Legislator Case Law & Legislation
II K 491/18 AI generated

Court convicts defendant of domestic violence under Art. 207 kk and imposes fine for voluntary confession.

Case Number II K 491/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Nowy Dwór Mazowiecki convicted the defendant of domestic violence and imposed a fine of 2,000 PLN. The defendant voluntarily confessed to the charges during the investigation, admitting to physical abuse, verbal insults, and threats against his wife. The court accepted this confession as sufficient proof, noting that formal evidentiary procedures were unnecessary given the defendant's clear admission of guilt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 207 § 1 kk; Art. 335 § 2 kpk; Art. 37a kk; Art. 624 § 1 kpk: A defendant's voluntary confession and admission of guilt during the investigation phase satisfy the formal requirements for a conviction without a full trial, provided the facts are not disputed, allowing the court to impose a penalty based on the statutory provisions.

Keywords

AI generated
domestic violence voluntary confession summary conviction Art. 207 kk Art. 335 kpk criminal penalty fine imposition

Cited Legislation

AI generated
Art. 207 § 1 kk
pozbawieniem zdrowia lub życia, przy czym groźby te wzbudziły w niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest o czyn z art. 207 § 1 kk o r z e k a I.
Art. 335 § 2 kpk
W tych okolicznościach warunki formalne wystąpienia z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego określonew art. 335 § 2 kpk zostały spełnione.
Art. 37a kk
335 kpk poddał się dobrowolnie karze i uzgodnił z prokuratorem wymierzenie mu kary grzywny w wymiarze20 stawek dziennych po 100 złotych każda, przy zastosowaniu art. 37a kk.
Art. 624 § 1 kpk
na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Art. 53 kk
Przystępując do wymiaru kary Sąd miał na względzie dyrektywy określonew art. 53 kk, nakazujące brać pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczności łagodzące i obciążające.
Art. 115 § 2 kk
Kierując się wskazówkami określonymiw art. 115 § 2 kk Sąd miał na uwadze, iż oskarżony popełnił zarzucany mu czyn umyślniei w zamiarze bezpośrednim, wobec osoby dla niego najbliższej.
Art. 105 kpk
Omyłki tej jednak nie sposób sprostować w trybie art. 105 kpk.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 491 / 18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia (...) roku Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Justyna Żbikowska Protokolant – (...) po rozpoznaniu na posiedzeniu (...) roku sprawy (...) syna (...) i (...) ur. (...) w (...) oskarżonego o to, że: w okresie od (...) do dnia (...) roku w miejscowości (...) przy ul. (...), woj. (...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną (...) w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których ubliżał jej słowami uznanymi powszechnie za obelżywe i wulgarne, szarpał, kontrolował jej wyjścia z domu poprzez wielokrotne wykonywanie połączeń telefonicznych, kontrolował jej telefon, a w bliżej nieokreślonym dniu w (...) roku groził uduszeniem, natomiast w dniu (...) roku groził popełnieniem przestępstwa na jej szkodę, tj. pozbawieniem zdrowia lub życia, przy czym groźby te wzbudziły w niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest o czyn z art. 207 § 1 kk o r z e k a I. uznaje oskarżonego (...) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 207 § 1 kk oskarżonego skazuje i wymierza mu karę grzywny w wysokości 20 (dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 100 (sto) złotych każda;

II. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 491/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia (...) r. wydanego w trybie art. 343 kpk W toku przesłuchania w charakterze podejrzanego w dniu (...) oskarżony (...) wykorzystując uprawnienie określone w art. 335 kpk poddał się dobrowolnie karze i uzgodnił z prokuratorem wymierzenie mu kary grzywny w wymiarze20 stawek dziennych po 100 złotych każda, przy zastosowaniu art. 37a kk.

