Legislator Case Law & Legislation
III RNs 55/17 AI generated

Court orders involuntary psychiatric hospitalization for a schizophrenic patient refusing treatment due to severe health risks.

Case Number III RNs 55/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the involuntary admission of W.G., a schizophrenic patient refusing treatment, to a psychiatric hospital. The applicant, a social aid center, argued the patient's lack of self-care and untreated paranoia posed a significant health risk, supported by a forensic expert's opinion. The court found the patient unable to meet basic life needs and confirmed that hospitalization was necessary to prevent further deterioration of his mental health.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r., art. 29 ust. 1; Art. 22 ust. 1; The court may order involuntary psychiatric hospitalization without consent when a patient's behavior indicates that non-admission will cause significant deterioration of their mental health or they are unable to meet basic life needs.

Keywords

AI generated
involuntary psychiatric hospitalization mental health protection act forensic psychiatric assessment lack of consent social aid center schizophrenia treatment court order admission

Cited Legislation

AI generated
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r., art. 29 ust. 1
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r. w Art. 29 ust.
Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r., art. 22 ust. 1
Stanowi: Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie:
AI generated
III RNs 13/18
Wnioskodawczyni M. Z. wystąpiła w dniu 22 stycznia 2018 roku z wnioskiem o przymusowe leczenie psychiatryczne swojej córki A. Z. bez jej zgody. Wnioskodawczyni argumentowała, że A. Z. od wielu miesięcy zachowuje się dziwnie, tj. mówi o głosach, które słyszy z tyłu głowy, które instruują ją co ma robić. Ponadto stała się agresywna, wulgarna zarówno w domu, jak i w instytucjach publicznych, m.in. ośrodku zdrowia, siłowni. Nie wyraża zgody na konsultację psychiatryczną oraz leczenie szpitalne. Stan zdrowia uczestniczki systematycznie się pogarsza, zarazem nie ma ona poczucia choroby, a brak intensywnego leczenia może spowodować pogorszenie stanu zdrowia uczestniczki
I Ca 449/17
C. złożył wniosek o przymusowe leczenie psychiatryczne w szpitalu jego matki M. C.. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że u uczestniczki stwierdzono schizofrenię paranoidalną. Nadto wskazał, że uczestniczka przebywała wcześniej w szpitalu psychiatrycznym, co spowodowało poprawę jej samopoczucia, jednak w wyniku zaprzestania przyjmowania przez nią leków jej stan pogorszył się. Podał, że M. C. jest agresywna, powoduje ciągłe kłótnie, sprawia zagrożenie w ruchu drogowym, a także grozi pozbawieniem życia osób bliskich i mimo perswazji nie zgadza się na dobrowolnie badanie jej przez psychiatrę, wobec czego konieczna jest interwencja sądu.
III RNs 1007/22
Court orders involuntary psychiatric hospitalization for a patient posing an imminent danger to self and others.
V CSKP 247/21
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding involuntary psychiatric hospitalization under Polish Mental Health Act.
III U 95/25
Decyzją z dnia 4 lutego 2025 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., odmówił P.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III RNs 55/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Brodnicy Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: SSR Marzena Sirokos Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Sowińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 w Brodnicy na rozprawie przy uczestnictwie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Brodnicy D. P. sprawy z wniosku Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O. z uczestnictwem W. G. o potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego, podjęcia leczenia i inne bez jego zgody postanawia: 1/ zarządza przyjęcie do szpitala psychiatrycznego na leczenie W. G. – bez jego zgody – urodzonego (...) w miejscowości T. s. A. i M. zd. T.; 2/ zasądza od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Brodnicy na rzecz adw. T. G. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w B. przy ul. (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi; 3/ koszty postępowania przejmuje na rzecz Skarbu Państwa. Sędzia: /-/ M. S. III Ns 55/17

UZASADNIENIE

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O. złożył do Sądu wniosek o skierowanie na leczenie psychiatryczne W. G. bez jego zgody. Uzasadniając wniosek podał min., że uczestnik jest osobą chorą psychicznie, ma stwierdzoną schizofrenie paranoidalną i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Uczestnik postępowania jest osobą rozwiedzioną, zamieszkuje sam w mieszkaniu komunalnym w Ł., gmina O.. Ma jednego pełnoletniego syna, który mieszka w I. z matką i nie mają oni z uczestnikiem żadnego kontaktu. Uczestnik odmawia leczenia i nie jest pod stałą kontrolą poradni zdrowia psychicznego.

