Social security court dismissed appeal against denial of farmer's pension due to lack of total work incapacity.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Siedlce dismissed the appeal filed by B. K. against the Social Security Fund's refusal to grant her a farmer's pension. The applicant argued that the medical commission incorrectly determined she was not totally incapacitated for farm work, citing Article 21 of the Farmers' Social Insurance Act. The court upheld the original decision because expert medical opinions confirmed her conditions did not prevent her from performing farm labor, despite her chronic ailments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: A farmer's pension is granted only upon proof of total incapacity for farm work, and expert medical opinions obtained after direct examination and review of medical records are binding unless clearly erroneous.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 553/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014r. w S. odwołania B. K. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 29 maja 2012 r. (Nr (...) ) w sprawie B. K. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej oddala odwołanie . Sygn. akt IV U 553/12
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 29.05.2012r. organ rentowy Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił ubezpieczonej B. K. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji Prezes KRUS podniósł, że Komisja Lekarska Kasy nie uznała B. K. za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona B. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie ubezpieczonej prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest art. 21 ust.1 pkt.2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników poprzez uznanie, że B. K. nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że zaskarżona decyzja jest słuszna, ponieważ została wydana na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z dnia 24.05.2012r., która nie uznała B. K. za niezdolną całkowicie do pracy w gospodarstwie rolnym.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 21 ust.1 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz.U. z 2008r. Nr 50, poz. 291 ze zm.) renta inwalidzka rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, jeżeli podlegał ubezpieczeniu emerytalno- rentowemu przez okres wymieniony w ustawie i jeżeli powstanie tej niezdolności przypada na okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno- rentowemu lub okres 18 miesięcy od dnia ustania ubezpieczenia.
Badając sporną okoliczność całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa J. S., ortopedy M. W. (1), neurochirurga J. O., gastrologa J. M., gastroenterologa M. W. (2), neurochirurga T. K.. Biegli w swoich opiniach (k. 12-13, 29-30, 40, 47-48, 67-69, 70) stwierdzili u ubezpieczonej , okresowy zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego w przebiegu dyskopatii bez upośledzenia sprawności ruchowej, bóle i zawroty głowy, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy w okresie remisji, zapalenie błony śluzowej żołądka, przebytą sfinkterotomię i cholecystektomię.
Schorzenia te, zdaniem biegłych, nie sprowadzają całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Sąd podzielił opinie biegłych, ponieważ zostały wydane przez lekarzy odpowiednich specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską. Niewątpliwie ubezpieczona cierpi na szereg schorzeń, które mogą okresowo powodować nasilenie dolegliwości, ale stopień ich zaawansowania nie powoduje całkowitej niezdolności do osobistego wykonywania prac w gospodarstwie rolnym. W toku procesu ubezpieczona wnosiła zastrzeżenia do opinii biegłych, które stanowią jedynie polemikę z wnioskami końcowymi.
Wniosek pełnomocnika ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej nie mógł być uwzględniony, ponieważ w sprawie wypowiedziało się szereg biegłych z zakresu schorzeń na jakie cierpi wnioskodawczyni. Opinie biegłych są zbieżne i wyjaśniają w sposób wyczerpujący zastrzeżenia do opinii zgłaszane przez pełnomocnika ubezpieczonej. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 par.1 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.