Legislator Case Law & Legislation
IX GC 1568/15 AI generated

Member of management held liable for company debt under Art. 299 KSH; partial claim dismissed due to excess interest.

Case Number IX GC 1568/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for the full amount but allowed a portion of the debt owed by the company to be pursued against the managing director. The plaintiff argued for joint liability under Article 299 of the Commercial Code, while the defendant contended that internal agreements should limit his responsibility. The court ruled that the director's duty of care was breached, establishing liability for the principal debt and statutory interest, but rejected claims for compound interest on costs as exceeding the company's recoverable amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 299 § 1 k.s.h.; Art. 481 § 1, 2 k.c.: A member of management is liable for company debts if the company's insolvency was caused by their negligence, and this liability is limited to the amount the company could have recovered, excluding compound interest on costs.

Keywords

AI generated
member of management liability Commercial Code Article 299 joint and several liability negligence in management limitation of damages compound interest on costs insolvency proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 299 § 1 k.s.h.
Podział obowiązków między członkami zarządu, o czym mowa w dalszej części uzasadnienia nie powinien mieć znaczenia z punktu widzenia odpowiedzialności z art. 299 § 1 k.s.h.
Art. 481 § 1 and 2 k.c.
na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. przy przyjęciu, że powód wygrał proces w 81,76 %, pozwany zaś w 18,24 %.
art. 242 k.p.c
stosując przepis art. 242 k.p.c.
art. 299 § 1 k.s.h
Podział obowiązków między członkami zarządu, o czym mowa w dalszej części uzasadnienia nie powinien mieć znaczenia z punktu widzenia odpowiedzialności z art. 299 § 1 k.s.h.
art. 553 § 1 k.p.c
Powód posiada legitymację do dochodzenia roszczenia, wskutek przekształcenia spółki jawnej w spółkę komandytową, zaś zgodnie z art. 553 § 1 k.p.c.
art. 299 k.s.h
W zasadzie jedynym zarzutem pozwanego był ten oparty na normie art. 299 k.s.h., tj.
art. 204 § 1 k.s.h
Zgodnie z aprobowanym przez Sąd orzekający poglądem Sądu Apelacyjnego w Łodzi wyrażonym w wyroku z dnia 27 stycznia 2012 r., I ACa 462/11,OSAŁ 2012/2/15 podział czynności między członkami zarządu spółki ma jedynie znaczenie wewnątrzorganizacyjne, nie niweczy skutków z art. 204 § 1 k.s.h.
art. 293 § 2 k.s.h
nie może być także interpretowany w oderwaniu od treści art. 293 § 2 k.s.h.
art. 100 k.p.c
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CSK 485/15
Supreme Court dismisses appeal against director liability for company debts under insolvency law.
III CZP 118/06
Supreme Court holds that management liability under Art. 299 k.s.h. covers process costs and failed execution costs.
III CZP 16/11
Civil costs judgment: Article 481 § 1 k.c. does not apply to interest on court costs awarded in a final ruling.
VIII GC 2093/12
Warszawy w Warszawie w sprawie VIII GC 2093/12 zasądził wskazaną kwotę wraz z odsetkami i kosztami.
I ACa 462/11
Zgodnie z aprobowanym przez Sąd orzekający poglądem Sądu Apelacyjnego w Łodzi wyrażonym w wyroku z dnia 27 stycznia 2012 r., I ACa 462/11,OSAŁ 2012/2/15 podział czynności między członkami zarządu spółki ma jedynie znaczenie wewnątrzorganizacyjne, nie niweczy skutków z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: IX GC 1568/15

UZASADNIENIE

Powód (...) Centrala spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w K. wniósł o zasądzenie solidarnie od P. K. i A. T. kwoty 6 640,04 zł na podstawie art. 299 k.sh. Postępowanie w stosunku do pozwanego A. T. zostało umorzone postanowieniem z dna 20 stycznia 2016 r. Pozwany P. K. wniósł o oddalenie powództwa w całości . S ąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany P. K. pełnił w spółce (...) sp. z o.o. w W. funkcję członka zarządu. Do rejestru został wpisany w dniu 28 października 2011 r., zaś wykreślony został w dniu 4 kwietnia 2013 r. (odpis z KRS – k. 15 – 19).

