Legislator Case Law & Legislation
I ACz 593/16 AI generated

Appeal dismissed; court held fee cap applies to assignees of bank claims, not just consumers.

Case Number I ACz 593/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's order to pay a 5% litigation fee. The plaintiff argued that Article 13(1a) of the Civil Procedure Costs Act should apply because the claim originated from a bank loan, seeking a reduced fee. The court rejected this, ruling that the special fee cap was intended solely for consumers and small businesses to prevent radical cost increases for banks, and thus does not extend to assignees of bank claims.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13 ust. 1a) u.o.k.s.; Art. 385, 397, 398 k.p.c. The special fee cap for bank-related claims applies only to consumers and small businesses, excluding assignees of bank claims from the reduced rate.

Keywords

AI generated
litigation fee cap bank claim assignment consumer protection civil procedure costs fee reduction

Cited Legislation

AI generated
Art. 13 ust. 1a) u.o.k.s.
Wprowadzenie art. 13 ust. 1a) u.o.k.s., przewidującego nisze opłaty sądowe w sprawach roszczeń wynikających z czynności bankowych pozostaje w związku z uchyleniem przepisów dotyczących bankowych tytułów egzekucyjnych.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 385 w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
385 w związku z art. 397 § 2 i 398 k.p.c.
Art. 398 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 593/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2016r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA Lucyna Świderska-Pilis Sędzia SA Joanna Kurpierz (spr.) Sędzia SA Ewa Solecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2016 r. sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko A. D. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I Nc 31/16 postanawia: oddalić zażalenie. SSA Ewa Solecka SSA Lucyna Świderska-Pilis SSA Joanna Kurpierz

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 15 marca 2016r., Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Częstochowie - na podstawie art. 130 2§1 k.p.c. – zwrócił pozew Funduszu Sekurytyzacyjnego, jako nieopłacony. Rozstrzygnięcie to podjął stwierdzając, iż pozew podlegał opłacie stosunkowej wynoszącej 5% od wartości przedmiotu sporu, tj. od 85.817,72 zł, zaś powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika uiścił jedynie 1.000zł. Powód zaskarżył to zarządzenie, domagając się jego uchylenia, jako wydanego z naruszeniem art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Powołując się na literalną wykładnię tego przepisu, wywodził iż posługuje się on kryterium przedmiotowym (odwołując do źródła zobowiązania), a nie podmiotowym (nie odwołuje się do osoby wierzyciela) i znajduje w sprawie zastosowanie, ponieważ pozew obejmuje roszczenie z czynności bankowej, tj. z umowy kredytu, jaką pozwana zawarła z (...) SA, w związku z tym opłata sądowa od pozwu wynosi 1.000 zł.

Nadto domagał się zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego i zwrotu uiszczonej od zażalenia opłaty.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może odnieść skutku. Jakkolwiek dochodzone przez powoda roszczenie ma swe źródło w czynności bankowej, której dokonał pozwany z poprzednikiem prawnym powoda – bankiem, to jednak – wbrew wywodom zażalenia – wysokości opłaty sądowej od pozwu nie normuje w sprawie art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Przepis ten ma bowiem charakter wyjątkowy w stosunku do uregulowania zawartego w ust. 1 art. 13 u.o.k.s., dlatego też jego wykładnia powinna być ścisła i należy przy niej uwzględnić ratio legis oraz kontekst unormowania dodanego ustawą z 25 września 2015 r. o zmianie ustawy Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw, mocą której uchylono art. 96-98 Prawa bankowego, uprawniające banki do wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych i prowadzenia w oparciu o nie, po nadaniu im przez sąd klauzuli wykonalności, egzekucji przeciwko osobom, które bezpośrednio z bankiem dokonały czynności bankowej albo były dłużnikami banku z tytułu zabezpieczenia wierzytelności banku wynikających z czynności bankowej.

Uprawnienie do wystawiania tytułów egzekucyjnych ułatwiało bankom proces dochodzenia należności – nie musiały one inicjować sądowego postępowania rozpoznawczego i ponosiły znacznie niższe koszty, jako że opłata od wniosku o nadanie bankowemu tytułowi klauzuli wykonalności była stała i wynosiła 50 zł. Przywilej egzekucyjny określony w uchylonych przepisach przysługiwał jedynie bankom. W razie cesji wierzytelności, także po wystawieniu bankowego tytułu egzekucyjnego, nabywca nie mógł się nim posłużyć. Wprowadzenie art. 13 ust. 1a) u.o.k.s., przewidującego nisze opłaty sądowe w sprawach roszczeń wynikających z czynności bankowych pozostaje w związku z uchyleniem przepisów dotyczących bankowych tytułów egzekucyjnych.

Zmiana ta miała zapobiec radykalnemu wzrostowi kosztów realizacji przez bank roszczeń wynikających z czynności bankowych. Kierując się tymi względami, należy przyjąć, iż tak, jak w poprzednim stanie prawnym powód jako nabywca wierzytelności nie mógł skorzystać z zastrzeżonego dla banku przywileju egzekucyjnego, tak obecnie wyłączone jest zastosowanie względem niego szczególnego uregulowania zawartego w art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Wykładnię tę wspiera ostatnia nowelizacja ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dokonana ustawą z 18 marca 2016r. (Dz.U. z 2016r., poz. 421), zgodnie z którą wysokość opłaty w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych nie może przekraczać 1.000zł jedynie w przypadku pobierania jej od konsumenta albo od osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rodzinne.

Tym samym, z chwilą jej wejścia w życie, nie tylko fundusze sekurytyzacyjne, lecz nawet banki nie będą korzystały z ograniczenia górnej granicy opłaty sądowej do 1.000zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 398 k.p.c. - oddalił zażalenie, jako bezzasadne. SSA Ewa Solecka SSA Lucyna Świderska-Pilis SSA Joanna Kurpierz