Legislator Case Law & Legislation
III AUa 991/12 AI generated

Appeal court grants pension right by reformatory judgment after finding 15 years of special conditions work.

Case Number III AUa 991/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal granted the applicant's request for a pension by issuing a reformatory judgment. The lower court had denied the claim because the applicant failed to prove 15 years of work in special conditions, only showing 4 years and 6 months. The appellate court corrected this error by recognizing a missing employment period from 1974-1975, which, combined with other periods, totaled the required 15 years.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 k.p.s.; Art. 32 ust. 1 k.p.s.: The court must correct a first-instance judgment if the lower court failed to recognize a period of employment in special conditions that was proven by documentary evidence, thereby granting the pension right when the statutory requirement of 15 years is met.

Keywords

AI generated
pension right special conditions reformatory judgment employment period social security law

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 k.p.s.
na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r.
Art. 32 ust. 1 k.p.s.
184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z podanych przyczyn orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 386 § 1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 991/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bogumiła Burda Sędziowie: SSA Janina Czyż (spr.) SSA Ewa Madera Protokolant st.sekr.sądowy Anna Budzińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawyz wniosku S. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt III U 1249/12 z m i e n i a zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 5 kwietnia 2012 r., w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy S. Z. prawo do emerytury począwszy od dnia 1 lutego 2012 r. Sygn. akt III AUa 991/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 kwietnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił prawa do emerytury S. Z., ponieważ nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, po zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia jako spawacz w Spółdzielni (...) w Ż. od 1.02.1983 r. do 9.09.1991 r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) od 11.03.1996 r. do 31.07.1999 r.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy domagał się jego oddalenia, podnosząc że wnioskodawca wykazał jedynie 4 lata, 6 miesięcy i 7 dni pracy w warunkach szczególnych w okresie od 1.09.1991 r. do 21.03.1996 r. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt III U 1249/12 Sąd Okręgowy w Przemyślu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie. Sąd ustalił, że S. Z., ur. (...) ma staż ubezpieczeniowy w wymiarze ponad 25 lat i uznany przez organ rentowy staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 4 lata, 6 miesięcy i 7 dni.

W okresie od 1.02.1983 r. do 31.08.1991 r. wnioskodawca zatrudniony był w Spółdzielni (...) w Ż., na stanowisku spawacza. W trakcie tego zatrudnienia wnioskodawca przebywał na urlopie bezpłatnym od 29.09.1989 r. do 16.01.1991 r., podczas którego pracował na budowie eksportowej w Czechosłowacji, a w okresach żniw w latach 1986, 1987 i 1991 na okres miesiąca sierpnia przenoszono wnioskodawcę na stanowisko mechanika w warsztacie remontowym. Powyższy okres podlega w ocenie Sądu Okręgowego zaliczeniu do stażu pracy w wymiarze 6 lat, 3 miesięcy i 14 dni.

Dalej Sąd ustalił, że w okresie od 22.03.1996 r. do 31.12.1998 r. wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych jako spawacz w Przedsiębiorstwie (...) s.c. w P., wobec czego także i ten okres w wymiarze 2 lat, 9 miesięcy i 13 dni należało zaliczyć do stażu pracy w warunkach szczególnych. Przechodząc do oceny prawnej w aspekcie spełnienia przez wnioskodawcę warunków przyznania emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, Sąd I instancji stwierdził, że S. Z. na dzień 1 stycznia 1999 r. nie ma wymaganego piętnastoletniego stażu pracy w warunkach szczególnych, co oznacza brak podstaw do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych.

W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności nieprawidłowe wyliczenie stażu pracy w warunkach szczególnych. Według wyliczeń wnioskodawcy z tytułu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w Ż., po odliczeniach, do stażu pracy w warunkach szczególnych winno zostać zaliczone 7 lat, 3 miesiące i 22 dni, a z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) powinien zostać uwzględniony okres od 11.03.1996 r. do 31.07.1999 r.

Wnioskodawca podniósł również, że w okresach żniw i pracy eksportowej także wykonywał pracę w warunkach szczególnych.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcy jest uzasadniona i skutkuje wydaniem orzeczenia reformatoryjnego. Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia S. Z. do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawie art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227). Prawo do emerytury, zgodnie z powołaną podstawą prawną, przysługuje ubezpieczonemu – mężczyźnie, urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r., po ukończeniu 60 lat, o ile przed dniem 1 stycznia 1999 r. spełni warunki stażowe – a to wykaże łączny staż ubezpieczenia wynoszący, co najmniej 25 lat, w tym 15 lat wykonywania stale i w pełnym wymiarze pracy w warunkach szczególnych oraz który nie przystąpił do OFE i rozwiązał stosunek pracy.

Jak zatem wynika z powyższego, do stażu pracy w warunkach szczególnych nie można było uwzględniać okresów zatrudnienia po dniu 31 grudnia 1998 r. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia Sądu I instancji również w tym zakresie, że wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych jako spawacz w Spółdzielni (...) w Ż. od 1 lutego 1983 r. do 31 sierpnia 1991 r. z wyłączeniem jednomiesięcznych okresów w latach 1986, 1987 i 1991, kiedy to wykonywał pracę mechanika w warsztacie remontowym oraz okresu pracy na budowie eksportowej od 29.09.1989 r. do 16.01.1991 r., z tym że okres ten wynosi 7 lat i 12 dni.

Dalej uwzględnić wnioskodawcy należało okres pracy w warunkach szczególnych, wynoszący 2 lata, 9 miesięcy i 9 dni, przypadający od 22.03.1996 r. do 31.12.1998 r., w trakcie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) s.c. w P.. Uzasadniony jest zarzut wnioskodawcy, podnoszony w postępowaniu apelacyjnym, że do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych winien mu zostać zaliczony również okres 1 roku, 5 miesięcy i 26 dni – pracy w Spółdzielni (...)w S. – w okresie od 4.04.1974 r. do 30.09.1975 r., w charakterze spawacza, który wykazywał świadectwem pracy z dnia 9 lutego 1983 r., zalegającym w aktach rentowych.

Na podstawie przesłuchania wnioskodawcy w charakterze strony Sąd Apelacyjny ustalił, że wnioskodawca wykonywał tę pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Prace przy spawaniu wymienione są w wykazie A, dziale XIV, poz. 12 – załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) Suma powyższych okresów zatrudnienia w warunkach szczególnych, uzupełniona okresem pracy w Przedsiębiorstwie Produkcyjno – Usługowym (...) od 1.09.1991 r. do 21.03.1996 r. w rozmiarze 4 lata, 6 miesięcy i 7 dni – zaliczonym przez organ rentowy – wynosi 15 lat, 9 miesięcy i 24 dni.

Skoro zatem wnioskodawca legitymuje się piętnastoletnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych, a spełnienie pozostałych warunków do przyznania dochodzonego świadczenia było niesporne, należało zmienić zaskarżony wyrok i przyznać wnioskodawcy prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, począwszy od miesiąca w którym złożono wniosek o ustalenie prawa do emerytury. Z podanych przyczyn orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 386 § 1 kpc. (...) (...) (...)