Court dismisses appeal for court fee exemption due to applicant's ability to pay from savings and income.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the creditor's appeal against the regional court's refusal to exempt her from court fees. The regional court found the applicant had sufficient savings and income to cover the 200 zł fee without compromising her family's necessary living standards. The appellate court upheld this decision, rejecting the argument that her lack of current employment income was relevant given her existing financial resources.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 102; Art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal for exemption from court fees is inadmissible if the applicant possesses sufficient assets or income to pay the fees without detriment to their necessary maintenance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 34/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela A. K. o ogłoszenie upadłości (...) sp. z o.o. w T. w przedmiocie wniosku wierzyciela o zwolnienie od kosztów sądowych na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt V GU 260/18 postanawia oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w T. oddalił wniosek wierzyciela o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od zażalenia, gdyż analiza jego oświadczenia majątkowego prowadzi do wniosku, że jest on w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. O tych możliwościach świadczą posiadane oszczędności w kwocie około 35.000 zł, uzyskiwany przez małżonka wierzyciela dochód miesięczny w wysokości ok. 2.200 zł, a także fakt, że wnioskodawczyni ponosi comiesięczne wydatki w kwocie prawie 3.000 zł co budzi wątpliwości Sądu Rejonowego co do braku możliwości pokrycia kosztów sądowych.
Ponadto, zdaniem tego Sądu, wnioskodawczyni nie traktuje równorzędnie swoich wydatków, a przecież Skarb Państwa nie może być traktowany w drugiej, po innych wierzycielach, kolejności (k.560-561). W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni nie godząc się ze stanowiskiem Sądu Rejowego zarzuciła mu błędną ocenę jej sytuacji majątkowej, a w konsekwencji odmowę zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wskazując na powyższe wniosła ona o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie go od kosztów sądowych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (k.594).
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie wnioskodawczyni – jako bezzasadne – podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną zdarzeń przedstawioną przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia .W szczególności wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny przedmiotowego wniosku w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który to przepis uzależnia ewentualne uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego przez osobę fizyczną od wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni wykazała, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w postaci opłaty sądowej od zażalenia wynoszącej 200 zł bez uszczerbku utrzymania siebie i swojej rodziny, co w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wyklucza to możliwość uwzględnienia jego zażalenia. Należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny sytuacji majątkowej wnioskodawczyni, którą Sąd odwoławczy w całości podziela i odwołuje się do tych argumentów bez potrzeby ich ponownego przywoływania, skutkującej odmową przyznania pozwanemu zwolnienia od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu Okręgowego podnoszona w zażaleniu okoliczność, iż wnioskodawczyni nie osiąga żadnych dochodów i nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych nie ma istotnego znaczenia w sytuacji, gdy jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, żaląca posiada środki, które z których może uiścić należną opłatę od zażalenia. Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie. (...) (...) (...) (...) (...)