Legislator Case Law & Legislation
I ACz 566/16 AI generated

Appeal dismissed; investment fund not a bank, so reduced court fees rule does not apply.

Case Number I ACz 566/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to reject the lawsuit due to insufficient court fees. The plaintiff argued that the reduced fee cap for bank-related claims applied because the debt originated from a bank loan, but the court found the plaintiff to be a non-bank investment fund. The court ruled that the special fee provision applies strictly to banks and their direct customers, excluding assignees like the fund, and thus the standard fee calculation was correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13 ust. 1a) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; The provision granting a reduced court fee cap for claims arising from banking transactions applies exclusively to banks and their direct customers, and does not extend to assignees of such claims.

Keywords

AI generated
court fees banking transactions assignment of claims investment fund civil procedure law

Cited Legislation

AI generated
art. 130 2§1 k.p.c.
Zarządzeniem z 11 marca 2016r., Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Bielsku-Białej - na podstawie art. 130 2§1 k.p.c. – zwrócił pozew Funduszu Sekurytyzacyjnego, jako nieopłacony.
art. 13 ust. 1a) ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Przyjął, iż w sprawie nie znajduje zastosowania art. 13 ust. 1a) ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.
art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Prawo bankowe
1025 ze zm.; zwanej dalej u.o.k.s.) stanowiący, że w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust.
art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 398 k.p.c.
Z tych to też przyczyn, Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 398 k.p.c. - oddalił zażalenie, jako bezzasadne.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 566/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2016r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA Piotr Wójtowicz Sędzia SA Joanna Kurpierz Sędzia SA Joanna Naczyńska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2016r. sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko M. Ż. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 11 marca 2016r., sygn. akt I Nc 65/16 postanawia: oddalić zażalenie. SSA Joanna KurpierzSSA Piotr Wójtowicz SSA Joanna Naczyńska

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 11 marca 2016r., Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Bielsku-Białej - na podstawie art. 130 2§1 k.p.c. – zwrócił pozew Funduszu Sekurytyzacyjnego, jako nieopłacony. Rozstrzygnięcie to podjął stwierdzając, iż pozew podlegał opłacie stosunkowej wynoszącej 5% od wartości przedmiotu sporu (5% od 95.187,29zł), zaś powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika uiścił jedynie 1.000zł. Przyjął, iż w sprawie nie znajduje zastosowania art. 13 ust. 1a) ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.

Dz.U. z 2014r., poz. 1025 ze zm.; zwanej dalej u.o.k.s.) stanowiący, że w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Prawo bankowe, opłata stosunkowa wynosi 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 1.000zł, ponieważ przepis ten dotyczy tylko banków, dochodzących roszczeń wynikających z czynności bankowych. Powód zaskarżył to zarządzenie, domagając się jego uchylenia, jako wydanego z naruszeniem art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Powołując się na literalną wykładnię tego przepisu, wywodził iż posługuje się on kryterium przedmiotowym (odwołuje się do źródła zobowiązania), a nie podmiotowym (nie odwołuje się do osoby wierzyciela) i znajduje w sprawie zastosowanie, ponieważ pozew obejmuje roszczenie z czynności bankowej, tj. z umowy o kredyt, jaką pozwany zawarł z (...) Bankiem SA, w związku z tym opłata sądowa od pozwu wynosi 1.000zł.

Nadto domagał się zasądzenia od pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego i zwrotu uiszczonej od zażalenia opłaty.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Dochodzone przez powoda roszczenie niewątpliwie ma swe źródło w czynności, której dokonał pozwany z poprzednikiem prawnym powoda – bankiem. Niemniej – wbrew wywodom zażalenia – wysokości opłaty sądowej od pozwu nie normuje w sprawie art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Przepis ten ma bowiem charakter wyjątkowy w stosunku do uregulowania zawartego w ust. 1 art. 13 u.o.k.s., dlatego też jego wykładnia powinna być ścisła i należy przy niej uwzględnić ratio legis oraz kontekst unormowania dodanego ustawą z 25 września 2015r. o zmianie ustawy Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw, mocą której uchylono art. 96-98 Prawa bankowego, uprawniające banki do wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych i prowadzenia w oparciu o nie, po nadaniu im przez sąd klauzuli wykonalności, egzekucji przeciwko osobom, które bezpośrednio z bankiem dokonały czynności bankowej albo były dłużnikami banku z tytułu zabezpieczenia wierzytelności banku wynikających z czynności bankowej.

Uprawnienie do wystawiania tytułów egzekucyjnych ułatwiało bankom proces dochodzenia należności – nie musiały one inicjować sądowego postępowania rozpoznawczego i ponosiły znacznie niższe koszty, jako że opłata od wniosku o nadanie bankowemu tytułowi klauzuli wykonalności była stała i wynosiła 50zł. Przywilej egzekucyjny określony w uchylonych przepisach przysługiwał jedynie bankom. W razie cesji wierzytelności, także po wystawieniu bankowego tytułu egzekucyjnego, nabywca nie mógł się nim posłużyć. Wprowadzenie art. 13 ust. 1a) u.o.k.s., przewidującego nisze opłaty sądowe w sprawach roszczeń wynikających z czynności bankowych pozostaje w związku z uchyleniem przepisów dotyczących bankowych tytułów egzekucyjnych.

Zmiana ta miała zapobiec radykalnemu wzrostowi kosztów realizacji przez bank roszczeń wynikających z czynności bankowych. Kierując się tymi względami, Przewodniczący Sądu Okręgowego trafnie przyjął, iż tak, jak w poprzednim stanie prawnym powód jako nabywca wierzytelności nie mógł skorzystać z zastrzeżonego dla banku przywileju egzekucyjnego, tak obecnie wyłączone jest zastosowanie względem niego szczególnego uregulowania zawartego w art. 13 ust. 1a) u.o.k.s. Konstatacja ta opiera się o ścisłe rozumienie pojęcia „czynności bankowej”, jako czynności prawnej zdziałanej bezpośrednio z bankiem, której podmiotem nadal jest bank.

A wspiera ją ostatnia nowelizacja ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dokonana ustawą z 18 marca 2016r. (Dz.U. z 2016r., poz. 421), zgodnie z którą wysokość opłaty w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych nie może przekraczać 1.000zł jedynie w przypadku pobierania jej od konsumenta albo od osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rodzinne. Tym samym, z chwilą jej wejścia w życie, nie tylko fundusze sekurytyzacyjne, lecz nawet banki nie będą korzystały z ograniczenia górnej granicy opłaty sądowej do 1.000zł.

Z tych to też przyczyn, Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 398 k.p.c. - oddalił zażalenie, jako bezzasadne. SSA Joanna Kurpierz SSA Piotr Wójtowicz SSA Joanna Naczyńska