Legislator Case Law & Legislation
II Ca 557/13 AI generated

Appeal dismissed; heirs cannot claim first purchase right to state land acquired before 1992 in inheritance division.

Case Number II Ca 557/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by the heir against the Regional Court's decision to reject the request for inheritance division. The court held that the disputed agricultural land had been transferred to the State before January 1, 1992, triggering a statutory first right of purchase for the original owner's heirs. Consequently, this right belonged exclusively to the deceased's other heirs and could not be divided among all claimants in the inheritance proceeding. The court further ruled that the lower court did not err in refusing to investigate the validity of the expropriation ex officio, as the burden of proof remained with the parties.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa; Prawo pierwokupu przysługuje spadkobiercom byłego właściciela, ale nie może być dzielone w postępowaniu o dział spadku, jeśli nie przysługiwało ono spadkodawcy.

Keywords

AI generated
inheritance division first right of purchase state agricultural land expropriation validity burden of proof

Cited Legislation

AI generated
art. 29 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 19.10. 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
na podstawie art. 29 ustawy z dnia 19 października 1991 r.
art. 2 pkt. E oraz art. 6 Dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o wprowadzeniu R. Rolnej
(2) na podstawie art. 2 pkt. E oraz art. 6 Dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o wprowadzeniu R. Rolnej.
art. 684 k.p.c. w zw. z art. 688 k.p.c.
Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 684 k.p.c. w zw. z art. 688 k.p.c. przez nich niezastosowanie i niewyjaśnienie, czy wskazana nieruchomość została znacjonalizowana zgodnie z prawem.
art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.
art. 684 k.p.c
Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 684 k.p.c.
art. 688 k.p.c
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 557/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt (spr.) Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Henryk Haak Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z wniosku G. D. z udziałem H. M. , L. M. o dział spadku na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 9 sierpnia 2013r. sygn. akt I Ns 773/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć apelację II Ca 557/13

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni G. D.wniosła o ustalenie, że w skład spadku po J. M. (1)zmarłym 31 sierpnia 1967 r. w O., ostatnio stale zamieszkałym w M.wchodzi roszczenie o nabycie od Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomości rolnych stanowiących działki nr (...)o powierzchni 0,0300 ha, nr (...)o powierzchni 0,1800 ha, nr (...)o powierzchni 157,6300 ha oraz nr (...) o powierzchni 53,0525 ha (obręb D., gmina S., powiat (...), dla których Sąd Rejonowy w Przasnyszu prowadzi księgę wieczystą (...)na zasadach przewidzianych w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19.10. 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz dokonanie działu spadku po J.

M. (1)poprzez ustalenie , że wnioskodawczyni będzie przysługiwało roszczenie opisane we wstępie w 30%, uczestniczce postępowania H. M.w 30%, a uczestnikowi postępowania L. M.– w 40 %. Sąd Rejonowy w Kaliszu postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. wniosek oddalił. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach: J. M. (1) zmarł 31 sierpnia 1967 r. w O.. Spadek nabyły dzieci: H. M., G. D. i L. M. po 1/3 części każde z nich. Nieruchomość opisana we wniosku stanowi własność Skarbu Państwa - Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Powyższe działki wchodziły w skład (...) przejętego na własność Skarbu Państwa od właściciela J. M. (2) na podstawie art. 2 pkt. E oraz art. 6 Dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o wprowadzeniu R. Rolnej. W skład spadku po J. M. (1) nie wchodzą żadne składniki majątkowe. Stan spadku będący podstawą dokonywania działu spadku ustala się według stanu z chwili otwarcia spadku, to jest daty śmierci spadkodawcy. W skład spadku po J. M. (1) nie wchodzi też roszczenie o nabycie od Skarbu Państwa - Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa nieruchomości wchodzących w skład dawnego majątku D. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt. 1 wspomnianej ustawy byłemu właścicielowi zbywanej nieruchomości lub jego spadkobiercom - jeżeli nieruchomość została przejęta na rzecz Skarbu państwa przed dniem 1 stycznia 1992 r. – przysługuje pierwszeństwo nabycia nieruchomości po cenie ustalonej w sposób ustalony w ustawie. Prawo spadkobierców jest ich własnym prawem. Z tych też względów należało wniosek oddalić. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożyła wnioskodawczyni zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 684 k.p.c. w zw. z art. 688 k.p.c. przez nich niezastosowanie i niewyjaśnienie, czy wskazana nieruchomość została znacjonalizowana zgodnie z prawem.

W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy stwierdzić, że Sąd Odwoławczy przyjmuje ustalenia i poglądy prawne sądu pierwszej instancji jako swe własne. W szczególności rację ma Sąd I instancji, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa byłemu właścicielowi zbywanej nieruchomości lub jego spadkobiercom, jeżeli nieruchomość została przejęta na rzecz Skarbu Państwa przed dniem 1 stycznia 1992 r. przysługuje pierwszeństwo nabycia nieruchomości po cenie ustalonej w sposób określony w ustawie.

Z powyższego uregulowania - jak to słusznie podkreślił Sąd Rejonowy - prawo pierwokupu przysługuje spadkobiercom byłego właściciela. Jest to ich własne prawo więc nie można go dzielić w postępowaniu o dział spadku, gdyż nie przysługiwało ono nigdy spadkodawcy, którym zmarł przed powstaniem tego prawa. Wnioskodawca jak i uczestnicy w całym postępowaniu nie wskazywali na istnienie innego majątku, który można by podzielić w niniejszym postępowaniu. Sąd Rejonowy nie miał więc żadnych podstaw do badania czy majątek D. został skutecznie wywłaszczony na podstawie przepisów o reformie rolnej.

Sam fakt, że możliwość prawna takiego badania istnieje nie świadczy o tym, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy z urzędu powinien – bez żadnego zarzutu ze strony uczestników – poszukiwać dowodów wskazujących na nieskuteczność wywłaszczenia. Na sądzie taki obowiązek nie spoczywa i nie wynika on z treści art. 684 w zw. z art. 688 k.p.c. Obecnie w literaturze zdecydowanie dominuje pogląd mówiący, że sąd może podejmować działania ex officio wówczas, gdy z wypowiedzi uczestników lub innych ustalonych w sprawie okoliczności będzie wynikać, że może istnieć jeszcze jakiś inny przedmiot spadkowy, który powinien podlegać działowi.

Działania sądu z urzędu w analizowanym zakresie nie zwalnia jednak uczestników postępowania działowego od ciężaru udowodnienia faktów, z których wywodzą oni skutki prawne (por. Andrzej Stępniak, Postępowanie w sprawach o dział spadku, Warszawa 2012, s. 177; A. Świderska, Zasada kontradyktoryjności w postępowaniu nieprocesowym na podstawie kodeksu postępowania cywilnego ZNUW, Prawo, Administracja, Zarządzanie 1992, Nr 2 s. 395) Zarzut apelacji jest więc bezzasadny. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.