Legislator Case Law & Legislation
III AUa 2361/18 AI generated

Appeal dismissed; agricultural work periods not counted as pension credits without social security contributions.

Case Number III AUa 2361/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant early retirement due to special working conditions. The insured argued that periods of work in his parents' farm and at a factory should count toward his pension, but the court found he failed to prove social security contributions were paid for these specific periods. Consequently, the court ruled that without such contributions, agricultural work periods cannot be treated as pension credits under the relevant statute. The appeal was rejected as unfounded based on the strict interpretation of contribution requirements for agricultural labor.

Legislator headnote

AI generated

Art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Agricultural work periods are not counted as pension credits unless social security contributions were paid for them, as the law requires strict interpretation of contribution conditions for agricultural labor.

Keywords

AI generated
early retirement pension agricultural work periods social security contributions special working conditions pension credit calculation strict interpretation farm labor status

Cited Legislation

AI generated
Art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Sąd ten podniósł przy tym, iż zgodnie z art. 10 ust.
Art. 385 k.p.c.
Konkludując, Sąd drugiej instancji uznał, że apelacja jest bezzasadna i na mocy art. 385 k.p.c., orzekł o jej oddaleniu.
ustawa z dnia 14 grudnia 1982r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin
art. 233 § 1 k.p.c
art. 385 k.p.c
Konkludując, Sąd drugiej instancji uznał, że apelacja jest bezzasadna i na mocy art. 385 k.p.c., orzekł o jej oddaleniu.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUa 2361/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2019 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Marek Procek (spr.) Sędziowie SSA Jolanta Pietrzak SSA Tadeusz Szweda Protokolant Elżbieta Szewczyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2019 r. w Katowicach sprawy z odwołania S. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o prawo do emerytury na skutek apelacji ubezpieczonego S. B. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt VI U 368/18 oddala apelację. /-/SSA J.Pietrzak /-/SSA M.Procek /-/SSA T.Szweda Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. akt III AUa 2361/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 września 2018r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej oddalił odwołanie ubezpieczonego S. B. od decyzji organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 29 stycznia 2018r. odmawiającej prawa do - opisanej normą art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu przedstawionej decyzji organ rentowy wskazał, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił jedynie ogólny staż emerytalny w wymiarze 24 lat, 9 miesięcy i 26 dni.

Do stażu pracy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył odwołującemu 14 lat, 8 miesięcy i 6 dni. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony podnosił, że pracował stale w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od 1 kwietnia 1983r. do 11 kwietnia 1983r. i od 1 listopada 1986r. do 1 stycznia 1987r., jak również pracował w warunkach szczególnych w Fabryce (...) w B. na stanowisku spawacza. Sąd Okręgowy wskazał, iż bezspornym jest, że odwołujący zamieszkiwał wraz z rodzicami do ukończenia szkoły podstawowej. Po ukończeniu szkoły w 1976r. wyjechał do B. i podjął pracę w Fabryce (...) na stanowisku tokarza, a później spawacza.

Do jego obowiązków należało napawanie zaworów do silników. Odwołujący pracował w tej fabryce w okresie do 2 listopada 1976r. do 31 marca 1983r. W dniu 12 kwietnia 1983r. odwołujący podjął pracę w Zakładzie (...) na stanowisku spawacza, montera-spawacza i pracował w nim do dnia 31 października 1986r. Odwołujący przez cały okres zatrudnienia w tym Zakładzie wykonywał prace spawacza. Ponadto Sąd Okręgowy wskazał, iż rodzice odwołującego do 1984r. byli właścicielami gospodarstwa rolnego położonego w obrębie L. i T., gmina L..