W okresie pełnienia funkcji spółka nie zapłaciła na rzecz Centrali (...)., W. M., W. M. spółki jawnej w K. kwoty 3 062,53 zł. Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie w sprawie VIII GC 2093/12 zasądził wskazaną kwotę wraz z odsetkami i kosztami. Wyrok uprawomocnił się i nadana mu została klauzula wykonalności. Spółka Centrala (...)., W. M., W. M. spółka jawna w K. przekształcona została następnie w (...) Centralę spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową w K. z datą wpisu do rejestru 4 grudnia 2013 r.

Egzekucja tytułu wykonawczego okazała się bezskuteczna i postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. komornik umorzył postępowanie egzekucyjne (wyrok – k. 20 – 21, odpis pełny z rejestru – k. 10 – 14, postanowienie – k. 26). Pismem z dnia 12 marca 2015 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty długu wraz z odsetkami i kosztami. Powołany wyżej stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o wskazane dokumenty, które nie budziły wątpliwości co do wiarygodności. Sąd pominął dowód z zeznań świadków S. K. i P. K. stosując przepis art. 242 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli postępowanie dowodowe napotyka przeszkody o nieokreślonym czasie trwania, sąd może oznaczyć termin, po którego upływie dowód może być przeprowadzony tylko wówczas, gdy nie spowoduje to zwłoki w postępowaniu.

Należy zwrócić uwagę, iż świadkowie nie stawili się na 5 terminów rozpraw, czy to z powodu choroby, czy też z uwagi na wyjazd zagraniczny. Sąd wyznaczył termin na przesłuchanie świadków, który upłynął bezskutecznie. Ponadto zwrócić uwagę, iż okoliczności, na które świadkowie zostali powołani nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Podział obowiązków między członkami zarządu, o czym mowa w dalszej części uzasadnienia nie powinien mieć znaczenia z punktu widzenia odpowiedzialności z art. 299 § 1 k.s.h.

S ąd zważył, co następuje: Roszczenie było zasadne co do kwoty 5 428,70 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 3 062,53 zł od dnia 15 kwietnia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. W pozostałej części podlegało oddaleniu. Spełniona była zasada roszczenia w stosunku do pozwanego P. K.. Pozwany był członkiem zarządu dłużnej spółki w czasie istnienia długu, którego egzekucja okazała się bezskuteczna. Spełnione zostały zatem przesłanki z art.299 § 1 k.s.h., zgodnie z którym jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania.

Z przepisu tego wynika, iż warunkiem poniesienia odpowiedzialności przez członków zarządu jest bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce. Powód posiada legitymację do dochodzenia roszczenia, wskutek przekształcenia spółki jawnej w spółkę komandytową, zaś zgodnie z art. 553 § 1 k.p.c. spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. W zasadzie jedynym zarzutem pozwanego był ten oparty na normie art. 299 k.s.h., tj. że złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości było niezawinione z uwagi na podział obowiązków między członkami zarządu i zwolnienie pozwanego od prowadzenia spraw finansowych.

Zwrócić należy uwagę, iż ewentualny podział obowiązków między członkami zarządu, czy też scedowanie określonych obowiązków na inne podległe osoby nie może mieć znaczenia z punktu widzenia odpowiedzialności z art. 299 k.s.h. Zgodnie z aprobowanym przez Sąd orzekający poglądem Sądu Apelacyjnego w Łodzi wyrażonym w wyroku z dnia 27 stycznia 2012 r., I ACa 462/11,OSAŁ 2012/2/15 podział czynności między członkami zarządu spółki ma jedynie znaczenie wewnątrzorganizacyjne, nie niweczy skutków z art. 204 § 1 k.s.h. i nie może wyłączyć odpowiedzialności odszkodowawczej członka zarządu płynącej z art. 299 § 1 k.s.h.

