany do ponownego odbycia zasadniczej służby wojskowej. Po przeniesieniu do rezerwy, z dniem 11 grudnia 1980r. ubezpieczony powrócił do pracy w Komendzie Wojewódzkiej Policji w S. na dotychczas zajmowanym stanowisku. Po kilku latach licząc od początku zatrudnienia ubezpieczonego Komenda rozbudowała warsztat o kolejne 4 kanały.

W tym czasie razem z ubezpieczonym zatrudnionych było kilkunastu mechaników, przy czym diagnostyk i blacharze mieli odrębne stanowiska pracy. Opisaną pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie powyższego zatrudnienia obok wynagrodzenia zasadniczego ubezpieczony otrzymywał dodatek specjalny za pracę w warunkach szkodliwych (dokumenty zgromadzone w aktach osobowych ubezpieczonego, w tym umowy o pracę na stanowisku mechanika samochodowego, angaże na stanowisku mechanika samochodowego, odpis karty powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej, informacja pracodawcy o ponownym przystąpieniu do pracy, zeznania świadków:

J. C. i R. J. k.19-20 akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k.18v-19 akt sprawy). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.4 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie H. K. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia oraz nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w Przedsiębiorstwie (...) w S. i okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej, pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji w S. w okresie zatrudnienia trwającego od 4 lipca 1979r. do 31 grudnia 1998r., a zatem przez 19 lat, 5 miesięcy i 28 dni.

Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w powyższym zakładzie pracy ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując pracę w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział XIV, poz.16 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Odnosząc się natomiast do pisma Wojewódzkiej Komendy Policji w R. z 25 marca 2019r., w którym były pracodawca ubezpieczonego wskazuje na brak podstaw do wystawienia świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych, wskazać należy, że jak wynika z treści tego pisma, oceny, czy ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach dokonano wyłącznie na podstawie analizy dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego (vide: pismo k.29 akt sprawy). Nie ulega jednak wątpliwości, że w oparciu o akta osobowe pracownika rzadko kiedy można ustalić, czy praca na danym stanowisku odpowiadała pracy w szczególnych warunkach.

Tak też analiza akt osobowych ubezpieczonego nie daje takiej odpowiedzi. Ze znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego angaży i umów o pracę można jedynie ustalić, że ubezpieczony w okresie od 4 lipca 1979r. do 31 grudnia 1998r., jak również po tej dacie wykonywał pracę mechanika samochodowego, przy czym prace tę świadczył w S., a nie w R., gdzie obecnie od 1 stycznia 1999r. znajduje się siedziba Komedy Wojewódzkiej Policji (z obszaru województwa (...)). Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy mechanika w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych wskazują przede wszystkim spójne zeznania świadków - współpracowników ubezpieczonego, w tym jego przełożonego R.

J., a także korespondujące z nimi logiczne zeznania samego ubezpieczonego. W ocenie Sądu ubezpieczony w spornym okresie wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w czasie zatrudnienia w Komendzie Wojewódzkiej Policji w S. (do 31 grudnia 1998r. funkcjonowało województwo (...)) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Ubezpieczony wykonywał m.in. naprawy hamulców, wałów, skrzyni biegów, a także wymieniał silniki i oleje.

Prace jako mechanik ubezpieczony wykonywał w kanale remontowym, a jedynie incydentalnie poza kanałem. W ocenie Sądu brak świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie świadczy o tym, że ubezpieczony prac w warunkach szczególnych nie wykonywał. Reasumując uznać należało, że po doliczeniu powyższego okresu zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że H.

K. przysługuje prawo do emerytury od 1 sierpnia 2018r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o emeryturę.