Gospodarstwo to zostało przekazane najmłodszemu bratu odwołującego. Ubezpieczony S. B. miał czworo rodzeństwa. Rodzice odwołującego uprawiali zboża (owies, pszenicę), siano, ziemniaki, buraki oraz hodowali krowy, świnie i owce. Ubezpieczony przejeżdżał do domu rodzinnego, m.in. na wiosnę 1983r., aby wykonać prace polowe, gdyż ojciec czuł się wtedy źle oraz w listopadzie 1986r., aby wykonać prace związane z orką po żniwach, wywieźć obornik. Wtedy też siał zboża ozime. W tamtym czasie prace wykonywane były ręcznie. Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych aktach osobowych oraz aktach rentowych odwołującego oraz zeznań świadków:

J. B., J. M., J. C., M. M. oraz ubezpieczonego. Sąd ten dał wiarę zeznaniom odwołującego i świadków J. C. i M. M. co do faktu, że odwołujący w Zakładzie (...) w B., zajmując stanowisko spawacza, montera-spawacza, wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę zaliczaną do pracy w warunkach szczególnych. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom świadków: J. B. i J. M. co do faktu, że odwołujący stale pracował na gospodarstwie rolnym rodziców, a później brata . Odnosząc się do zgłoszonego przez ubezpieczonego żądania, Sąd Okręgowy przywołał przepisy art. 32 i art. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.

U. z 2017r., poz. 1383 - dalej jako ustawa emerytalna) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8, poz. 43 z późn. zm.) podnosząc, iż istota sporu sprowadza się do wyjaśnienia czy ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej dwudziestopięcioletnim ogólnym stażem emerytalnym i piętnastoletnim okresem stażu pracy w szczególnym charakterze. Sąd ten podniósł przy tym, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej, istnieje możliwość uzupełnienia brakującego ogólnego stażu emerytalnego za pomocą przypadających przed dniem 1 stycznia 1983r. okresów pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, które to okresy pracy w gospodarstwie rolnym będą wówczas traktowane, jako okresy składkowe.

Według tegoż Sądu, w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęte jest, że przy ustalaniu prawa do emerytury uwzględnia się okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, świadczonej przed 1 stycznia 1983r. w wymiarze przekraczającym połowę pełnego wymiaru czasu pracy, także w czasie wakacji szkolnych. Jednocześnie Sąd Okręgowy stwierdził, że nie znalazł podstaw do uzupełnienia ogólnego stażu pracy, o postulowane przez ubezpieczonego okresy pracy na gospodarstwie rolnym rodziców od 1 kwietnia 1983r. do 11 kwietnie 1983r. i od 1 listopada1986r. do 1 stycznia 1987r.

W ocenie tegoż Sądu, aby uwzględnić okresy pracy na gospodarstwie rolnym, praca ta musi mieć charakter ciągły, co oznacza nastawienie ubezpieczonego na stałe świadczenie pracy w gospodarstwie rolnym (gotowość do jej świadczenia, dyspozycyjność) i odpowiadająca temu nastawieniu niezmienna możliwość skorzystania z jego pracy przez rolnika. Negatywną przesłanką staje się doraźna pomoc w wykonywaniu typowych obowiązków domowych, czy wykonywanie w gospodarstwie rolnym prac o charakterze dorywczym, okazjonalnie i w wymiarze niższym od połowy pełnego wymiaru czasy pracy.

Zdaniem Sądu Okręgowego prawidłowa wykładnia art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej wymaga gotowości (dyspozycyjności) do wykonywania pracy w sposób ciągły (stały). W tym znaczeniu wykonywanie pracy na gospodarstwie rolnym jedynie w okresach kilku , czy nawet kilkunastodniowych przerw w realizacji obowiązków szkolnych z pewnością nie można przypisać cechy stałości, w związku z czym, za pracę w gospodarstwie rolnym, o której mowa w powołanym przepisie, nie może być uznana pomoc o charakterze doraźnym wykonywania jedynie w okresach krótkich przerw i zwolnień od zajęć szkolnych.

Z ustaleń dokonanych przez Sąd Okręgowy wynika zaś, że odwołujący wykonywał pracę na gospodarstwie rolnym w okresie gdy nie był zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Zatem Sąd Okręgowy podniósł, że ubezpieczony S. B., który w dniu 26 grudnia 2017r. ukończył 60 lat, nie wykazał 25 lat okresów składkowych i okresów nieskładkowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd ten na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. W apelacji od zaprezentowanego rozstrzygnięcia ubezpieczony zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie:

1. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez brak jego wszechstronnego rozważenia, w szczególności przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez sprzeczność ustaleń Sądu Okręgowego z treścią materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie poprzez uznanie, iż ubezpieczony nie spełnił warunków do przyznania mu emerytury w obniżonym wieku emerytalnym;