Ponadto art. 21 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego jednoznacznie obliguje do złożenia wniosku o ogłoszenia upadłości każdą osobę, która samodzielnie lub z innymi osobami reprezentuje spółkę. Przepis art. 299 § 1 k.s.h. nie może być także interpretowany w oderwaniu od treści art. 293 § 2 k.s.h. i podwyższonych standardów należytej staranności obowiązujących członków zarządu. W rezultacie brak wiedzy o kondycji finansowej zarządzanego podmiotu, wynikający wyłącznie z zaniechania pozwanego, nie może prowadzić do uwolnienia go od odpowiedzialności z art. 299 § 1 k.s.h.

Także w podzielanym przez sąd orzekający wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2016 r., IV CSK 485/15, L. czytamy, iż odpowiedzialności członka zarządu nie uchyla umowa łącząca członków zarządu co do sposobu kierowania sprawami spółki, w szczególności ustalony umownie podział czynności. Obowiązkiem członka zarządu jest zachowanie staranności w sprawowaniu tej funkcji. Możliwość dokonania przez członka zarządu oceny stanu finansowego i gospodarczego spółki w celu zgłoszenia we właściwym czasie wniosku o upadłość podmiotu, wyklucza zwolnienie członka zarządu z odpowiedzialności przewidzianej w art. 299 § 1 KSH.

Zakres tej odpowiedzialności, wyznacza stan możliwego zaspokojenia wierzycieli w przypadku terminowego zgłoszenia wniosku ogłoszenie upadłości. Tym samym zarzuty pozwanego w tym zakresie okazały się bezzasadne. W pełnieniu funkcji członka zarządu i obowiązków z tym związanych, chodzi o pewną powinność, a nie o faktyczny sposób ich wypełnienia. Na zasądzoną kwotę składa się należność główna zasądzona nakazem zapłaty, skapitalizowane odsetki oraz koszty, w tym koszty egzekucji, które wynikają z dokumentów – k. 22 – 27.

Zgodnie bowiem z aprobowaną przez orzekający uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2006 r, III CZP 118/06, OSNC 2007/9/136 odpowiedzialność członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 299 k.s.h. obejmuje zasądzone w tytule wykonawczym, wydanym przeciwko spółce, koszty procesu, koszty postępowania egzekucyjnego umorzone z powodu bezskuteczności egzekucji, odsetki ustawowe od należności głównej. Jednakże ich suma, jak wynika ze specyfikacji wskazanej w pozwie (k.

6) wynosi 5 428,70 zł, nie zaś 6 640, 04 zł, dlatego w pozostałej części roszczenie nie było zasadne. Dalsze odsetki od należności głównej zasądzono od dnia 15 kwietnia 2015 r. na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. do dnia zapłaty (za poprzedni okres odsetki zostały już naliczone). Oddaleniu podlegało żądanie odsetek od zaległych odsetek i odsetki od kosztów. Wskazać tu należy, iż roszczenie przeciwko członkom zarządu, ma charakter odszkodowawczy, a co za tym idzie – członek zarządu nie można odpowiadać w zakresie większym, aniżeli spółka.

Skoro zatem od spółki nie można byłoby dochodzić odsetek od kosztów, czy też odsetek od zasądzonych (zaległych) odsetek, w takiej sytuacji od członka zarządu również nie można takich odsetek żądać. Na marginesie wskazać należy, iż zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego nie można żądać odsetek od świadczeń zasądzonych prawomocnym orzeczeniem o kosztach procesu (tak: Uchwała Sądu Najwyższego z dn. 20 maja 2011 r., III CZP 16/11). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. przy przyjęciu, że powód wygrał proces w 81,76 %, pozwany zaś w 18,24 %.

Po wyciągnięciu proporcji kosztów poniesionych przez każdą ze stron (koszty sądowe, koszty zastępstwa procesowego według stawki minimalnej, ich różnica należna powodowi od pozwanego wyniosła 1045,30 zł. ZARZĄDZENIE - odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.