Court allows partial insurance claim for car damage, rejecting insurer's late premium payment defense.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the insurer to pay a partial compensation of 12,971.44 zł for vehicle damage while dismissing the remainder of the plaintiff's claim. The plaintiff argued that the insurance coverage had not expired because the full premium was paid in September, contradicting the insurer's claim of a lapse in September. The court rejected the insurer's argument as illogical since the coverage period had not yet begun when the premium was paid, thereby upholding the expert's valuation based on the specific insurance variant.
Legislator headnote
AI generated§ 13 ust. 3 pkt 4 OWU AC; § 24 ust. 5 pkt 4 OWU AC: Insurance coverage does not lapse if the full premium is paid before the coverage period begins, and partial damage claims must be calculated according to the specific insurance variant's rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 507/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. w G. sprawy z powództwa P. M. przeciwko (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda P. M. kwotę 12.971,44 zł (dwanaście tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt jeden złotych czterdzieści cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 24 maja 2017 r. do dnia zapłaty;
II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od powoda P. M. na rzecz pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę 305,65 zł (trzysta pięć złotych sześćdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni z roszczenia zasądzonego powodowi w punkcie I. niniejszego wyroku kwotę 868,88 zł (osiemset sześćdziesiąt osiem złotych osiemdziesiąt osiem groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych; V. nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) S.A.
V. (...) z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 467,86 zł (czterysta sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt sześć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sygn. akt I C 507/17
UZASADNIENIE
Stan faktyczny W dniu 6 czerwca 2014 r. P. M. zawarł z (...) S.A. V. (...) umowę ubezpieczenia (polisa nr (...)) dotyczącą pojazdu A. nr rej. (...). W zakres ochrony wchodziło ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdów mechanicznych, ubezpieczenie Autocasco, ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków, ubezpieczenie natychmiastowej pomocy A.. Łącznie składka wynosiła 2.612 zł płatna w jednej racie do dnia 12 czerwca 2018 r. (w kalkulacji wysokość składki za ubezpieczenie AC wynosiło 1.956 zł). Ubezpieczenie AC zostało zawarte w wariancie (...), udział własny zniesiony, suma ubezpieczenia: 56.000 zł.
Dowód: polisa, k. 8-9 Powód nie uiścił składki w terminie i został pismem z dnia 15 września 2014 r. wezwany przez ubezpieczyciela do zapłaty składki 2.612 w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wcześniej nie otrzymywał innych wezwań. Dowód: wezwanie, k. 10 zeznania powoda, k. 67 Powód uiścił składkę w kwocie 2.612 zł w dniu 26 września 2014 r. Dowód: dowód zapłaty, k. 11 Integralną częścią umowy ubezpieczenia stron były m.in. Ogólne Warunki Ubezpieczenia Autocasco, zatwierdzone uchwałą nr 45/2012. Dowód: OWU AC, k. 54-58 W dniu 7 listopada 2014 r. doszło do uszkodzenia pojazdu powoda.
Powód nie przedstawił ubezpieczycielowi dokumentacji potwierdzającej wykonanie naprawy pojazdu po szkodzie. Okoliczności bezsporne Wysokość odszkodowania częściową za szkodę z dnia 7 listopada 2014 r. przy uwzględnieniu braku przedłożenia dokumentacji naprawczej ubezpieczycielowi wynosi brutto 12.214,30 zł. Dowód: opinia biegłego, k. 88-123 Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania powołując się na fakt braku ochrony ubezpieczeniowej z tytułu AC. Okoliczności bezsporne Ocena dowodów Treść umowy stron, wezwania do zapłaty składki oraz OWU AC wynikają z przedłożonych przez strony dokumentów prywatnych, które nie były kwestionowane.
Zeznania powoda w zakresie braku innego wezwania do zapłaty, niż z dnia 15 września 2014 r. Skoro pozwany powoływał się na wygaśnięcie ochrony ubezpieczeniowej AC, winien to udowodnić i przedłożyć np. wcześniejsze wezwanie do zapłaty, czego nie uczynił (art. 6 k.c.). Opinia biegłego należycie uwzględnia warianty wyliczenia odszkodowania wynikające z OWU AC. Z punktu widzenia metodologicznego jest niewadliwa. Należy podkreślić, że uwzględnienie przez biegłego parametrów wyliczania szkody częściowej wynikająca z konieczności uwzględnienia w niniejszej sprawie OWU AC w istotny sposób odróżnia opiniowanie w niniejszej sprawie od np. opiniowania w sprawach dotyczących odszkodowań z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC).
