Appeal dismissed; business owner failed to prove inability to pay court fees without harming family maintenance.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a district court order denying a waiver of court fees. The appellant, a business owner, argued he could not afford the appeal fee without jeopardizing his family's livelihood, despite having significant business income and debts. The court upheld the lower court's finding that the appellant failed to demonstrate financial inability to pay the fee without harming his necessary maintenance, as business owners must plan for litigation costs alongside operational expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A business owner seeking a waiver of court fees must prove inability to pay without harming family maintenance; mere uncertainty about future business cash flow does not satisfy this requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 109/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)i Spółka jawna w S. przeciwko Ł. R. o zapłatę w przedmiocie wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od apelacji na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w T.z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt V GC 1598/17 postanawia oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w T. oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie postaci opłaty od apelacji, gdyż nie wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd ten podkreślił, iż w świetle przedłożonych przez pozwanego dokumentów nie sposób jest ustalić rzeczywisty stan majątkowy pozwanego. Tym nie mniej wynika z nich, że pozwany osiągał dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz ponosił znaczne wydatki zaspokajając również zobowiązania na rzecz swoich wierzycieli.
Zdaniem Sądu Rejonowego planowanie swoich wydatków bez uwzględnienia środków na prowadzenie procesów sądowych i obronę swoich praw jest naruszeniem równoważności w traktowaniu swoich powinności finansowych w sytuacji, gdy wydatki na ko stosunku do innych wydatków (k.233-234). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zaskarżając je w całości wniósł o jego zmianę poprzez zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych w zakresie opłaty od apelacji. Nie godząc się ze stanowiskiem Sądu Rejowego zarzucił mu naruszenie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji nie zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podkreślił, że pomimo bycia profesjonalistą w obrocie gospodarczym nie jest w stanie przewidzieć czy będzie posiadał środki zarówno na koszty związane z prowadzeniem działalności jak i na wydatki na prowadzenie procesów sądowych (k.238-239).
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie pozwanego jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną zdarzeń przedstawioną przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny przedmiotowego wniosku w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który to przepis uzależnia ewentualne uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego przez osobę fizyczną od wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że pozwany wykazał, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w postaci opłaty sądowej od apelacji 2.478 zł bez uszczerbku utrzymania siebie i swojej rodziny, co w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wyklucza możliwość uwzględnienia jego zażalenia. Należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny sytuacji majątkowej pozwanego, którą Sąd odwoławczy w całości podziela i odwołuje się do tych argumentów bez potrzeby ich ponownego przywoływania, skutkującej odmową przyznania pozwanemu zwolnienia od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu Okręgowego podnoszona w zażaleniu okoliczność nie ma istotnego znaczenia w sytuacji, gdy jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, pozwany posiada środki, z których może uiścić należną opłatę od apelacji. Trafnie też podkreśla się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż pozwany, będąc przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, powinien planować wydatki w powiązaniu z wydatkami wynikającymi z działalności gospodarczej i rozdysponowywać posiadane środki pieniężne mając na uwadze koszty procesów toczących się z jej udziałem i nie traktować preferencyjnie należności prywatnoprawnych, które mają równy status z należnościami Skarbu Państwa.
Należy też podkreślić, iż przedsiębiorcy, do których zalicza się pozwany, powinni być przygotowani do ponoszenia takich kosztów – prowadzenie procesów sądowych jest praktycznie nieodłącznym elementem działalności gospodarczej i stanowi element właściwego zarządzania. Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie. (...) (...) (...) (...) (...)