2. art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, iż ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na brak spełnienia ustawowego wymogu 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, przy jednoczesnej odmowie uwzględnienia okresu pracy na gospodarstwie rolnym należącym do rodziców ubezpieczonego, a następnie do jego brata, od 1 kwietnia 1983r. do 11 kwietnia 1983r. oraz od 1 listopada 1986r. do 1 stycznia 1987r., poprzez nieprawidłową interpretację pojęcia zatrudnienia na gospodarstwie rolnym i uznanie, iż niezbędną przesłanką ustalenia okresu zatrudnienia w gospodarstwie rolnym jest stałość, podczas gdy przepis ten nie zawiera tego warunku, od którego byłby wymagany staż emerytalny;

3. art. 184 ust. 1 w zw. z art. 32 art. 27 ustawy emerytalnej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, czyli brak ich zastosowania w sytuacji, gdy spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w związku z pracą w szczególnych warunkach, w szczególności zaś w odniesieniu do stażu ubezpieczeniowego niezbędnego dla uzyskania emerytury, które to naruszenie przepisów prawa materialnego stanowi konsekwencję dokonania przez Sąd I instancji błędnej wykładni art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej, co stanowiło przyczynę odmowy uzupełnienia ogólnego stażu pracy o okresy pracy na gospodarstwie rolnym rodziców, a później brata, poprzez ich zaliczenie, podczas gdy dokonanie prawidłowej wykładni art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej i przyjęcie do stażu ubezpieczeniowego okresów pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, a później brata, powinno przełożyć się na przyznanie powodowi prawa do wcześniejszej emerytury w związku z pracą w warunkach szczególnych.

Powołując się na przedstawione zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie odwołania w całości poprzez przyznanie odwołującemu się prawa do emerytury pomostowej oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem drugiej instancji, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.

W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, iż Sąd Okręgowy całkowicie pominął okoliczność, iż ubezpieczony cyklicznie pracował na gospodarstwie, przy jednoczesnym zachowaniu innego tytułu do ubezpieczenia. Jednak w spornym okresie, w wyniku splotu okoliczności, takich jak choroba ojca oraz konieczność wykonania prac na gospodarstwie, ubezpieczony musiał okresowo zrezygnować z pracy zawodowej. Z zeznań świadków J. B. oraz J. M. bezsprzecznie - zdaniem apelującego - wynika okoliczność, iż ubezpieczony świadczył pracę na gospodarstwie rolnym nie tylko w spornym okresie ale także regularnie przyjeżdżał, by pomagać w pracach.

Tym samym, nie może być mowy o incydentalnej, wpadkowej pomocy na gospodarstwie wyłącznie w spornych okresach, jak chce tego Sąd I instancji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, skarżący podkreślił, iż elementu stałości nie można interpretować jako ciągłego i nieprzerwanego świadczenia pracy w gospodarstwie. Według apelującego, zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, a także mając na uwadze literalną wykładnię, o stałości świadczy regularność wykonywania pracy, a przede wszystkim zaś gotowość i dyspozycyjność do jej świadczenia.

Bezsprzeczna jest zaś okoliczność, iż w spornych okresach ubezpieczony pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym. O jego gotowości oraz dyspozycyjności dobitnie - zdaniem skarżącego - świadczy okoliczność, iż poza wykorzystanym okresem urlopu wypoczynkowego, który zawsze był przeznaczany na pracę w tymże gospodarstwie, ubezpieczony zrezygnował z pracy zawodowej, by przejąć obowiązki gospodarskie na czas ciężkiej choroby ojca. Apelujący zauważył przy tym, iż art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej reguluje kwestię stażu emerytalnego wymaganego od innych ubezpieczonych, niż rolnicy (tak:

SN w wyroku z dnia 9 lipca 2013r., sygn. akt III UK 103/12). Zatem, nie sposób wymagać od ubezpieczonych by pracę na gospodarstwie wykonywali stale, ciągle i nieprzerwanie w sposób analogiczny, jak osoby objęte ubezpieczeniem społecznym rolników. Ponadto, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej, przy ustalaniu prawa do emerytury okresy pracy rolniczej bierze się pod uwagę jako uzupełniające. A zatem - jak podnosi skarżący - siłą rzeczy mogą się nie spełniać przesłanki ciągłości, czy stałości, co nie znaczy, iż uprawniona osoba nie była w stałej gotowości do pracy w gospodarstwie oraz że takiej pracy nie świadczyła regularnie.

