Legislator Case Law & Legislation
II W 11/19 AI generated

Court convicted brother for intentional fence damage, imposing fine after victim accepted compensation.

Case Number II W 11/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant, K.S., of intentionally damaging his brother's fence and imposed a 200 zloty fine. Although the defendant did not formally admit guilt, the court found facts clear from witness testimony and photos, noting he acted without permission to build stairs. The court accepted the defendant's offer to replace the fence as compensation, which the victim agreed to, before sentencing him to a fine under the relevant penal code provisions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 124 § 1 k.k.; Art. 24 § 1, 3 k.k.: Intentional damage to another's property constitutes a misdemeanor punishable by a fine, even if the offender later compensates the victim.

Keywords

AI generated
intentional property damage misdemeanor sentencing victim compensation criminal fine brotherly dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 124 § 1 k.k.
o czyn z art. 124§1 kw 1.
Art. 24 § 1, 3 k.k.
z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych.
Art. 33 § 1-4 k.k.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd, kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art.
Art. 121 § 1 k.p.w.
O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 121§1 kpw w zw.
Art. 624 § 1 k.p.k.
O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 11/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 marca 2019 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego KPP w G. – asp. szt. Sylwestra Piotrowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 roku sprawy K. S. syna S. i Z. zd. R. ur. (...) w K. obwinionego o to, że: W dniu 11 grudnia 2018 roku w miejscowości K. (...) umyślnie dokonał uszkodzenia czterech przęseł ogrodzeniowych o wartości 400 złotych, czym działał na szkodę R. S. tj. o czyn z art. 124§1 kw 1. Obwinionego K. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych.

2. Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania. Sygn. akt II W 11/19

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony K. S. i pokrzywdzony R. S. są braćmi i mieszkają w jednym budynku w miejscowości K. (...). Obwiniony w dniu 11 grudnia 2018 roku zdemontował płot należący do pokrzywdzonego, w ten sposób, że umyślnie dokonał uszkodzenia czterech przęseł ogrodzeniowych o wartości 400 złotych, czym działał na szkodę R. S.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyjaśnień obwinionego (k. 23, 24), zeznań R. S. (k. 24), a nadto w oparciu o zdjęcia k.8.

Obwiniony wprawdzie nie przyznał się do winy, to jednak wyjaśnił, że zamierzając wybudować schody prowadzące do swojego mieszkania i potrzebując na te prace miejsca na posesji, zdemontował słupki płotu należącego do jego brata R. S., przy czym uczynił to bez jego zgody. Potwierdził także, że chodziło o przęsła, których zdjęcia znajdują się w aktach sprawy (k. 23, 24). W świetle wyjaśnień obwinionego, jak również zeznań pokrzywdzonego R. S. (k. 24), które korespondowały z wyjaśnieniami K. S., przy jednoczesnym uwzględnieniu dowodu w postaci zdjęć ( k.8), a które nie był kwestionowany ani przez K.

S., ani przez R. S. - nie budzi wątpliwości, że K. S. w dniu 11 grudnia 2018 roku w miejscowości K. (...) umyślnie dokonał uszkodzenia czterech przęseł ogrodzeniowych o wartości 400 złotych, czym działał na szkodę R. S.. Działanie obwinionego doprowadziło do tego, że ogrodzenie przestało spełniać swoją rolę. Nie budzi wątpliwości, że tym samym obwiniony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona wykroczenia z art. 124§1 kw. Obwiniony doskonale zdawał sobie sprawę, że przedmiotowe przęsła nie należą do niego – stanowią własność pokrzywdzonego- a mimo to, bez wiedzy i zgody R.

S. zdemontował ogrodzenie poprzez uszkodzenie czterech jego przęseł, czyniąc je niezdatne do użytku. Przy wymiarze kary grzywny Sąd, kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art. 24§1 i 3 kw, mając na uwadze m. in. stopień zawinienia obwinionego, społecznej szkodliwości czynu, warunki osobiste, majątkowe sprawcy. Zważywszy, że obwiniony de facto przyznał się do winy i złożył prawdziwe wyjaśnienia, zgodził się zrekompensować stratę poniesioną przez pokrzywdzonego poprzez postawienie nowego płotu, na co R.

S. przystał (k. 24), Sąd uznając obwinionego K. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych. Sąd przyjął, że orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Uwzględniając przy tym fakt, że obwiniony posiada dochody w wysokości 2700 złotych, z których utrzymuje się wspólnie z konkubiną- zdaniem Sądu orzeczona kara nie przekracza zdolności finansowych sprawcy i będzie stanowić dla niego – zgodnie z założeniami, jakie niesie za sobą każda kara- pewną dolegliwość.

O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.