Legislator Case Law & Legislation
II W 27/19 AI generated

Court convicts driver of dangerous driving for lack of caution causing collision and orders fine.

Case Number II W 27/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant, N. Ż., of dangerous driving under Article 86 of the Road Traffic Act for failing to exercise due care during a lane change maneuver. The prosecution argued that her actions forced the opposing driver to brake violently and resulted in a collision, while the court noted her subsequent rude behavior as an aggravating factor. The court determined the conviction was justified because the defendant created a real threat to safety and caused a collision, ultimately sentencing her to a 500 zloty fine and court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 86 § 1 kw ust. 1 k.k.; Art. 3 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym: A driver who fails to exercise due care, thereby creating a real threat to road safety and causing a collision, is guilty of dangerous driving and shall be punished accordingly.

Keywords

AI generated
dangerous driving lack of due care road traffic collision criminal liability fine imposition aggravating circumstances prevention of accidents

Cited Legislation

AI generated
Art. 86 § 1 kw ust. 1 k.k.
uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 86§1 kw w zw.
Art. 24 § 1 k.k.
z art. 24§1 i 3 kw skazuje ją na karę grzywny w wysokości 500 ( pięćset) złotych.
Art. 24 § 3 k.k.
z art. 24§1 i 3 kw skazuje ją na karę grzywny w wysokości 500 ( pięćset) złotych.
Art. 33 § 1-4 k.k.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art.
Art. 119 § 1 k.p.w.
Zasądzając od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 50 ( pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciążając ją pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120 ( sto dwadzieścia) złotych, Sąd kierował się treścią art. 119§1 kpw.
Art. 3 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym
Przy wymiarze kary grzywny Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 27/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 marca 2019 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska w obecności oskarżyciela publicznego KPP w G. - asp. szt. Sylwestra Piotrowicz po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2019 roku sprawy N. Ż. córki J. i M. z d. L. ur. (...) w G. obwinionej o to, że: W dniu 13 listopada 2018 roku około godz. 16.00 w G. na ul. (...), prowadząc samochód osobowy marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i podejmując manewr omijania pojazdu marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie zachowała należytej ostrożności, nie upewniła się, czy ma odpowiednią ilość miejsca do wykonania manewru, w wyniku czego zmusiła jadącego z naprzeciwka kierowcę pojazdu V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) do gwałtownego hamowania i zjechania maksymalnie do prawej krawędzi jezdni oraz doprowadziła do zderzenia z omijanym pojazdem V. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o czyn z art. 86§1kw 1.

Obwinioną N. Ż. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 86§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje ją na karę grzywny w wysokości 500 ( pięćset) złotych.

2. Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 50 ( pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża ją pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120 ( sto dwadzieścia) złotych. Sygn. akt II W 27/19

UZASADNIENIE

W dniu 07 marca 2019 roku, w sprawie sygn. akt IIW 27/19, zapadł przeciwko N. Ż. wyrok, mocą którego obwinioną uznano za winną popełnienia czynu z art. 86§1 kw i na podstawie art. 86§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw, Sąd skazał ją na karę grzywny w wysokości 500 ( pięćset) złotych. Przy wymiarze kary grzywny Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art. 24§1 i 3 kw, mając na uwadze m. in. stopień zawinienia obwinionej, społecznej szkodliwości czynu, stopień i wagę naruszonych obowiązków, warunki osobiste, majątkowe sprawcy.

Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 1 kw ponosił sprawca, który poprzez zachowanie nienależytej ostrożności powoduje realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym - uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę.

Przez działanie rozumie się również zaniechanie. N. Ż. prowadząc samochód osobowy marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i podejmując manewr omijania pojazdu marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie zachowała należytej ostrożności i nie upewniła się, czy ma odpowiednią ilość miejsca do wykonania manewru - zmusiła jadącego z naprzeciwka kierowcę pojazdu V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) do gwałtownego hamowania i zjechania maksymalnie do prawej krawędzi jezdni oraz doprowadziła do zderzenia z omijanym pojazdem V. (...).

Tym samym obwiniona nie tylko spowodowała realne i konkretne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ale również spowodowała skutek w postaci kolizji pojazdów. Zachowanie N. Ż. stanowiło zagrożenie nie tylko dla mienia, ale przede wszystkim dla zdrowia i życia i innych uczestników ruchu drogowego. Obwiniona naruszyła podstawowe, elementarne zasady obowiązujące w ruchu drogowym, a jej zachowanie mogło doprowadzić do bardziej poważnych skutków. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż po zaistniałym darzeniu N. Ż. w sposób wulgarny odniosła się do kierowcy V. (...), lekceważąc zaistniałe zdarzenie i jego skutki.

Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął dotychczasową niekaralność obwinionej. N. Ż. pozostaje w zatrudnieniu, pobierając wynagrodzenie w kwocie 2700 złotych. Nikogo nie ma na utrzymaniu. W świetle przytoczonych okoliczności, zdaniem Sądu, orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej, nie przekracza także zdolności finansowych obwinionej. Kara ta również stanowić będzie dla niej – zgodnie z założeniami, jakie niesie za sobą każda kara- pewną dolegliwość.

Zasądzając od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 50 ( pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciążając ją pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120 ( sto dwadzieścia) złotych, Sąd kierował się treścią art. 119§1 kpw.