Legislator Case Law & Legislation
I C 1610/17 AI generated

Court dismisses claim against consumer for public transport fare due to statute of limitations under consumer protection law.

Case Number I C 1610/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for 123.40 PLN against a defendant who failed to appear in court. The plaintiff sought payment for a public transport fare collected in 2013, which had been transferred to them via a debt assignment agreement. The court ruled that the claim was time-barred because the defendant, as a consumer, was protected by a specific statute of limitations that expired in January 2014.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 2 1 k.c.; Art. 77 ust. 1 ustawy prawo przewozowe; Claims against consumers for public transport fares are subject to a one-year limitation period, and debts acquired through assignment after this period expires remain unenforceable.

Keywords

AI generated
statute of limitations consumer protection public transport fares debt assignment time bar civil code transport law

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 2 1 k.c.
Powód wprawdzie wykazał legitymację procesową czynną w niniejszej sprawie i istnienie roszczenia w chwili wytoczenia powództwa, jednak Sąd obowiązany był uwzględnić upływ terminu przedawnienia z urzędu, bowiem zgodnie z brzmieniem art. 117 § 2 1 k.c.
Art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny
Art. 77 ust. 1 ustawy prawo przewozowe
1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.” Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy prawo przewozowe roszczenia dochodzone na podstawie ustawy lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przedawniają się z upływem roku.
Art. 33a ust. 3 ustawy prawo przewozowe
Art. 22 1 k.c.
Osoby korzystając z publicznego transportu zbiorowego posiadają status konsumenta, o jakim mowa w art. 22 1 k.c., bowiem umowa o korzystanie ze środka komunikacji zostaje zawarta np.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1610/18 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2018 roku Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Bogusław Glinka Protokolant: Joanna Bobrowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 roku na rozprawie sprawy z powództwa N. Hurtowni (...), (...) Spółki z o.o. w W. przeciwko P. K. o zapłatę 123,40 zł oddala powództwo.

UZASADNIENIE

Powód N. Hurtownia (...), (...) półka z o.o. W W. wniósł o zasądzenie od pozwanej P. K. kwoty 123,40 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. Na uzasadnienie żądania wskazał, że umową z dnia 28.08.2015 r. Gmina B. zbyła na rzecz powoda pakiet wierzytelności, obejmujących opłaty taryfowe i dodatkowe z tytułu korzystania przez osoby fizyczne ze środków transportu organizowanego przez Gminę B., bez ważnego biletu. Należność stwierdzona jest raportem z kontroli uznaną przez adresatów.

Raport z kontroli stanowi jednocześnie wezwanie do zapłaty i należność powinna być uregulowana w dniu kontroli określonym w raporcie. Wśród nabywanych wierzytelności znajduje się wierzytelność dochodzona od pozwanej, ustalona na podstawie raportu z kontroli nr (...) w kwocie 123,40 zł. Pozwana nie stawiła się na rozprawę w dniu 27 września 2018 r. nie wnosiła o rozpoznanie sprawy w jej nieobecności i nie składała uprzednio żadnych wyjaśnień. Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego wydał wyrok zaoczny. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 28.08.2015 r. powód zawarł z Gminą B. umowę zbycia wierzytelności w ilości (...) na łączną kwotę 351 292,20 zł, obejmujących należności z tytułu korzystania przez osoby fizyczne ze środków transportu, organizowanego przez Gminę B., bez ważnego biletu. W załączniku nr 1 do umowy pod poz. 986 ujęta jest wierzytelność do P. K. w wysokości 123,40 zł wynikająca z mandatu o nr (...). Pozwana P. K. w trakcie kontroli biletów w autobusie linii 15 na trasie P.-D. w dniu 18 stycznia 2013 r. nie posiadała ważnego biletu na przejazd, w związku z czym wystawiony został Raport z kontroli przez kontrolera firmy (...), podpisany przez pozwaną, obejmujący należność za przewóz w kwocie 3,40 zł oraz opłatę dodatkową za jazdę bez ważnego biletu w wysokości 120 zł.

Dowód: umowa nr (...). (...).2.2015 z dnia 28.08.2015 r. Raport z kontroli z 18.03.2013 r.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Powód wprawdzie wykazał legitymację procesową czynną w niniejszej sprawie i istnienie roszczenia w chwili wytoczenia powództwa, jednak Sąd obowiązany był uwzględnić upływ terminu przedawnienia z urzędu, bowiem zgodnie z brzmieniem art. 117 § 2 1 k.c. „Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.” Powyższy przepis dodany został ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw i wszedł w życie 9 lipca 2018 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 ww. ustawy nowelizującej kodeks cywilny „Roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.” Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy prawo przewozowe roszczenia dochodzone na podstawie ustawy lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przedawniają się z upływem roku. Z art. 33a ust. 3 ustawy prawo przewozowe „W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty.” Zatem należności za przewóz i opłata dodatkowa przedawniły się w styczniu 2014 r. i obecnie nie mogą być już dochodzone.

Powód nabywając pakiet wierzytelności kupował już wierzytelność przedawnioną. Osoby korzystając z publicznego transportu zbiorowego posiadają status konsumenta, o jakim mowa w art. 22 1 k.c., bowiem umowa o korzystanie ze środka komunikacji zostaje zawarta np. poprzez samo zajęcie miejsca w środku transportu przedsiębiorcy transportowego (art. 16 ust. 1 ustawy prawo przewozowe). Mając powyższe argumenty na względzie Sąd orzekł jak sentencji wyroku zaocznego.