Social Security Court dismisses appeal for rehabilitation benefits when medical expert confirms patient regained work capacity.

Sygn. akt IV U 231/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2019 roku w Ś. sprawy z odwołania R. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o świadczenie rehabilitacyjne I. oddala odwołanie; II. zasądza od powódki R. N. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Powódka R. N. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 7 czerwca 2018 roku odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż mimo tego, ze odbyła rehabilitację nadal odczuwa dolegliwości bólowe rąk, ramion i stóp. Ponadto wskazała na charakter swojej pracy i opisała stan chorobowy związany z kręgosłupem od 2010r. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, wskazując, że orzeczeniem z 28 maja 2018 roku komisja lekarska ZUS stwierdziła brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do wnioskowanego świadczenia.

Wniesiono również o zasądzenie kosztów procesu w kwocie 180 zł. . W toku postepowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka w okresie 7 sierpnia 2017r. do 3 lutego 2018r. roku pobierała zasiłek chorobowy z powodu niezdolności do pracy wobec dolegliwości bólowych kręgosłupa. Następnie przyznano powódce świadczenie rehabilitacyjne na okres do 4 maja 2018r. Po tym okresie powódka odzyskała zdolność do pracy. Dowód: - akta ZUS wraz z dokumentacją lekarską ( w załączeniu) - -opinia biegłego sądowego D. R. k. 23 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył:

Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity Dz.U. z 2017r. poz. 1368), świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy (art. 18 ust. 2 ustawy).

Jak wynika z ustaleń poczynionych w sprawie powódka odzyskała w spornym okresie zdolność do pracy, a zatem nie spełniła przesłanek uzyskania świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd w tym zakresie oparł się na zgromadzonej w sprawie dokumentacji i aktach ZUS oraz – jako podstawowym dowodzie- opinii biegłego sądowego, która to opinia stanowiła wnikliwą analizę stanu zdrowia powódki, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną. Opinia oparta była o badanie powódki i dokumentację medyczną. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawiał za uznaniem tej opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie.

Należy przy tym mieć na uwadze, że opinia biegłych, zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych.

Mając na uwadze powyższe, w uznaniu powódki za zdolną do pracy, Sąd na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c. odwołanie oddalił, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O ile bowiem ubezpieczony ustawowo zwolniony jest od kosztów sądowych, o tyle koszty procesu, czyli te które poniosła strona przeciwna dla obrony swych praw w procesie, obowiązany jest w razie przegranej zwrócić stronie wygrywającej (art. 98 kpc).

Koszty te w niniejszej sprawie to wynagrodzenie pełnomocnika -radcy prawnego. Zgodnie z powołanym przepisem par.9 ust.2 stawki minimalne wynoszą 180 zł. w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego (…)