Dlatego tak istotna jest ocena całokształtu sytuacji, nie zaś w oparciu wyłącznie o okresy, które mają stanowić uzupełnienie ogólnego stażu pracy. Zgodnie bowiem z ugruntowaną linią orzeczniczą, jeśli z okresem pracy rolniczej zbiega się inny okres ubezpieczeniowy (składkowy, bądź nieskładkowy), to do nabycia prawa do emerytury należy zaliczyć ten inny okres składkowy lub nieskładkowy (tak: SN w wyroku z dnia 3 sierpnia 2000r., sygn. akt II UKN 665/99; SN z dnia 15 grudnia 2000r., sygn. akt II UKN 147/00). Zatem - jak podnosi skarżący - w odniesieniu do ubezpieczonego okresy pracy w gospodarstwie rolnym powinny zostać uwzględnione w okresie, w którym pozostawał on bez pracy od 1 kwietnia 1983r. do 11 kwietnia 1983r. oraz 1 listopada 1986r. do 1 stycznia 1987r. i ocenione w kontekście spełnienia przez ubezpieczonego przesłanek z art. 10 pkt 1 ust. 3 ustawy emerytalnej, jako że wszystkie inne okresy składowe i nieskładkowe składają się na staż ubezpieczeniowy wynoszący 24 lata, 9 miesięcy i 26 dni, zamiast wymaganych 25 lat.

Jednocześnie z okresem pracy rolniczej w tych okresach nie zbiega się żaden inny okres ubezpieczenia (składkowy lub nieskładkowy), ponieważ w tym czasie wnioskodawca nie pozostawał w zatrudnieniu, właśnie w związku z koniecznością pracy w gospodarstwie rolnym.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Przyjmując ustalenia poczynione przez Sąd Okręgowy jako własne uznał, że apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań wypada zauważyć, iż postępowanie sądowe w sprawach dotyczących ubezpieczenia społecznego wszczynane jest w rezultacie odwołania wniesionego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ma więc ono charakter odwoławczy. Jego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym - decyzji wydanej przez organ rentowy na wniosek ubezpieczonego lub z urzędu. Jest zatem postępowaniem kontrolnym.

Badanie owej legalności decyzji i orzekanie o niej jest możliwe tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydawania decyzji. Natomiast postępowanie przed sądem powszechnym jest postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy. W realiach niniejszego sporu, postępowanie Sądu sprowadzało się do oceny legalności decyzji organu rentowego z dnia 29 stycznia 2018r. odmawiającej prawa do - opisanej normą art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych.

Jedną z kwestionowanych przesłanek warunkujących nabycie prawa do spornego świadczenia było wykazanie ogólnego stażu emerytalnego wynoszącego - na dzień 1 stycznia 1999r. - 25 lat. Aby spełnić ten warunek, wnioskodawca S. B. (urodzony (...)) domagał się doliczenia do stażu emerytalnego - jako uzupełniających - okresów pracy w gospodarstwie rolnym. W tym celu powoływał się na dwa okresy. Pierwszy z nich rozciągał się od dnia 1 kwietnia 1983r. do dnia 11 kwietnia 1983r. i dotyczył pracy w gospodarstwie rolnym ojca, a drugi od dnia 1 listopada 1986r. do dnia 1 stycznia 1987r. i odnosił się do pracy w gospodarstwie rolnym brata.

Z twierdzeń tych (przywoływanych również w apelacji) wynika kilka wniosków. Zauważyć bowiem należy, iż oba wymienione okresy przypadają po dniu 1 stycznia 1983r. W trakcie pierwszego okresu wnioskodawca miał 26 lat i okresowo pozostawał bez pracy, po ustaniu zatrudnienia w Fabryce (...). W drugim okresie był odpowiednio starszy i również okresowo pozostawał bez pracy, po rozwiązaniu umowy o pracę z Zakładem (...). Wnioskodawca twierdził, iż w obu okresach był domownikiem wymienionych rolników. Nie przedstawił przy tym żadnych dowodów opłacenia (za niego - jako domownika) składek na ubezpieczenia społeczne rolników.

