Legislator Case Law & Legislation
XVIII C 18/17 AI generated

Court dismisses claim for debt payment where plaintiff failed to prove the underlying loan contract existed.

Case Number XVIII C 18/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of approximately 518.41 zł plus interest and costs. The plaintiff alleged a debt arising from a loan contract dated November 10, 2011, but the evidence showed the debt originated from credit agreements with third parties, not the named defendant. Since the plaintiff failed to prove the existence of the alleged contract and the court noted that non-bank entities cannot conclude loan agreements, the claim was rejected in its entirety.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe; Kodeks cywilny: A claim based on a non-existent loan contract is dismissed, and contracts concluded by non-bank entities are void ab initio.

Keywords

AI generated
loan contract validity banking monopoly assignment of claims summary procedure burden of proof void contract debt recovery

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
art. 339 § 2 k.p.c.
Należy przy tym zauważyć, że stosowanie art. 339 § 2 k.p.c. możliwe jest o tyle tylko, o ile twierdzenia z pozwu nie budzą wątpliwości.
art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 p.b.1 Prawa bankowego
Należy przy tym zwrócić uwagę, że umowy kredytowe mogą być zawierane wyłącznie przez banki – umowa kredytu jest czynnością bankową (art. 5 ust.
art. 58 § 1 k.c.
W zakresie dających się obecnie poczynić ustaleń, byłyby to więc umowy nieważne, co Sąd obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu (art. 58 § 1 k.c.).
art. 98 § 2 k.p.c.
Wobec wydania wyroku zaocznego, nie sposób jednak na obecnym etapie twierdzić o istnieniu kosztów pozwanej, podlegających zwrotowi jako koszty procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).
art. 339 § 2 k.p.c
Należy przy tym zauważyć, że stosowanie art. 339 § 2 k.p.c.
art. 58 § 1 k.c
W zakresie dających się obecnie poczynić ustaleń, byłyby to więc umowy nieważne, co Sąd obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu (art. 58 § 1 k.c.).
art. 98 § 2 k.p.c
Wobec wydania wyroku zaocznego, nie sposób jednak na obecnym etapie twierdzić o istnieniu kosztów pozwanej, podlegających zwrotowi jako koszty procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt XVIII C 18/17 (...), dnia 15 marca 2017 r. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra protokolant: Michał Frajtak rozpoznawszy w dniu: 15 marca 2017 roku w Ł. na rozprawie sprawę z powództwa: Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko: D. W. o: zapłatę oddala powództwo. XVIII C 18/17

UZASADNIENIE

I. Stanowiska stron. Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W., reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanej D. W. 518,41 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, nadto kosztów procesu według norm przepisanych, tytułem należności powstałych w związku z umową zawartą przez pozwaną z (...) 10 listopada 2011 roku, w zakresie których powód jest następcą prawnym pierwotnego wierzyciela. Pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie; wydano wyrok zaoczny.

II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. (...) zawarł 31 marca 2016 roku umowę przelewu wierzytelności z Prokura Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym we W.. Objęte nimi zostały wierzytelności powstałe w ramach umów kredytowych zawartych przez dłużników z podmiotami trzecimi, a następnie przeniesione na (...). (umowa, k. 9 – 12) Powód w pozwie zakreślił podstawę roszczenia, wskazując na umowę zawartą 10 listopada 2011 roku między pozwaną a (...). Jednakże z załączonego materiału wynika, że żadnej takiej umowy nie zawierano, gdyż wierzytelności, których ma dotyczyć umowa z 31 marca 2016 roku, powstały – zgodnie z treścią umowy cesji – wskutek zawarcia umów przez dłużników z innymi podmiotami, a nie z (...).

Należy przy tym zauważyć, że stosowanie art. 339 § 2 k.p.c. możliwe jest o tyle tylko, o ile twierdzenia z pozwu nie budzą wątpliwości. Trudno mówić o takiej sytuacji, gdy twierdzenia z pozwu nie odpowiadają prawdzie, a w szczególności gdy stoją w sprzeczności z dowodami załączonymi do tegoż pozwu. III. Ocena roszczenia. Powód nie wykazał iżby istniała umowa zawarta 10 listopada 2011 roku przez pozwaną i (...). W postępowaniu uproszczonym zmiana przedmiotowa powództwa jest niedopuszczalna, stąd powództwo podlega oddaleniu w całości.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że umowy kredytowe mogą być zawierane wyłącznie przez banki – umowa kredytu jest czynnością bankową (art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 p.b.1), a żaden z podmiotów wymienionych w § 2 ust. 1 pkt d umowy z 31 marca 2016 roku (k.

9) nie jest bankiem. W zakresie dających się obecnie poczynić ustaleń, byłyby to więc umowy nieważne, co Sąd obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu (art. 58 § 1 k.c.). IV. Koszty. Powód przegrał sprawę w całości. Wobec wydania wyroku zaocznego, nie sposób jednak na obecnym etapie twierdzić o istnieniu kosztów pozwanej, podlegających zwrotowi jako koszty procesu (art. 98 § 2 k.p.c.). 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. (j.t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 1988, z późn. zm.); przywołane przepisy nie były nowelizowane od ogłoszenia ustawy.