Nie radzi sobie z codziennymi obowiązkami życia codziennego tj. ma problemy z dysponowaniem pieniędzmi, utrzymywaniem czystości w miejscu zamieszkania, dbaniem o higienę osobistą i inne. W. G. nie jest ubezwłasnowolniony ani całkowicie ani częściowo. Zdaniem wnioskodawcy nie przyjęcie go do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie jego stanu zdrowia. Do sprawy wstąpił Prokurator Prokuratury Rejonowej w Brodnicy, który popierał wniosek. Uczestnik W. G. nie stawił się na rozprawie będąc prawidłowy wezwany i nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje: W. G. urodził się (...) w T.. W. G. jest osobą mieszkającą samotnie w mieszkaniu komunalnym. Ma rozpoznaną schizofrenię paranoidalną. Jest po rozwodzie, ma syna, syn z matką tj. byłą żoną uczestnika nie utrzymują z nim żadnych kontaktów. Opiniowany nie jest leczony, nie uczęszcza na żadne terapie. Utrzymuje się z zasiłku społecznego. Ma znacznie zaburzony wgląd w obowiązki życia codziennego, nie potrafi racjonalnie dysponować pieniędzmi, jest zaniedbany higienicznie, nie utrzymuje porządku i higieny w mieszkaniu.

Jest całkowicie bezkrytyczny do własnej sytuacji życiowej. Ma ustalony stopień niepełnosprawności – umiarkowany i jest niezdolny do pracy. Nie zażywa leków. Jest agresywny, pobudzony, roszczeniowy w stosunku do pracowników socjalnych. Wcześniej jak zażywał leki, był wyciszony, Wcześniej uczestnik jeździł do lekarza psychiatry. Krzyczy, że rezygnuje z zasiłków. Nie ma uczestnik żadnej bliskiej osoby, która mu pomaga. W. G. utrzymuje się z zasiłków stałych z Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O., nie ma renty. Posiłki musi sam przygotowywać, ma kuchenkę gazową.

Pracownik socjalny wizytując mieszkanie uczestnika zastał pustą lodówkę. Uczestnika ma jedno pomieszczenie, jest zlew, woda i w tym pomieszczeniu jest odgrodzona ścianką toaletka. W. G. schudł, widać, że się nie goli i zapuścił włosy. Uczestnik do Ośrodka przybywa na rowerze. (dowód: zeznania S. Z. k. 74 – 75, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 3, zaświadczenie lekarskie k. 4, rodzinny wywiad środowiskowy k. 5 – 10, informacja z KPP w B. k.12, informacja z (...) w O. k. 31, opinia lekarska k. 37,) W opinii psychiatrycznej wydanej na zlecenie Sądu Rejonowego w Brodnicy III Wydział Rodzinny i Nieletnich, dotyczącej W.

G. biegły lekarz (...) podał m.in. Wywiad trudny do zebrania, opiniowany jest rozkojarzony, prezentuje liczne wątki myślowe, urojeniowa interpretacje rzeczywistości. Podaje, ze mieszka sam, nie potrzebuje pomocy z zewnątrz. Opisuje kontakty z rodzicami (nie żyją). Uważa, ze jest prześladowany, ktoś złośliwie złożył na niego doniesienie. Nie pracuje, ma zasiłek, utrzymuje się dodatkowo z dorywczych prac. Zaprzecza piciu alkoholu. Odnośnie stanu psychicznego biegły podał: Świadomość jasna, orientacja zaburzona, co do czasu.