Tymczasem, zgodnie art. 4 pkt 13 w związku z art. 1, art. 2 oraz art. 3 pkt 1 ustawy emerytalnej, ubezpieczonym jest osoba podlegająca ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, określonym w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, a także osoba, która przed dniem wejścia w życie ustawy podlegała ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu, z wyłączeniem ubezpieczenia społecznego rolników. Jedynie z mocy wyraźnego przepisu ustawy, na zasadzie wyjątku od reguły (art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej), uwzględnia się również podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, przywołać należy treść art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej, zgodnie z którą przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również następujące okresy, traktując je, z zastrzeżeniem art. 56, jak okresy składkowe: - okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki (pkt 1 ), - przypadające przed dniem 1 lipca 1977r. okresy prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16 roku życia (pkt 2), - przypadające przed dniem 1 stycznia 1983r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia (pkt 3).

Podkreślenia przy tym wymaga, że - jak trafnie wskazuje Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 października 2016r. (I UK 73/06) - ponieważ przepis art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej dopuszcza jedynie wyjątkowo i w ograniczo­nym zakresie (w zakresie niezbędnym do uzupełnienia wymaganego do przyznania emerytury w wypadku ubezpieczenia pracowniczego tzw. okresu składkowego i nie­składkowego), możliwość traktowania okresów prowadzenia albo pracy w gospodarstwie rolnym, jako okresów składkowych w ramach ubezpieczenia pracowniczego, powinien być on interpretowany i stosowany w sposób restryktywny (ścisły).

Tak więc - czego nie dostrzegł Sąd pierwszej instancji oraz apelujący - oba sporne okresy ocenić należało w kontekście przesłanek określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej. Podkreślenia przy tym wymaga, że na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej, okresy pracy rolniczej traktuje się jako składkowe, jeżeli w czasie podlegania zaopatrzeniu emerytalnemu rolników (od 1 stycznia 1978r.), a następnie ubezpieczeniu społecznemu rolników (od 1 stycznia 1983r.) ubezpieczony opłacał składki na to ubezpieczenie, ewentualnie mając ukończone 16 lat - prowadził gospodarstwo, tj. był rolnikiem przed 1 lipca 1977r. lub pracował w gospodarstwie rolnym, tj. miał inny status, niż rolnik przed 1 stycznia 1983r., gdyż od tej daty (czyli od dnia 1 stycznia 1983r.) rolnicy mieli obowiązek opłacania składek również za domowników.

Innymi słowy, na podstawie powołanego przepisu (art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej), przy ustalaniu prawa do emerytury nie ma możliwości uwzględnienia, jako okresów składkowych, okresów pracy w gospodarstwie rolnym przypadających po 1 stycznia 1983r., jeżeli za te okresy nie zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne rolników. Obowiązek opłacania składki za domowników rolnika, pracujących w prowadzonym przez niego gospodarstwie, wprowadzony został ustawą z dnia 14 grudnia 1982r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. (Dz.

U. nr 40, poz. 268) i zawarte w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o emery­turach i rentach odesłanie do odrębnych przepisów, należy rozumieć jako wa­runek wywiązania się z obowiązku nałożonego przez te przepisy na rolnika podlegającego ubezpieczeniu, również w odniesieniu do domownika rolnika (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2003r., II UK 51/02). Wnioskodawca nie wykazał, że w okresach objętych sporem opłacone zostały za niego składki na ubezpieczenie społeczne rolników, co w konsekwencji było przeszkodą do uzupełnienia stażu emerytalnego o okresy tej pracy na mocy art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Konkludując, Sąd drugiej instancji uznał, że apelacja jest bezzasadna i na mocy art. 385 k.p.c., orzekł o jej oddaleniu. /-/SSA J.Pietrzak /-/SSA M.Procek /-/SSA T.Szweda Sędzia Przewodniczący Sędzia JR