Court quashes first-instance verdict and dismisses prosecution due to statute of limitations expiration for the offense.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal quashed the first-instance verdict and ordered the discontinuance of the proceedings against the defendant. Although the defendant argued the first court erred in characterizing the act as theft rather than property destruction, the court found the cutting of trees undisputed. The prosecution was dismissed because the statute of limitations for criminal liability had expired over three years after the offense, rendering the case inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt. 4 k.p.s.w.: Criminal liability for an offense ceases if one year has passed since its commission, or two years if proceedings were initiated within that period; proceedings must be discontinued if the limitation period has expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Warszawa, dnia 5 lutego 2019 r. Sygn. akt VI Ka 532/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Beata Tymoszów protokolant: sekr. sądowy Renata Szczegot po rozpoznaniu dnia 5 lutego 2019 r. w Warszawie sprawy W. K., syna B. i Z., ur. (...) w W. obwinionego o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt II W 159/16 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 kpsw postępowanie o wykroczenie wobec W. K. umarza, a wydatkami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie w sprawie o sygnaturze VI Ka 532/18
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Choć apelacja obwinionego nie była zasadna, wobec zaistnienia po wydaniu wyroku przez sąd I instancji ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności czynu, wyrok należało uchylić i umorzyć postępowanie. Na wstępie należy zastrzec, że argumentacja zawarta w apelacji była chybiona i sprowadzała się jedynie do przedstawienia przez skarżącego własnych zapatrywań na sprawę, własnej oceny wiarygodności osób przesłuchanych na rozprawie, a wreszcie – do stawiania szeregu retorycznych pytań, na które odpowiedź nie miała związku z rozstrzygnięciem.
Przypomnieć należy, że zaskarżonym przez W. K. wyrokiem z dnia 9 lutego 2018r. Sąd Rejonowy w Legionowie nie uznał go winnym kradzieży uprzednio wyciętych drzew, lecz jedynie zniszczenia mienia – poprzez samowolne wycięcie 3 sosen rosnących na posesji P. B.. Dla oceny prawidłowości tego orzeczenia nie miało zatem żadnego znaczenia, czy obwiniony posiadał własne drzewa i czy do czegokolwiek owych sosen potrzebowała, skoro po wycięciu pozostawił je na działce. Sam zaś fakt wycięcia tychże drzewek, w świetle zeznań funkcjonariusza Policji T.
S. i protokołu oględzin jawi się jako bezsporny. Świadek ten przybył na miejsce zdarzenia niezwłocznie po stwierdzeniu przez pokrzywdzonego faktu wycięcia drzewek i rozmawiał wtedy z obwinionym, który przyznał się , a jednocześnie wskazał logiczny powód swego zachowania - drzewka te rosły na drodze dojazdowej, uniemożliwiając – w jego ocenie – swobodne z niej korzystanie. Rzecz jednak w tym, że skoro to zachowanie obwinionego miało mieć miejsce w dniu 22 listopada 2015r., to w dacie orzekania przez sąd odwoławczy upłynął już okres ponad trzech lat, co powoduje, że doszło do przedawnienia karalności tegoż czynu.
Jak bowiem stanowi przepis art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Zgodnie natomiast z art. 5 § 1 pkt. 4 k.p.sw. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. Z podanych wyżej powodów, w trybie art. 437 § 2 k.p.k., Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.