Court acquits boat captain of negligence for grounding vessel due to insufficient evidence of contact.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant, a boat captain, of negligence for causing his vessel to scrape the canal bank. Although witnesses claimed to hear scraping noises and saw new scratches on the hull, the prosecution failed to provide objective proof verifying the defendant's version of events. The court determined that the lack of a delivery inspection protocol and conflicting witness interests meant the evidence was insufficient to prove the alleged violation.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o żeglugi śródlądowej art. 62 pkt 3; Ustawa o postępowaniu karnym art. 119 § 2 pkt 1: In the absence of objective evidence proving the defendant's negligence and the specific contact between the vessel and the bank, the accused must be acquitted.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II W 347/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – asyst. sędz. Maria Szymuś w obecności oskarżyciela publicznego KPP w G. - asp. sztab. Sylwester Piotrowicz po rozpoznaniu w dniach 17 stycznia 2019 roku i 25 lutego 2019 roku sprawy P. T. s. J. i C. z d. K. ur. (...) w K. obwinionego o to, że: W dniu 08 lipca 2018 roku w G. na kanale G. na wysokości ul. (...) jako sternik łodzi R. (...) o nr (...)- (...) nie zachował ostrożności i doprowadził do kontaktu burty łodzi z brzegiem kanału, czym naruszył warunki ruchu na szlaku żeglownym tj. o czyn z art. 62 pkt 3 Ustawy o żegludze śródlądowej 1. Obwinionego P. T. uniewinnia od popełnionego zarzucanego mu czynu.
2. Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II W 347/18
UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżyciel publiczny – KPP w G. - wystąpił z wnioskiem o ukaranie P. T. za to, że obwiniony w dniu 08 lipca 2018 roku w G. na kanale G. na wysokości ul. (...), jako sternik łodzi R. (...) o nr (...) - (...) nie zachował ostrożności i doprowadził do kontaktu burty łodzi z brzegiem kanału, czym naruszył warunki ruchu na szlaku żeglownym, dopuszczając się w konsekwencji wykroczenia z art. 62 pkt 3 Ustawy o żegludze śródlądowej. P. T. nie przyznał się do winy.
Potwierdził, że w dniu zdarzenia to on był sternikiem w/w łodzi, nie mniej wyjaśnił, że sposób w jaki nią sterował nie doprowadził do kontaktu burty łodzi z brzegiem kanału ( wyjaśnienia k. 55v- 56v, 19). Wyjaśnienia obwinionego korespondowały z zeznaniami świadków- osób, które wraz z obwinionym w tym dniu przebywały na pokładzie ( zeznania J. T. k. 56v- 57, M. T. k. 60-60v, K. T. k. 60v- 61). Z zeznań K. B. (k. 58v- 59v, 11), M. B. (k.59v), M. G. ( k.60) i W. G. (k.60) wynika natomiast, iż spacerując wzdłuż kanału G., usłyszeli odgłos, który brzmiał, jak ocieranie burty łodzi o brzeg kanału i widzieli wówczas, wśród innych łodzi, znajdująca się na kanale łódź R. (...) o nr (...) - (...). (...) tę rozpoznał K.
B., który dzień wcześniej, na prośbę swojego kolegi i właściciela tej łodzi- R. K. (zeznania pokrzywdzonego k. 57-58v, 7) – wyczarterował ją obwinionemu. Przy odbiorze łodzi przez K. B., stwierdził on na obu jej burtach zarysowania, których – jak zeznał - nie było w chwili wydania łodzi P. T.. Na wstępie podnieść należy, iż w sprawie brak jest obiektywnych dowód, które potwierdzałby i weryfikowały wersję zdarzenia, jaka rysuje się na podstawie wyjaśnień obwinionego ( wyjaśnienia k. 55v- 56v, 19) i świadków obrony ( zeznania J.
T. k. 56v- 57, M. T. k. 60-60v, K. T. (k. 60v- 61), jak również, która rysuje się w oparciu o zeznania K. B. (k. 58v- 59v, 11), M. B. (k.59v), M. G. ( k.60) i W. G. (k.60). Z jednej strony zarówno J. T., jak i przebywający z nim na pokładzie załoganci- członkowie rodziny obwinionego- mieli interes w tym, by przedstawiać wersję zdarzenia korzystną dla J. T., z drugiej- podobny interes przyświecał K. B., by opowiadać się po stronie pokrzywdzonego R. K., który był właścicielem przedmiotowej łodzi. Pamiętać należy, że to K. B. na prośbę swojego kolegi i właściciela łodzi- R.
K.- łódź tę wyczarterował obwinionemu, przy czym pozostali świadkowie oskarżenia to żona i znajomi K. B.. Na niniejszą sprawę i ocenę zebranego materiału dowodowego należy spojrzeć nie tylko poprzez pryzmat przywołanych wyżej okoliczności. Zarówno R. K., jak i K. B. zgodnie zeznali, że w momencie wydawania przedmiotowej łodzi obwinionemu, posiadała ona jedną rysę przy wejściu na pokład, po prawej stronie, natomiast przy odbiorze łodzi, stwierdzili oni na obu jej burtach dodatkowe zarysowania, które według w/w miały powstać w czasie kontaktu burty łodzi z brzegiem kanału, na którym widziany był obwiniony ( protokół oględzin k.25).
Nie mniej zaznaczyć należy, że przed wydaniem łodzi obwinionemu nikt tej łodzi nie oglądał pod kątem uszkodzeń, więcej – nie spisano protokołu zdawczo- odbiorczego, który – według słów K. B. - sporządza się, gdy czarterowana jednostka ma uszkodzenia. Przedmiotowa łódź miała uszkodzenie- rysę przy wejściu na pokład, co zeznali R. K. i K. B., a mimo to protokół zdawczo- odbiorczy przy jej wydaniu obwinionemu, nie został sporządzony. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że łodzią tą wcześniej pływał nie tylko jej właściciel – R.
K., ale także inna osoba która zamierzała łódź kupić ( zeznania R. K. k. 57-58v, 7), jak również K. B. (k. 58v- 59v, 11). W świetle powyższego, przy uwzględnieniu analizy zebranych dowodów, uznać należało, iż brak jest w sprawie dostatecznych dowodów przemawiających w sposób przekonywujący za tym, iż obwiniony w dniu 08 lipca 2018 roku w G. na kanale G. na wysokości ul. (...), jako sternik łodzi R. (...) o nr (...) - (...) nie zachował ostrożności i doprowadził do kontaktu burty łodzi z brzegiem kanału, czym naruszył warunki ruchu na szlaku żeglownym, dopuszczając się w konsekwencji wykroczenia z art. 62 pkt 3 Ustawy o żegludze śródlądowej.
W tym stanie rzeczy należało obwinionego uniewinnić od popełnienia zarzuconego mu czynu i w myśl postanowień art. 119§2 pkt 1 kpw ustalić, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.