Legislator Case Law & Legislation
III W 820/13 AI generated

Court convicts defendant of theft and urination, imposing a combined 50 PLN fine for minor offenses.

Case Number III W 820/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of theft and defiling public property, resulting in a combined fine of 50 PLN. The defendant confessed to the charges and requested lenient punishment, while the victim did not object to the proposed sentence. The court accepted the plea, noting the minor social harm and the defendant's remorse as grounds for the specific penalty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 § 1 k.k.; Art. 145 k.k.; Art. 9 § 2 k.k.: When a person is convicted of multiple minor offenses, a single combined fine may be imposed if the social harm is low and the offender shows remorse.

Keywords

AI generated
theft of light bulb urination in public combined fine penalty voluntary surrender plea minor misdemeanor offenses

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 § 1 k.k.
o popełnienie wykroczenia z art. 119§1 kw II.
Art. 145 k.k.
o popełnienie wykroczenia z art. 145 kw I.
Art. 9 § 2 k.k.
z art. 9§2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych), II.
art. 119§1 k.k
Zabór rzeczy o wartości 2 zł jest wykroczeniem z art. 119§1 k.k..

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III W 820/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Paweł Augustowski Protokolant: Ewa Modlińska po rozpoznaniu dnia 07 lutego 2014r. sprawy A. S. syna M. i J. z domu J. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: I. w dniu 25 lipca 2013 roku w W. woj. (...) z korytarza budynku przy ul. (...) dokonał kradzieży żarówki o wartości 2zł na szkodę M. K. tj . o popełnienie wykroczenia z art. 119§1 kw II. w tym samym miejscu i czasie jak w punkcie I dokona zniszczenia miejsca dostępnego dla publiczności poprzez oddanie moczu na klatki schodowej tj . o popełnienie wykroczenia z art. 145 kw I. obwinionego A.

S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów stanowiących wykroczenia z art. 119§1 kw i art. 145 kw i za czyny te na podstawie art. 119§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych), II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów procesu zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa oraz nie wymierza mu opłaty sądowej. III W 820/13

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny A. S. i M. K. są sąsiadami. Mieszkają w budynku przy ulicy (...) w W.. Są skonfliktowani. W dniu 25 lipca 2013 r. obwiniony wykręcił z korytarza posesji żarówkę o wartości 2 zł umieszczoną tam uprzednio przez M. K. i wyrzucił ją. Następnie na parterze budynku na klatce schodowej od strony wyjścia na podwórza oddał mocz. dowody: zeznania G. W. – k. 3 wyjaśnienia – k. 4 Obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. dowód; wyjaśnienia i wniosek – k. 4 Sąd zważył ponadto, co następuje Sprawstwo i wina A.

S. nie budzą wątpliwości. Obwiniony przyznał się do winy i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. Zabór rzeczy o wartości 2 zł jest wykroczeniem z art. 119§1 k.k.. Z kolei zanieczyszczenie części budynku dostępnej dla publiczności jest wykroczeniem z art. 145 kw. W myśl art. 9§2 kw jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie jedną karę. Biorąc pod uwagę fakt, że stopień społecznej szkodliwości, zwłaszcza czynu z art. 119§1 kw nie był znaczny, a sprawca przyznał się i wyraził skruchę, sąd przyjął wniosek o wymierzenie kary 50 zł grzywny w przekonaniu, że jest ona właściwa ze względu na stopień winy.

Kara w tym przypadku winna wywrzeć skutek przede wszystkim wychowawczy i spowodować, ze sprawca ponownie nie naruszy porządku prawnego. Oskarżyciel posiłkowy został zapoznany z treścią tego wniosku w dniu 23 stycznia 2014 r i wnioskowi temu nie sprzeciwił się, ani pisemnie, ani też w inny sposób aż do posiedzenia z dnia 7 lutego 2014r., na które nie stawił się pomimo powiadomienia i na którym zapadł wyrok. Należy zatem rozumieć, po pouczeniu przezeń o jego prawach jako oskarżyciela, że wniosek ów akceptował.