Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 357/18 AI generated

Criminal appeal dismissed; court held gambling offenses at different locations are distinct acts, not continuous crimes.

Case Number VI Ka 357/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the prosecutor's appeal against a lower court's decision to drop criminal proceedings. The prosecutor argued the defendant committed a continuous crime by operating gambling machines across multiple locations, but the court found this legally incorrect. The court ruled that operating machines in different places constitutes separate offenses rather than a single continuous act, thereby invalidating the claim of legal res judicata.

Legislator headnote

AI generated

Art. 107 § 1 k.k.s.; Art. 6 § 1, 2 k.k.s.; Art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.: Operating gambling machines at different locations constitutes distinct criminal acts rather than a single continuous offense, precluding the application of legal res judicata based on prior proceedings.

Keywords

AI generated
continuous crime doctrine gambling machines legal res judicata distinct criminal acts procedural bar criminal appeal multiple locations

Cited Legislation

AI generated
Art. 107 § 1 k.k.s.
oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 19 grudnia 2017 r.
Art. 6 § 1, 2 k.k.s.
V KK 415/18 )wskazał wprost, że nie ma możliwości przyjęcia konstrukcji tożsamości czynu w rozumieniu art. 6 § 1 i 2 k.k.s.
Art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim umorzył, na podstawie art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k., postępowanie karne wobec M.
Art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych
Wynika to bowiem stąd, że urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach [art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U.
Art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych
V KK 415/18 )wskazał wprost, że nie ma możliwości przyjęcia konstrukcji tożsamości czynu w rozumieniu art. 6 § 1 i 2 k.k.s.
Art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 ustawy o grach hazardowych
1 tej ustawy), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust.
art. 107 § 1 k.k
oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 6 § 2 k.k
z art. 6 § 2 k.k.s., popełnionego w innym miejscu.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 7 lutego 2019 r. Sygn. akt VI Ka 357/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Beata Tymoszów protokolant: sekr. sądowy Anna Rusak przy udziale prokuratora Marka Traczyka i przedstawiciela Naczelnika (...) Skarbowego w W. T. P. po rozpoznaniu dnia 7 lutego 2019 r. w Warszawie sprawy M. W., syna P. i M., ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II K 803/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim.

Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie w sprawie o sygnaturze VI Ka 357/18 Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017r. Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim umorzył, na podstawie art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k., postępowanie karne wobec M. W. oskarżonego o występek z art. 107 § 1 k.k.s. Wyrok ten został zaskarżony przez Naczelnika (...) Skarbowego w W., który podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, że doszło uprzednio do skazania oskarżonego za ten sam czyn , a na rozprawie apelacyjnej wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się zasadna, wobec czego zawarty w niej wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Argumentacja przedstawiona przez Sąd Rejonowy nie jest pozbawiona podstaw, rzecz jednak w tym – na co trafnie zwrócił uwagę skarżący, że w odniesieniu do przestępstwa kwalifikowanego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 14 § 1 ustawy o grach hazardowych nie może być mowy o działaniu „w warunkach czynu ciągłego”. Takie stanowisko konsekwentnie prezentuje Sąd Najwyższy w wielu judykatach, jakie wydane zostały w ostatnich kilku miesiącach.I tak np. w wyroku z dnia 15 listopada 2018 r. ( sygn.

V KK 268/18 ) czy z dnia 19 września 2018 r. (sygn. V KK 415/18 )wskazał wprost, że nie ma możliwości przyjęcia konstrukcji tożsamości czynu w rozumieniu art. 6 § 1 i 2 k.k.s. w odniesieniu do innego, wcześniej prawomocnie osądzonego przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., popełnionego w innym miejscu. W ocenie Sądu skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., Dz. U. z 2018 r., poz. 165 ze zm.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 tej ustawy), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 tej ustawy), to zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., co do którego toczy się jeszcze postępowanie karne skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów. Jest to argumentacja niemal wprost przytoczona w rozpoznawanym środku odwoławczym.

Dodać też trzeba, że w identyczny sposób rozumował Sąd Najwyższy rozpoznający kasację w sprawie tego samego oskarżonego, gdzie doszło również do umorzenia postępowania z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, to jest wydanie wyroku przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce, którym M. W. został skazany za identyczny występek, jakiego miał się dopuścić w „warunkach czynu ciągłego” w okresie od 3 września 2015r. do 27 czerwca 2016r. W wyroku z dnia 5 grudnia 2018r. ( sygn. V KK 428/18) Sąd stwierdził, że p rawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 KKS, popełnione w innym miejscu, nawet w sytuacji, gdy sąd przyjmuje, iż zostało ono dokonane w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 KKS), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 KKS, co do którego toczy się jeszcze postępowanie karno-skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów.

Uzasadniając ten pogląd Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na to, że przestępstwo z art. 107 § 1 KKS ma charakter trwały, ponieważ polega m.in. na wywołaniu i utrzymaniu stanu przestępnego, wobec czego długotrwałość działania sprawcy związana z jednym urządzeniem ( automatem do gry) i jedną jego lokalizacją wyklucza przyjęcie czynu ciągłego. Zdaniem Sądu nie może być również mowy o tożsamości czynów polegających na urządzeniu gier na różnych automatach , znajdujących się w różnych miejscach i często w różnym czasie (choć np. mieszczącym się w okresie pierwotnie przypisanego „przestępstwa ciągłego” zakwalifikowanego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.).

Wynika to bowiem stąd, że urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach [art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 165) wymaga uzyskania koncesji na konkretne kasyno gry, prowadzone w ściśle określonym administracyjnie miejscu. Uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry nie zwalnia także od obowiązku zarejestrowania konkretnego automatu do gry przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Jest to konieczny warunek dopuszczenia automatu do eksploatacji. Z tego względu zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje, w określonym czasie, działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach) stanowi każdorazowo inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Zdaniem Sądu Najwyższego nie da się też skutecznie wywodzić, by takie zachowanie nastąpiło „z wykorzystaniem takiej samej sposobności”, do której to okoliczności odwołuje się art. 6 § 2 k.k.s. Nie może być przecież mowy o powieleniu identycznego postępowania z wykorzystaniem takiej samej nadarzającej się okazji lub sprzyjających warunków w sytuacji, gdy w chwili urządzania gry na kolejnym automacie nie ma jeszcze żadnego elementu już istniejącego, albo takiego, który pojawia się na początkowym etapie realizacji czynu przestępczego i jest później wykorzystany.

Inaczej mówiąc – w chwili rozpoczęcia takiej działalności na pierwszym automacie sprawca nie wie jeszcze kiedy i gdzie postąpi w podobny sposób. Podzielając w pełni to stanowisko, a tym samym argumentację przedstawioną w apelacji, należało stwierdzić, iż bezpodstawne było uznanie przez sąd orzekający, że występuje w odniesieniu do czynu zarzucanego oskarżonemu ujemna przesłanka procesowa, to jest powaga rzeczy osądzonej. Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.