Social court grants early retirement to welder who proved 15 years of special conditions work.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Social Court reversed the Social Insurance Institution's denial of early retirement, granting the claimant the right to retire from December 1, 2012. The claimant, a welder, failed to meet the 15-year special conditions requirement initially but later provided employment records proving continuous work as a welder from 1984 to 1991. The court determined that the claimant satisfied the statutory threshold for early retirement based on the established employment history and the specific classification of welding work.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r.: The court must recognize the right to early retirement when the insured demonstrates, through new evidence, that they have met the minimum period of employment in special conditions required by law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 292/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014r. w S. odwołania J. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 5 lutego 2013 r. (Nr (...)) w sprawie J. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. T. prawo do emerytury od dnia 1 grudnia 2012 roku. Sygn. akt IV U 292/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5.02.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy J. T. prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.) albowiem wnioskodawca nie wykazał co najmniej 15 letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1.01.1999 r.
Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony J. T., który wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca nie wskazał na czym polegał błąd organu rentowego przy wyliczeniu okresów zatrudnienia w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na odwołanie pozwany Oddział ZUS wnosił o jego oddalenie i jednocześnie wymienił okresy, które zostały zaliczone do kategorii pracy w warunkach szczególnych co łącznie podlegało zaliczeniu w wymiarze 14 lat 6 miesięcy i 5 dni.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Ubezpieczony J. T. ur. (...) złożył w grudniu 2012 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Na podstawie dokumentów przedłożonych przez ubezpieczonego, pozwany organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 1.01.1999 r. okres ubezpieczeniowy w wymiarze 27 lat 10 miesięcy i 21 dni, w tym 14 lat 6 miesięcy i 5 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych. Do tej kategorii organ rentowy zaliczył następujące okresy: od 4.09.1969 r. do 20.02.1971 r., od 11.03.1971 r. do 30.06.1979 r., od 16.08.1979 r. do 26.07.1980 r., oraz od 15.06.1980 r. do 29.06.1984 r.
Zaskarżoną decyzją z dnia 5.02.2013 r. odmówił przyznania prawa do emerytury (k. 38 a.e.). Po wydaniu tej decyzji, ubezpieczony złożył do ZUS dokumenty pracownicze z akt osobowych, które uzyskał z archiwum. Dotyczyły one zatrudnienia w Fabryce (...) w O.. W dokumentach tj. w umowach o pracę i angażach płacowych wymienione jest stanowisko spawacza bądź ślusarza – spawacza jakie ubezpieczony zajmował od dnia 27.12.1984 r. do końca zatrudnienia tj. do 19.08.1991 r. Pozwany ZUS po uzyskaniu tych dokumentów wydał kolejną decyzję z dnia 5.06.2013 r. na mocy której ponownie odmówił przyznania prawa do emerytury (k. 71 a.e.).
Ubezpieczony J. T. na rozprawie popierał odwołanie i wnosił o zaliczenie całego okresu zatrudnienia w Fabryce (...) w O. tj. od 4.09.1969 r. do 18.08.1991 r. jako pracy w warunkach szczególnych (k. 40 a.s.). Na podstawie zeznań ubezpieczonego oraz zeznań świadków: M. C. i C. K. (k. 40-40v a.s., 53v a.s., 46v – 47 a.s) oraz dokumentów pracowniczych załączonych do akt sprawy, ustalono, iż w okresie od 27.12.1984 r. do 19.08.1991 r. J. T. wykonywał czynności spawacza w Wydziale W-4 na terenie zakładu znajdującego się w miejscowości B., który to zakład był częścią składową Fabryki (...) w O..
Przedsiębiorstwo to zmieniło nazwę na (...) w O.. Ubezpieczony zajmował się spawaniem części maszyn budowlanych tj. ram i wysięgników. Było to jego wyłączne zajęcie. Umowa o pracę z dnia 27.12.1984 r. określała jego stanowisko jako spawacza (k. 24 a.s.). Również późniejsza umowa z dnia 3.01.1991 r., określiła stanowisko J. T. jako spawacza (k. 23 a.s.). Dokumenty płacowe były wystawiane temu pracownikowi raz określiły jego stanowisko jako spawacza a innym razem jako ślusarza – spawacza (plik angaży płacowych, akta ZUS i akta sprawy).
Zdaniem Sądu ubezpieczony wykazał, że na dzień 1.01.1999 r. osiągnął wymagany co najmniej 1 letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych. Pozwany ZUS zaliczył ubezpieczonemu okresy zatrudnienia w tym samym zakładzie do tej kategorii do dnia 26.12.1984 r. (pismo procesowe – k. 50 a.s.). Brakujący okres to 6 miesięcy. W ocenie Sądu w świetle poczynionych ustaleń, ubezpieczony po 26.12.1984 r. dalej wykonywał ten sam rodzaj pracy tj. spawacza, chociażby ostatnia umowa o pracę z dnia 3.01.1991 r. do 18.08.1991 r. dotycząca wyłącznie pracy spawacza, pozwala na osiągnięcie wymaganego progu 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych na dzień 1.01.199 r.
Stanowisko spawacza jest wymienione w wykazie „A” dział XIV poz. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. Zdaniem Sądu w dacie złożenia wniosku o emeryturę, ubezpieczony spełnił wszystkie warunki do uzyskania prawa do emerytury w wieku obniżonym wymienione w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS w zw. z § 2 ust. 1, § 3 i § 4 ust. 1 pkt. 1 i 3 cyt. rozporządzenia. W tej sytuacji z mocy art. 477 14 § 2 kpc Sąd orzekł jak w sentencji.