Social Security Court dismissed pension suspension appeal as Constitutional Court ruling did not apply to 2008 pensioners.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against the suspension of her pension payments for the period between October 2011 and November 2012. The insured argued that the Social Security Institution's interpretation of a Constitutional Court ruling was incorrect, claiming it should have restored her pension rights. The court ruled that the Constitutional Court's decision only applied to those who acquired pension rights between January 2009 and December 2010, explicitly excluding the insured who acquired her right in 2008 while still employed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 28 of the Public Finance Law; Art. 103a of the Social Insurance Act; The Constitutional Court ruling suspending pension payments applies only to those acquiring rights between 2009 and 2010, excluding earlier acquirers.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 449/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014r. w S. odwołania E. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 13 marca 2013 r. (Nr (...)- (...) ) w sprawie E. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 449/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13.03.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił uchylenia decyzji z dnia 13.10.2011 r. w części, w jakiej decyzja ta zawiesza na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 153 poz. 1227) prawo do emerytury za okres od 01.10.2011 r. do 21.11.2012 r. W uzasadnieniu decyzji pozwany ZUS stwierdził m.in., iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r. (sygn. akt K 2/2012) został ogłoszony dnia 22.11.2012 r. i począwszy od tego dnia utracił moc prawną przepis art. 28 ustawy z dnia 16.12.2010 r. w zw. z art. 103a ustawy o FUS w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 01.01.2011 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy.
W wyroku tym nie wskazał TK daty utraty mocy prawnej wskazanych wyżej przepisów. Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona E. J., która wnosiła o jej zmianę, argumentując, że interpretacja wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r. dokonana przez ZUS jest niewłaściwa.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczona E. J. nabyła prawo do emerytury od dnia 01.08.2008 r. i jednocześnie kontynuowała zatrudnienie u dotychczasowego pracodawcy. Sytuacja ta istniała również na dzień 01.10.2011 r., tj. od daty obowiązywania przepisów art. 28 cyt. ustawy z 16.12.2010 r. i art. 103a ustawy o FUS. Pozwany organ decyzją z dnia 13.10.2011 r. zawiesił E. J. wypłatę emerytury. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012 r. stwierdził wprawdzie niekonstytucyjność powołanych wyżej przepisów, jednakże w uzasadnieniu swojego wyroku Trybunał stwierdził, że orzeczenie to dotyczy tylko tych emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 08.01.2009 r. do 31.12.2010 r.
Pozostali zaś świadczeniobiorcy nie byli uprawnieni do pobierania emerytury, pozostając jednocześnie w zatrudnieniu u dotychczasowego pracodawcy. Sytuacja ta miała miejsce w przypadku ubezpieczonej E. J., która nabyła prawo do emerytury w 2008 r. Dlatego też Sąd Okręgowy, kierując się wykładnią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.12.2012 r., którą Trybunał przedstawił w swoim uzasadnieniu, uznał, że roszczenie ubezpieczonej o wypłatę zawieszonej emerytury za okres od 01.10.2011 r. do 21.11.2012 r. podlegało oddaleniu.
Z tego względu Sąd z mocy art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w sentencji.