Appeal dismissed; appeal filed after expired three-month period for request for retrial. Court upheld lower court's finding of procedural default. Appeal rejected due to untimely filing of retrial request.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's request for retrial, ruling the appeal was filed after the statutory three-month deadline expired. The appellant argued the lower court erred in determining when she learned of the final judgment, claiming she only discovered it in October 2016. The court found she was married to the opposing party and cohabited with him, creating a factual presumption she must have known of the judgment by July 2016, thus missing the filing window.
Legislator headnote
AI generatedArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 231 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.: A request for retrial filed after the expiration of the three-month period prescribed by law is inadmissible, and the court may presume the party knew of the final judgment if they were in a marital relationship with the opposing party and cohabited with them.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1557/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Hupa-Dębska SR (del.) Barbara Glenc-Poślednik po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w R. przeciwko K. M. i B. M. o zapłatę ze skargi skarżącego K. M. o wznowienie postępowania oraz sprawy z powództwa (...) w R. przeciwko K. M. i B. M. o zapłatę ze skargi skarżącej B. M. o wznowienie postępowania na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt I C 2383/16 postanawia:
1. oddalić zażalenie;
2. przyznać adwokat A. M. od Skarbu Państwa – (...) wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu pozwanej w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 184,50zł (sto osiemdziesiąt złotych pięćdziesiąt groszy), w tym 34,50zł (trzydzieści cztery złote i pięćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług. SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Hupa-Dębska Sygn. akt III Cz 1557/18
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 18 07 2018r. odrzucił skargę pozwanej B. M. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa (...) w R. o zapłatę zarejestrowanej pod sygnaturą akt I C 1958/12, uznając, że skarga została wniesiona po upływie przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. trzymiesięcznym terminie do jej wniesieni, gdyż o skarżąca podstawie wznowienia dowidziała się w już dniu 10 05 2016r., tj. w dniu w którym dowiedział się o niej jej mąż pozwany K. M.), a nie jak ona twierdziła dopiero w dniu 16 10 2016r.
Orzeczenie zaskarżyła skarżąca B. M. , która wnosiła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła, że przy jego ferowaniu naruszono prawo procesowe, regulacje: - art. 50 § 3 pkt 2 k.p.c. polegające na wydaniu przez sędziego, którego dotyczył wniosek o wyłączenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, mimo złożenia w terminie przewidzianego ustawą zażalenia na postanowienie orzekające o zasadności tego wniosku, - art. 410 § 1 k.p.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjecie, a to na skutek dokonania oceny dowodów „w sposób niewszechstronny” oraz dowolny, iż zasadnym jest odrzucenie skargi o wznowienie postępowania jako wniesionej po upływie przepisanego terminu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wydał postanowienie o oddaleniu wniosku pozwanych - w tym także skarżącej - o wyłączenie sędziego w dniu 12 12 2017r. (wniosek ten nie był oparty na ustawowych podstawach wyłączenia sędziego - art. 48 k.p.c.). Zostało ono wydane na posiedzeniu niejawnym i stosownie do regulacji art. 360 k.p.c. stało się ono skuteczne już z chwilą jego podpisania. Z tej przyczyny uznać należy, że z chwilą jego wydania wniosek skarżących o wyłączenie sędziego został skutecznie uznany za bezzasadny i co za tym idzie od tego momentu przestała istnieć przewidziana w art. 50 § 3 pkt 2 k.p.c. przeszkoda uniemożliwiająca wydanie sędziemu orzeczenia kończącego postępowanie i przy ferowaniu zaskarżonego postanowienia nie naruszono tej regulacji (za taką wykładnią przemawiają także względy funkcjonalne, gdyby bowiem uznać, że przeszkoda zostaje zniweczona dopiero z chwilą prawomocnego zakończenia tego postępowania incydentalnego, stwarzałoby to stronom możliwość skutecznego i w zasadzie trwałego wstrzymywania wydania orzeczenia kończącego postępowanie, poprzez składanie kolejnych wniosków o wyłączenie sędziego).
Niezależnie od tego w chwili wydania uzasadnianego orzeczenia postanowienie o oddaleniu wniosku pozwanych o wyłączenie sędziego stało się prawomocne na skutek oddalenia - przez Sąd odwoławczy w postanowieniu wydanym w sprawie o sygnaturze akt III Cz 1556/18 - zażalenia skarżącej i umorzenia postępowania zażaleniowego wywołanego zażaleniem skarżącego K. M. (art. 360 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.). Skarga skarżącej została oparta na podstawie wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. i przewidziany w art. 407 § 1 k.p.c. termin do jej wniesienia rozpoczął biec od dnia kiedy skarżąca dowiedziała się o wydaniu przez Sąd Apelacyjny w K. w dniu 10 05 2016r.
Została ona wniesiona do Sądu Rejonowego w (...) w dniu 18 10 2016r. i żeby dochowany został termin do jej wniesienia skarżąca o wyroku Sądu Apelacyjnego musiała się dowiedzieć po 18 07 2016r. Jakkolwiek nie była ona stroną postępowania w której zapadł powyższy wyrok (stroną był skarżący), to w chwili jego wydania pozostawała ona w związku małżeńskim z K. M., wspólnie z nim mieszkała i tym samym była żywotnie zainteresowana w treści tego wyroku. Rodzi to uzasadnione domniemanie faktyczne (art. 231 k.p.c.), iż jeśli nie w dniu jego wydania (skarżący był obecny przy jego ogłoszeniu), to w niedługim okresie po jego wydaniu musiał on być jej znany, a na pewno nastąpiło to przed dniem 18 07 2016r. (pomiędzy ogłoszeniem wyroku przez Sąd Apelacyjny do dnia 18 07 2016r. upłynęło ponad 2 miesiące).
Dlatego Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżąca wnosząc skargę nie dochowała przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia i z tej przyczyny na mocy regulacji art. 410 § 1 k.p.c. skargę tę odrzucił. Czyni to zażalenie bezzasadnym w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie skarżącej jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Leszek Dąbe SSO Magdalena Hupa-Dębska