Court dismisses appeal allowing prosecutor to retry case due to non-existent crime under old law.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the prosecutor's appeal, remanding the case to the first-instance court for a retrial. The prosecutor argued the lower court erred by not returning the case because the alleged offense did not constitute a crime under the law applicable at the time of the act. The court agreed, noting that the specific conduct described was not criminalized under the pre-2017 version of the relevant penal code article.
Legislator headnote
AI generatedArt. 343 § 7 k.p.k.; Art. 209 § 1 k.k.: The court must return a case to the prosecutor if the alleged act does not constitute a crime under the law in force at the time of the act, rendering the prosecutor's request for reconsideration inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 732/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy G. G. syna M. i K. z domu R. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. sygnatura akt III K 920/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 732/18
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 września 2018 roku sygnatura akt III K 920/18 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego G. G. za winnego tego, że w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r. w W. woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu z dnia 1 kwietnia 2014 r. o sygn. akt IV RC 780/13 na rzecz L. G., powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, to jest za winnego popełnienie czynu z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator, zarzucając mu obrazę art. 343 §7 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez jego niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi z powodu braku podstaw do uwzględnienie jego wniosku złożonego na podstawie art. 335 §1 kpk w sytuacji, gdy G. G. zarzucono popełnienie czynu z art. 209 §1 kk w brzmieniu aktualnie obowiązującym za okres w jakim ten przepis nie obowiązywał i nie istniał typ przestępstwa określonego w tym przepisie. W konsekwencji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zasadny jest zarzut naruszenia art. 343 §7 kpk poprzez niezwrócenie prokuratorowi sprawy, nie było bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku o którym mowa w art. 335 §1 kpk. Przyjmując jako datę końcową popełnienia czynu 18 stycznia 2016 r., opisany we wniosku występek - stosownie do art. 4 §1 kk- powinien być rozpatrywany na gruncie art. 209 §1 kk w brzmieniu sprzed 31 maja 2017 r. Przepis ten typizował zachowanie polegające na uporczywym uchylaniu się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i zawierał ponadto znamię narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
W brzmieniu nadanym po 31 maja 2017 r. dla zrealizowania znamion czynu określonego w art. 209 §1 kk wystarczające jest natomiast powstanie wskutek uchylania się od obowiązku alimentacyjnego zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wyniosło co najmniej 3 miesiące. W konsekwencji należy stwierdzić, że czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa i związku z tym niedopuszczalne było uwzględnienie przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk, lecz należało sprawę zwrócić sprawę prokuratorowi.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.