Sąd zważył, co następuje :

Wobec wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w oparciu o treśćart. 335 kpk i art. 343 kpk, Sąd w trybie art. 424 § 3 kpk ograniczył sporządzenie uzasadnienia wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej oraz wskazanych w nim rozstrzygnięć. Oskarżony (...) w toku przesłuchania przyznał się do winy, a w świetle jego wyjaśnień okoliczności popełnienia przez niego zarzucanego mu występku i jego wina nie budzą żadnych wątpliwości. Jego postawa wskazuje zaś, że cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego.

W tych okolicznościach warunki formalne wystąpienia z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego określonew art. 335 § 2 kpk zostały spełnione. Wobec powyższego Sąd uwzględnił wniosek prokuratora o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu wnioskowanej kary. Sąd polegał przy tym na dowodach zgromadzonych w toku postępowaniai ujawnionych bez odczytywania z uwagi na fakt, że ich prawdziwość oraz autentyczność nie była przedmiotem zarzutów stron, a także nie wzbudziła wątpliwości Sądu.

W ich świetle oraz poczynionych na ich podstawie ustaleń Sąd doszedł do przekonania, iż wina oskarżonegow zakresie zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu została w pełni udowodniona, zwłaszcza że do zarzucanego mu czynu oskarżony przyznał się i złożył wyjaśnienia zasadniczo niesprzeczne z pozostałymi dowodami. Dokonując analizy materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony swym zachowaniem wyczerpał ustawowe, przedmiotowe, jak i podmiotowe, znamiona przestępstwa z art. 207 § 1 kk. Oskarżony w dłuższym okresie czasu, gdyż przez ponad pół roku, znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną wszczynając z nią awantury domowe, podczas których ubliżał jej słowami uznawanymi za obelżywe i wulgarne, szarpał ją, kontrolował jej wyjścia z domu poprzez wielokrotne wykonywanie połączeń telefonicznych, kontrolował jej telefon, groził jej duszeniem, a nadto w dniu (...) r. groził jej pozbawieniem życia, co wzbudziło w niej uzasadnioną obawę, że groźba zostanie spełniona.

Zadawanie jego żonie wskazanych wyżej cierpień było niewątpliwie celowe i było też wyrazem jednorodnego zamiaru oskarżonego. W ten sposób oskarżony niewątpliwie wyczerpał swym zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 207 § 1 kk. Przystępując do wymiaru kary Sąd miał na względzie dyrektywy określonew art. 53 kk, nakazujące brać pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczności łagodzące i obciążające. Kierując się wskazówkami określonymiw art. 115 § 2 kk Sąd miał na uwadze, iż oskarżony popełnił zarzucany mu czyn umyślniei w zamiarze bezpośrednim, wobec osoby dla niego najbliższej.

Z tego względu Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jako znaczny. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył jego uprzednią karalność, zaś za okoliczność łagodzącą uznano wolę dobrowolnego poddania się karze i przyznanie się do zarzucanego mu czynu. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że karą właściwą dla oskarżonego będzie kara grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 100 złotych każda stawka, z zastosowaniem dobrodziejstwa przewidzianego przepisem art. 37a kk, gdyż przestępstwo z art. 207 § 1 kk jest zagrożone zasadniczo karą pozbawienia wolności od3 miesięcy do lat 5.

Wymiar grzywny został dostosowany do rodzaju i intensywności inkryminowanych zachowań zarzucanych oskarżonemu, jak i okresu w jakim się ich dopuszczał, zaś wysokość jednej stawki dopasowano do wskazanych przez niego możliwości zarobkowych. W tym miejscu należy zauważyć, że Sąd w wyniku popełnionej omyłki pisarskiej nie powołał przepisu art. 37a kk, do czego był przy jego zastosowaniu zobligowany. Omyłki tej jednak nie sposób sprostować w trybie art. 105 kpk. Mając na uwadze (...), zgodnie z treścią art. 624 § 1 kpk Sąd uznał za zasadne przejęcie kosztów procesu na rachunek Skarbu Państwa.

W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.