Kontakt słowno-logiczny możliwy do nawiązania. Napęd psychoruchowy w normie i nastrój obojętny, afekt blady. Widoczna skłonność do drażliwości. Bez cech zachowań agresywnych. Zdezorganizowany, dereistyczny, ześlizgi myślowe. Liczne treści o charakterze urojeniowym, uważa, ze rodzice weszli w jego ciało, opisuje śmierć matki, następnie mówi, iż chodzi ona za nim, treści o charakterze prześladowczym, ksobnym, wiary. Opisuje doznania halucynacji cenestetycznych (czuciowych), słuchowych. Elementy depersonalizacji, uważa, ze jest na badaniu za kogoś, jest inną osobą.

Funkcje intelektualne we poniżej przeciętnej. Cechy rozpadu osobowości. Myślom 's' przeczy. Znacznie zaniedbany higienicznie. We wnioskach opinii biegły podał: Na podstawie danych z akt sprawy i jednorazowego badania sądowo - psychologiczno - psychiatrycznego biegły jednoznacznie rozpoznał u opiniowanego schizofrenie paranoidalną. Opiniowany funkcjonuje w wycofaniu do społeczeństwa, jest zdezorganizowany, z trudnością zaspokaja swoje potrzeby życiowe. Mieszka samotnie, wykazuje całkowity brak dbałości o higienę, nie pracuje, nie stara się o pomoc społeczną.

Pojawiające się halucynacje słuchowe i czuciowe uniemożliwiają mu bezpieczne funkcjonowanie w społeczności. Wyraźne załamanie linii życiowej. Prezentuje utrwalone treści urojeniowe zaburzające prawidłowe postrzeganie rzeczywistości, ocenę zdarzeń i interpretacje zachowań innych osób. Jest bezkrytyczny, aperswazyjny, bez wglądu w przebieg choroby i własną sytuacje życiową. Zdaniem biegłego zasadne jest leczenie W. G. w Szpitalu (...) także bez jego zgody w myśl art 29 ust. 1 z 19.09.1994 o ochronie zdrowia psychicznego. Nie podjęcie leczenia zdaniem biegłego spowoduje dalsze pogorszenie stanu zdrowia psychicznego.

Uzasadnione jest w ocenie biegłego przewidywanie, że leczenie w Szpitalu (...) przyniesie poprawę jego stanu zdrowia. (dowód: opinia lekarza (...) k. 12 – 12v.) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: opinii lekarza (...) k. 12 – 12v, zeznań S. Z. k. 74 – 75, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności k. 3, zaświadczenia lekarskiego k. 4, rodzinnego wywiadu środowiskowego k. 5 – 10, informacji z KPP w B. k.12, informacja z (...) w O. k. 31, opinii lekarskiej k. 37,odpisu aktu urodzenia uczestnika k.

69. Wszystkim dokumentom i treściom w nich zawartym Sad dał wiarę. Dokumenty wystawiły zgodnie z obowiązującymi procedurami organy do tego uprawnione. Zeznania świadka pracownika (...) w O. S. Z. były szczere, obiektywne. W sposób kompetentny świadek nakreślił sytuację życiową uczestnika. Sąd w pełni podzielił opinie psychiatryczna uznał ją za rzetelną, kompletną wydaną zgodnie z wiedzą i doświadczeniem zawodowym biegłego a jej ustalenia i wnioski w całości uczynił sowimi.

Sąd zważył, co następuje:

Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r. w Art. 29 ust.

1. Stanowi: Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie:

1) której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego, bądź 2) która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia.

2. O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę.

3. W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej. Zgodnie z art. 22 pkt 1. Przyjęcie osoby z zaburzeniami psychicznymi do szpitala psychiatrycznego następuje za jej pisemną zgodą na podstawie ważnego skierowania do szpitala, jeżeli lekarz wyznaczony do tej czynności, po osobistym zbadaniu tej osoby, stwierdzi wskazania do przyjęcia. Nie podjęcie leczenia spowoduje dalsze pogorszenie stanu zdrowia psychicznego W. G.. Uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w Szpitalu (...) przyniesie poprawę jego stanu zdrowia. Ustalony przez Sąd stan faktyczny wskazywał jednoznacznie, że W. G. winien być poddany leczeniu w szpitalu psychiatrycznym. Jego stan zdrowia i zachowanie w pełni wyczerpywało znamiona cytowanego przepisu Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r. - Art. 29 ust.

1. Sędzia /-/M.S.