Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II Ko 145/19 AI generated

Court dismisses prisoner's request to waive asset forfeiture due to insufficient time for financial change.

Case Number II Ko 145/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court rejected the defendant's request to waive the forfeiture of assets gained from a crime. The defendant argued financial hardship and lack of resources while serving a prison sentence, but the court noted that too little time had passed since the original judgment to assume significant changes in their financial situation. Furthermore, the court emphasized that enforcement proceedings had not yet begun and that the defendant could pay in installments, rendering the request premature.

Legislator headnote

AI generated

art. 206 § 2 i 3 k.k.w.; art. 51 k.k.w.: The court will not grant a waiver of asset forfeiture if the time elapsed since the judgment is too short to justify a material change in the defendant's financial circumstances, especially when enforcement measures have not yet been initiated.

Keywords

AI generated
asset forfeiture prisoner financial status waiver of debt premature request enforcement proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 206 § 2 i 3 k.k.w.
wniosku skazanego w przedmiocie umorzenia kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstwa na podstawie art. 206 § 2 i 3 k.k.w. i art.
art. 51 k.k.w.
i art. 51 k.k.w. p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku skazanego K.
art. 51 k.k
AI generated
II AKzw 929/21
Appeal dismissed; court upheld refusal to reduce forfeiture due to defendant's ability to pay and lack of independent financial hardship.
II Kzw 98/19
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2019 roku w sprawie o sygn.
III RC 302/16
Pozwem z dnia 29 czerwca 2016 roku małoletnia O.
III RC 264/17
K. w dniu 28 czerwca 2017 r. wniósł do tutejszego Sądu powództwo o obniżenie alimentów zasądzonych od powoda na rzecz małoletniej K. K. z kwoty po 500 złotych miesięcznie do kwoty 300 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu podał m.in., iż w chwili obecnej przebywa w (...), gdzie nie jest zatrudniony. Ma orzeczony stopień niepełnosprawności w związku z czym po opuszczeniu(...) nie będzie mógł podjąć dobrze płatnej pracy. Posiada zadłużenie alimentacyjne na kwotę ok. 60.000 złotych. W jego ocenie, utrzymanie alimentów na aktualnym poziomie, jest nieodpowiednie w stosunku do jego możliwości zarobkowych i generuje powstanie coraz większego zadłużenia (k. 3). W piśmie z dnia 5 lutego 2018 r. przedstawicielka ustawowa małoletniej K. K. – jej matka M. C., wnosiła o oddalenie powództwa w całości.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

1 Sygn. akt II Ko 145/19 (II K 26/18) POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2019 roku S ąd Okręgowy II Wydział Karny w Łomży w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Małachowska przy udziale --- po rozpoznaniu w sprawie K. B. wniosku skazanego w przedmiocie umorzenia kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstwa na podstawie art. 206 § 2 i 3 k.k.w. i art. 51 k.k.w. p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku skazanego K. B. w przedmiocie umorzenia kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstwa.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 27 lipca 2018 roku w sprawie II K 26/18 orzeczono wobec skazanego K. B. min. przepadek równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstwa w kwocie 3600 złotych. Skazany K. B. wniósł o umorzenie tych należności powołując się na trudną sytuację materialną, brak majątku, oszczędności i źródeł dochodu w sytuacji odbywania orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Wniosek skazanego K. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że od wydania wyroku przez sąd orzekający, który znał stosunki majątkowe skazanego upłynął zbyt krótki okres czasu i nie sposób uznać, aby uległy one tak istotnej zmianie, która uzasadniałaby odmienną ocenę możliwości finansowych skazanego. Podkreślić trzeba, że do umorzenia należności sądowych może dojść tylko w sytuacji, gdy skazany z przyczyn od niego niezależnych, nie może tych należności uiścić, a ściągnięcie ich w inny sposób okazało się niemożliwe lub niecelowe.

W przypadku skazanego K. B. nie zostały jeszcze wykorzystane możliwości wyegzekwowania należności sądowych, przede wszystkim bowiem nie została wszczęta egzekucja komornicza, od której rezultatu mogą być uzależnione dalsze decyzje w sprawie. Poza tym skazany może regulować ww. należności w systemie ratalnym. Mając na uwadze powyższe wniosek skazanego jako przedwczesny nie mógł zostać uwzględniony. Kierując się powyższymi względami orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. SSO Jolanta Ma łachowska