Kwalifikacja prawna Zasada odpowiedzialności pozwanego Zgodnie z § 13 ust. 2 OWU AC: „Odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia rozpoczyna się od dnia wskazanego w umowie jako początek ochrony ubezpieczeniowej (okresu ubezpieczenia) jednak nie wcześniej niż od dnia następnego po opłaceniu składki lub pierwszej raty składki, chyba że umówiono się inaczej”. Powód opłacił składkę w dniu 26 września 2014 r. i od dnia 27 września 2014 r. rozpoczęła się ochrona ubezpieczeniowa z tytułu AC. Wypadek miał miejsce 7 listopada 2014 r.
Koniec ochrony ubezpieczeniowej z tytułu AC przypadał na 4 czerwca 2015 r. Reasumując, wypadek z dnia 7 listopada 2014 r. był więc objęty ochroną ubezpieczeniową z tytułu AC. Stanowisko ubezpieczyciela w tej kwestii jest więc nietrafne. W niniejszej sprawie powód miał opłacić jedną składkę w całości. Nie było sytuacji, że opłacił np. pierwszą ratę i zalegał z następnymi ratami. Z tego wynika, że sytuacja opisana w pismach ubezpieczyciela z dnia 15 września i 26 listopada 2014 r. nie odpowiada stanowi faktycznemu niniejszej sprawy.
Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu AC nie mogła wygasnąć przed dniem 15 września 2014 r., skoro do chwili opłacenia składki (26 września 2014 r.) jeszcze się nie rozpoczęła. Jest to po prostu nielogiczne. Reasumując, § 13 ust. 3 pkt 4 OWU AC w ogóle w niniejszej sprawie nie miał zastosowania. Wysokość odszkodowania Szkoda miała charakter częściowy. W wariancie ubezpieczenia (...) w razie braku udokumentowania fakturami naprawy pojazdu ustalenie odszkodowania może być dokonane według zasad właściwych dla wariantu (...) (§ 24 ust. 5 pkt 4 w zw. z ust. 1 OWU AC).
Parametry wyliczenia odszkodowania przyjęte przez biegłego w wariancie braku udokumentowania naprawy (k. 99), w tym w szczególności potrącenia (50% na części zamienne, następnie ogólne potracenie 20%) są poprawne, w pełni zgodne z metodologią wyliczania szkody częściowej przewidzianą w § 24 ust. 1 OWU AC. Ten właśnie wariant (odszkodowanie w wysokości 12.214,30 zł brutto) jest więc podstawą ustalenia należnego powodowi odszkodowania. Kalkulacja przygotowana na zlecenie powoda (k. 15-20) jest w ogóle nieprzydatna do sprawy, gdyż wprost przyjęto, że została wygenerowana jak dla szkody z OC (k. 20).
W pozwie ani późniejszych oświadczeniach strony powodowej tej niekoherencji w żaden sposób nie wyjaśniono. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c., art. 481 § 1 i § 2 k.c. orzeczono jak w punkcie I. sentencji. W punkcie II. sentencji na mocy art. 805 § 1 k.c. a contrario oddalono powództwo w pozostałym zakresie jako niezasadne co do wysokości. Koszty O kosztach orzeczono jak w punkcie III. sentencji na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 35%, pozwany – w 65%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu (1827 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka (400 zł). 35% z sumy tych kosztów to: 2045,40 zł.
Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 65% z sumy tych kosztów to: 2351,05 zł. Różnica na korzyść pozwanego wynosi więc: 305,65 zł. Ponadto w punktach IV. i V. sentencji rozłożono na strony wydatki Skarbu Państwa w toku procesu. Na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych obciążenie następuje w proporcji przegranej stron (powód 65%, pozwany 35%).
Nieuiszczone koszty sądowe łącznie wyniosły 1.336,74 zł, stąd na każdą ze stron przypadają sumy z punktów IV. i V. wg powyższej proporcji.