Appeal dismissed; joint spousal request for legal aid prevails over individual cost objections under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeals filed by both the applicant and her lawyer regarding the allocation of legal aid costs. The applicant argued she should not bear the costs of the appeal procedure, while the lawyer requested additional state funding for her services. The court ruled that since both spouses had previously agreed to the legal aid request, the lower court correctly applied the regulation allowing the state to cover these costs without charging the applicant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 7 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.; Art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c.: A joint request by spouses for legal aid constitutes a valid ground for state coverage of costs, and appeals against the allocation of such costs are inadmissible when the underlying agreement exists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 99/14 POSTANOWIENIE K., dnia 26 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr. SSO Marian Raszewski SSO Paweł Szwedowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. z udziałem uczestnika postępowania B. P. o podział majątku wspólnego na skutek zażaleń pełnomocnika wnioskodawczyni adw. M. K. oraz wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu w przedmiocie kosztów postępowania z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ns 1736/13, p o s t a n a w i a: I. oddalić zażalenia, II. nie obciążać wnioskodawczyni kosztami postępowania zażaleniowego, III. przyznać adw. M. K. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Kaliszu) kwotę 150 zł podwyższoną o 23 % podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni w postępowaniu zażaleniowym przez tego adwokata ustanowionego z urzędu. Sygn. akt II Cz 99/14
UZASADNIENIE
W punkcie 2. postanowienia z dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu – w sprawie z wniosku M. P. z udziałem uczestnika postępowania B. P. o podział majątku wspólnego – przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu na rzecz adwokata M. K. kwotę 3.600 zł podwyższoną o podatek od towarów i usług (...) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu. W punkcie 4. tego postanowienia Sąd Rejonowy obciążył wnioskodawczynię kosztami postępowania w zakresie, w jakim nie obciążył tymi kosztami uczestnika postępowania, i nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 3.600 zł podwyższoną o podatek od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu oraz kwotę 500 zł tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych.
Postanowienie to (w punkcie 2.) zaskarżyła pełnomocnik wnioskodawczyni adw. M. K. w części, w jakiej nie przyznano jej od Skarbu Państwa dalszej kwoty 3.600 zł. Wniosła ona o zmianę zaskarżonego przez siebie postanowienia poprzez przyznanie jej od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwoty 7.200 zł podwyższonej o podatek od towarów i usług (...) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu. Postanowienie to (w punkcie 4.) zaskarżyła wnioskodawczyni M. P. w całości. Wniosła ona o zmianę zaskarżonego przez siebie postanowienia poprzez nieobciążanie jej obowiązkiem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej jej z urzędu oraz częścią nieuiszczonych kosztów sądowych.
Pełnomocnik wnioskodawczyni wniosła o przyznanie jej od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa adwokackiego udzielonego wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenia nie są zasadne. Sąd Rejonowy trafnie zwrócił uwagę na to, że uczestnik postępowania już w pierwszym piśmie procesowym złożonym przed wyznaczeniem pierwszego terminu rozprawy w sposób wyraźny w całości zgodził się z treścią złożonego przez wnioskodawczynię wniosku wszczynającego postępowanie w tej sprawie, a następnie potwierdził to na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r.
Doszło tu zatem do „zgodnego wniosku małżonków” w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461). „Zgodny wniosek małżonków” w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia nie musi być wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie, który zawiera zgodny projekt podziału majątku wspólnego, a zatem nie musi być wnioskiem w rozumieniu art. 38 ust. 2 u. o k.s. W związku z treścią zażalenia wnioskodawczyni trzeba tu podkreślić, iż zwolnienie od kosztów sądowych ma w istocie charakter tymczasowy (art. 100 u. o k.s.).
Jest regułą, że sąd rozstrzyga o kosztach, w tym także o kosztach sądowych, w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Nie jest uzasadnione zastosowanie tu art. 102 k.p.c. Nie jest to uzasadnione już z tego względu, że nieobciążenie wnioskodawczyni kosztami postępowania oznaczałoby przerzucenie ciężaru jej dotyczącego na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w takim wypadku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2010 r., II PZ 34/09, LEX nr 603836).
W tej sytuacji zażalenia podlegają oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z m.in. art. 397 § 2 k.p.c.). Mimo powyższego o kosztach postępowania zażaleniowego było tu uzasadnione orzec na podstawie m.in. art. 102 k.p.c. oraz § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461).