Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove loan contract and assignment of rights by default.
Legislator summary
AI generatedThe court issued a default judgment dismissing the plaintiff's claim for payment against the defendant who failed to appear. The plaintiff alleged a cash loan and subsequent assignment of rights but presented no documentary evidence of the loan agreement or the assignment contracts. Consequently, the court ruled that the plaintiff failed to meet their burden of proof under civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 228-231, 234 k.p.c.: The plaintiff bears the burden of proving the existence and terms of the debt and the transfer of rights; the court is not obligated to assist in evidence gathering or seek evidence sua sponte.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 35/19 upr. Na rozprawie dnia 29 marca 2019 Za powoda nikt się nie stawił – pełnomocnik zawiadomiony prawidłowo. Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego obecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. Przewodniczący SSR Bogusława Olszewska - Wojgienica Protokolant starszy sekretarz sądowy Urszula Młynarczyk WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Bogusława Olszewska - Wojgienica Protokolant: starszy sekretarz sądowy Urszula Młynarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.C.A. z siedzibą w (...) i Spółek (...) przeciwko J. K. o zapłatę Oddala powództwo. Sygn.akt I C 35/19 upr
UZASADNIENIE
Powód (...) S.C.A. z siedzibą w (...) i Spółek (...) wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 09.11.2018 roku o zasądzenie od pozwanego J. K. kwoty 750 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie od dnia 13.11.2015 r. do dnia 31.12.2015 r. i odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 1.01.2016 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona wierzytelność wynika z umowy pożyczki gotówkowej nr (...) udzielonej pozwanemu dnia 13.10.2015 r. na kwotę 600 zł , którą zwrócić pozwany zobowiązał się w dniu 12.11.2015 r. Powód przedstawił, iż nabył przedmiotową wierzytelność na podstawie umów cesji: z dnia 28.12.2016 r. między pożyczkodawcą i (...) spółką z o.o. i z dnia 27.06.2017 r. pomiędzy (...) spółką z o.o. a (...) S.C.A. z siedzibą w (...). Powód podał, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się: kwota niespłaconej pożyczki w wysokości 600 zł i kwota prowizji wysokości 150 zł. ( pozew-k.3-5 akt) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Giżycku. ( postanowienie z dnia 01.12.2018 r- k.7 verte akt) Pozwany J.
K. nie zajął stanowiska w sprawie. Wezwanie wraz z odpisem pozwu zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia w dniu 7.03.2019 roku. ( dowód: k.21 akt) Wyrokiem zaocznym z dnia 29.03.2019 roku powództwo oddalono. ( k.22 akt)
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Z treści uzasadnienia pozwu wynika, że doszło do zawarcia umowy pożyczki nr (...) w dniu 13.10.2015 r. na kwotę 600 zł między pozwanym J. K., a nie oznaczonym przez powoda pożyczkodawcą którą zwrócić pozwany zobowiązał się w dniu 12.11.2015 r. Na kwotę pożyczki poza kwotą kapitału pożyczki składała się opłata z tytułu prowizji. Dnia 20.10.2016 r. wierzytelność na podstawie umowy przeniesienia wierzytelności została zbyta na rzecz (...) spółki z o.o. Także w pozwie powód podał, że nabył przedmiotową wierzytelność na podstawie umów cesji: z dnia 28.12.2016 r. między pożyczkodawcą i (...) spółką z o.o. i z dnia 27.06.2017 r. pomiędzy (...) spółką z o.o. a (...) S.C.A. z siedzibą w(...).
Powód nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki i jej warunków. Powód nie dowiódł zawarcia z pozwanym umowy pożyczki i nie przedstawił dowodów na okoliczność treści umowy pożyczki . Nie dowiódł istnienia wierzytelności, której dochodził w przedmiotowej sprawie. Nie dołączył do akt sprawy dowodów na okoliczność swych twierdzeń. Powód nie przedstawił umowy pożyczki. Po wtóre powód nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność przejścia praw z tytułu opisanej w pozwie pożyczki na swoją rzecz.
Nie przedstawił także umów cesji na które powoływał się w uzasadnieniu pozwu. Ze względu na treść art.6 kodeksu cywilnego do osoby wnoszącej pozew należy wykazanie faktów pozytywnych, stanowiących podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo . W sprawie o świadczenie pieniężne – a zatem i w przedmiotowym procesie – powód jest zobowiązany udowodnić zarówno zasadę roszczenia, jak i jego wysokość. Strona powodowa jest zwolniona od przeprowadzania dowodów jedynie w wypadkach przewidzianych w przepisach postępowania, tj. w art. 228 – 231 k.p.c. i w art. 234 k.p.c. (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., IV CK 215/04, LEX nr 284219; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., IV CK 220/04, LEX nr 197659).
Sąd nie jest zobowiązany do wskazywania stronie, jakie i w jakiej formie ma złożyć dowody, a tym bardziej nie jest zobowiązany do wyręczania strony w udowadnianiu jej twierdzeń - zwłaszcza jeżeli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania dowodów z własnej inicjatywy i opiera się przy orzekaniu na materiale dowodowym przedstawionym przez strony. To wszystko mając na względzie powództwo oddalono.