Criminal appeal dismissed; court upheld lower court's sentence based on established facts and legal reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a criminal sentence, upholding the first-instance judgment in its entirety. The defendant argued that the lower court erred in applying specific procedural articles, but the appellate court found no such errors. Consequently, the court ruled that the appeal was groundless and ordered the defendant to pay the plaintiff's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: An appeal is dismissed if the appealed judgment complies with the law and facts, and the losing party must bear the costs of the appellate proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1067/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w (...) III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. w (...) na rozprawie sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko J. K. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt II C 13/17 1) oddala apelację;
2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1067/18
UZASADNIENIE
Powódka Bank (...) Spółka Akcyjna w W. żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanej J. K. kwoty 5.590,25zł, ustawowych odsetek od kwoty 4.997,34zł od dnia 5 07 2016r. oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, że pozwana nie wywiązała się z łączącej ją z jej poprzednikiem prawnym umowy kredytu. Sąd Rejonowy (...) sporządził w dniu 5 10 2016r. nakaz zapłaty w' którym polecił pozwanej zapłacić powódce dochodzone należności oraz orzekł o kosztach procesu. Pozwana J. K. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wnosiła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu.
Zarzuciła, że dochodzone należności uległy przedawnieniu, powódka nie posiada legitymacji do występowania w procesie w charakterze strony powodowej oraz że nie wykazała wysokości dochodzonego roszczenia. Sąd Rejonowy w (...) w wyroku z dnia 21 11 2017r. uwzględnił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach rozstrzygnięcia stwierdził, że w sprawie bezspornym jest, iż pozwaną łączyła z S. S. Ano - nym w P. Oddział w Polsce z siedzibą w W. unowa o kartę kredytową oraz o serwis bankowości internetowej S. O..
Na podstawie tej umowy kontrahent pozwanej przyznał jej limit kredytowy do kwoty 5.000zł i podstawa prawną rozstrzygnięcia są postanowienia tej umowy oraz przepisy obowiązujące w dacie zawarcia umowy ustawy z dnia 12 09 2002r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. Ocenił, że wysokość dochodzonych należności - za wyjątkiem dochodzonych opłat i prowizji w wysokości 171,36zł - została wykazana w dołączonych do akta sprawy: kopii umowy, potwierdzenia zawarcia transakcji promocyjnej oraz historii rachunku. Wskazał, że przedłożone w toku postępowania dokumenty jednoznacznie potwierdzają następstwo prawne po kontrahencie pozwanej i przyjęcie przez niego ogółu praw i obowiązków wynikają- cych z zawartą przez pozwaną umowy o kartę kredytową, co podniesiony przez pozwaną braku po stronie powodowej legitymacji czynnej czyni bezzasadnym.
Stwierdził, że wskazana powyżej ustawa w art. 6 przewidywała dwuletni termin przedawnienia roszczeń, a postanowienia § XIII umowy przewidywały, że ulega ona rozwiązaniu z upływem dwóch miesięcy - w sytuacji, gdy wypowiedzenia umowy dokonuje Bank - i biegnie on od doręczenia drugiej stronie oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. Wskazał, że z okoliczności sprawy wynika, że oświadczenie Banku o wypowiedzeniu umowy zostało doręczone pozwanej w dniu 29 02 2016r. w konsekwencji czego umowa została rozwiązana najwcześniej z dniem 29 04 2016r. i do czasu wniesienia pozwu (25 07 2016r.) nie upłynął wskazany powyżej termin przedawnienia roszczeń, co również i ten zarzut pozwanej czyni bezzasadnym.
Następnie jako spóźnione - w świetle regulacji art. 217 § 2 k.p.c. - pominął twierdzenia pozwanej, iż O. (...) był uprawniony do zawierania umów w imieniu kontrahenta pozwanej, po czym w konkluzji uznał, że we wskazanym zakresie powództwo - co do zasady - zasługiwało na uwzględnienie. O kosztach procesu orzekał na podstawie regulacji art. 100 zd. 2 k.p.c. zasadzając je w całości od pozwanej na rzecz powódki. Orzeczenie zaskarżyła pozwana J. K., która wnosiła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasadzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów za obie instancje, bądź uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono regulacje prawne: art. 316 § 1 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c. i art. 217 § 2 k.p.c. w sposób w niej podany.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszenia powódki a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę i skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji i mają podstawę w zebranym w sprawie materiale. Z tych też względów Sad odwoławczy przyjął ze własne ustalenia faktyczne Sadu pierwszej instancji. Prawidłowa jest także dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego. Ma ona oparcie w prawidłowo zastosowanych przepisach prawa oraz postanowieniach umowy z dnia 10 08 2013r. wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i Sąd odwoławczy ją w całości podziela i przyjmuje za własną (orzecz.
SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). W szczególności wbrew zarzutowi apelacji dokonał on ostatecznie prawidłowej oceny prawnej dotyczącej posiadania przez powódkę legitymacji czynnej. Jakkolwiek bowiem w materiale sprawy brak jest dokumentów świadczących o umocowaniu przez kontrahenta pozwanej O. (...) do zawierania umów w jego imieniu, to jego istnienie pośrednio potwierdza fakt honorowania przez niego zawartej umowy, a gdyby nawet przyjąć, iż takie umocowanie nie istniało w chwili zawarcia umowy, to do jej zawarcia doszło w sposób dorozumiany w następstwie przystąpienia przez niego do jej wykonania.
Sąd Rejonowy Trafnie także ocenił, strona powodowa sprostała ciężarowi dowodu i wykazała - przywołanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dokumentami - zarówno zasadność jak i wysokość dochodzonych roszczeń. W tej kwestii należy jedynie podkreślić, że to na pozwanej jako zobowiązanemu do zapłaty, ciążył obowiązek wykazania, że zaspokoiła ona dochodzone należności i w tym celu mogła oraz powinna była zaoferować Sądowi np. dowód z opinii biegłego z zakresu księgowości, który zweryfikowała by prawdziwość informacji zawartych w znajdującej się w aktach sprawy historii rachunku.
Z tego obowiązku się ona nie wywiązała i tym samym obecnie ponosi ona jedynie negatywne konsekwencje swego zaniechania. Wbrew zatem temu co zarzuca apelacja zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Czyni to apelację bezzasadną w rozumieniu art. 385 k.p.c. i stosownie do zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia. Reasumując zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego apelację pozwanej jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocy regulacji art. 98 § 1 k.p.c. biorąc pod uwagę, że pozwana w całości uległa w tym postępowaniu i powinna zwrócić powódce poniesione przez nią koszty zastępstwa procesowego.
SSO Leszek Dąbek