Legislator Case Law & Legislation
I C 851/17 AI generated

Plaintiff's claim dismissed as statute of limitations expired three years after debt became due.

Case Number I C 851/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, who did not appear at the hearing. The plaintiff argued the debt was valid based on a loan agreement, but the court found the claim time-barred under the Civil Code. Since the defendant was a consumer and the debt matured in 2009, the three-year limitation period expired in 2012, rendering the 2017 lawsuit inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 1 k.c.; Art. 117 § 2 ust. 1 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 120 § 1 k.c.; Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.: A claim against a consumer is time-barred after three years from the date it becomes enforceable, and acts by a non-consumer creditor do not interrupt this period.

Keywords

AI generated
statute of limitations consumer protection loan contract time bar civil code enforceable debt limitation period

Cited Legislation

AI generated
Art. 339 § 1 and 2 k.p.c.
Zgodnie bowiem z art. 339 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 117 § 1 k.c.
Według art. 117 § 1 k.c. przedawnieniu ulegają roszczenia majątkowe, a taki charakter ma niewątpliwie roszczenie wynikające z umowy kredytowej .
Art. 117 § 2 ust. 1 k.c.
Według art. 117 § 1 k.c.
Art. 118 k.c.
Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata.
Art. 120 § 1 k.c.
Bieg przedawnienia rozpoczyna się zaś od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.).
Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
Pozew w niniejszej sprawie, jako czynność, mogąca przerwać bieg terminu przedawnienia ( art. 123 § 1 pkt 1 k.c)., został wniesiony dopiero w dniu 6.06.2017 r.
Act of 13 April 2018 on amending the Civil Code
art. 339 § 2 k.p.c
Niezależnie od wynikającego z art. 339 § 2 k.p.c.
art. 117 § 1 k.c
Według art. 117 § 1 k.c.
art. 118 k.c
, co wynika z aktualnego brzmienia art. 118 k.c.

Cited Case Law

AI generated
I CKU 85/98
ICRN 26/96
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 851/17 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Leszek Bil Protokolant: sekr. Patrycja Zygmuntowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. w Szczytnie na rozprawie sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. przeciwko K. R. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 851/17

UZASADNIENIE

Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. w pozwie wniesionym w dniu 6.06.2017 r. przeciwko K. R. domagał się zasądzenia kwoty 686,79 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto, domagał się zasądzenia kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.. W uzasadnieniu żądania wskazał, że pozwana zawarła z (...) Bank (...) SA umowę bankową z dnia 21.11.2008r. nr (...), na podstawie której otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną zobowiązując się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w umowie.

Pozwana nie wywiązała się ze zobowiązania, wobec czego cała kwota główna wraz z odsetkami stała się wymagalna. W dniu 02.04.2014r. wierzytelność dochodzoną pozwem nabył powód na podstawie umowy przelewu wierzytelności. Pozwana K. R. nie stawiła się na rozprawę, nie usprawiedliwiła swojej nieobecności, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: Pozwana K. R. zawarła z (...) Bank (...) SA umowę nr (...) o kredyt na zakup towarów - w dniu 21.11.2008r., na podstawie której otrzymała kredyt w kwocie 687,16 zł zobowiązując się do zwrotu tej sumy wraz oprocentowaniem, opłatami i prowizjami w 12 ratach miesięcznych.

Ostateczny termin spłaty kredytu określono na 21.11.2009 r. /umowa kredytowa – k.30/ Pozwana kredytu nie spłaciła. Bank w 2011 roku prowadził przeciwko pozwanej bezskuteczne postępowanie egzekucyjne przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Woli M. B. w sprawie Km 1955/10 na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 14 lipca 2010 r I Co 769/10. /odpis bankowego tytułu egzekucyjnego – k. 32, odpis postanowienia oraz tytułu wykonawczego – k. 33-35/ W dniu 2.04.2014 r. powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanej na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności / umowa sprzedaży wierzytelności – k. 9-13/ W dniu 1.06.2017r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu Sekurytyzacyjnego nr (...)/ / wyciąg z ksiąg rachunkowych – k.8/

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu albowiem dotyczy roszczenia przedawnionego. Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie stawiła się na rozprawie, tym samym spełnione zostały przesłanki wydania wyroku zaocznego. Zgodnie bowiem z art. 339 § 1 i 2 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

Niezależnie od wynikającego z art. 339 § 2 k.p.c. domniemania prawdziwości twierdzeń powoda o rzeczywistym stanie rzeczy, sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do twierdzeń powoda z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie , sąd ma obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe z urzędu ( por. wyrok S.N. z 20.10.1998r. I CKU 85/98; Wyrok S.N. z dnia 15.03.1996r. ICRN 26/96). W niniejszej sprawie bezspornym było, że pozwaną z pierwotnym wierzycielem łączyła umowa kredytowa z dnia 21.11.2008 r.

Jednakże, orzekając po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018.1104) zobowiązany jest na podstawie art. 5 ust. 4 przytoczonej ustawy badać z urzędu, czy roszczenie nie jest przedawnione. Z dokumentów na które powoływał się powód w sposób oczywisty wynika fakt przedawnienia roszczenia. Według art. 117 § 1 k.c. przedawnieniu ulegają roszczenia majątkowe, a taki charakter ma niewątpliwie roszczenie wynikające z umowy kredytowej . Zgodnie zaś z art 117 § 2 1 k.c. po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.

Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się zaś od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia. Z treści umowy kredytowej wynika, iż ostateczny termin spłaty kredytu przypadał na 21.11.2009 r. Co oznacza, że z dniem 22.11.2009 r. rozpoczął bieg trzyletni termin przedawnienia.

Zdarzenia powołane przez powoda, w tym wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego przez Bank , zaopatrzenie tego tytułu w klauzulę wykonalności prowadzenie przez Bank postępowania egzekucyjnego nie przerywają biegu przedawnienia roszczenia w stosunku do powoda niebędącego Bankiem Oznacza to, że trzyletni termin przedawnienia powyższego roszczenia upłynął w dniu 22.11.2012 r. , co wynika z aktualnego brzmienia art. 118 k.c. w zw. z art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. 2018, poz. 1104). Pozew w niniejszej sprawie, jako czynność, mogąca przerwać bieg terminu przedawnienia ( art. 123 § 1 pkt 1 k.c)., został wniesiony dopiero w dniu 6.06.2017 r. a zatem po upływie terminu przedawnienia.. W tym stanie rzeczy powództwo należało oddalić. ZARZĄDZENIE 1. odnotować, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda, 3. przedłożyć za 14 dni lub z apelacją S., dnia 24 kwietnia 2019r.