Appeal dismissed for non-payment of costs; applicant failed to prove changed financial circumstances.

Sygnatura akt VIII Gz 487/18 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2019 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Górska (spr.) Sędziowie: SO Agnieszka Woźniak (del.) SR Rafał Lila po rozpoznaniu 31 stycznia 2019 roku w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. M. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z 9 lipca 2018 roku, sygn. akt X GC 1303/16 postanawia: oddalić zażalenie. Rafał Lila Agnieszka Górska Agnieszka Woźniak

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 lipca 2018 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie odrzucił ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów opłaty od apelacji (punkt 1 sentencji) oraz odrzucił apelację pozwanej. W uzasadnieniu wyjaśniono, że ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w piśmie z 25 kwietnia 2018 r. podlegał odrzuceniu na podstawie art. 107 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, bowiem pozwana nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności pozwalających na uznanie, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów.

Zarówno uprzednio oddalony wniosek, jak wniosek z dnia 25 kwietnia 2018 r. nie zawierały szczegółowego uzasadnienia, pozwana powoływała się jedynie na postępowania egzekucyjne prowadzone wobec niej. Wobec tego zaś, że pozwana nie uiściła opłaty od apelacji w tygodniowym terminie od doręczenia wezwania, apelacja podlegała odrzucenia na podstawie art. 370 k.p.c. Pozwana wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono rażące naruszenie przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i odrzucenie zażalenia, mimo iż w okolicznościach sprawy nie upłynął termin do jego opłacenia, obrazę przepisu art. 132 2 k.p.c. poprzez brak wezwania pozwanej do uiszczenia brakującej opłaty od zażalenia, art. 112 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez brak wezwania pozwanej do uiszczenia brakującej opłaty od zażalenia po uprawomocnieniu się postanowienia o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, art. 112 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie strony pozwanej do uiszczenia opłaty od zażalenia w terminie tygodniowym od doręczenia postanowienia o odrzuceniu kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, obrazę art. 107 ust 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego zastosowanie mimo iż ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zastał oparty na nowych okolicznościach, błędną wykładnię pojęcia „na tych samych okolicznościach” o której mowa art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych polegającej na uznaniu, że fakt, iż spółka nie ma środków z przyczyn od niej niezależnych ( i ulegających zmianie) uzasadnia odrzucenie wniosku.

Sąd zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się bezzasadne. Wprawdzie pozwana wielokrotnie powołuje się w zażaleniu na odrzucenie zażalenia, niemniej z całokształtu okoliczności wynika, iż w istocie chodzi odrzucenie apelacji, o którym mowa w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia. Wbrew zarzutom pozwanej Sąd pierwszej instancji wezwał ją do uiszczenia opłaty od apelacji w kwocie 2000 zł (uwzględniając uiszczona kwotę 168 zł) zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2018 r., wydanym w tym samym dniu, w którym odrzucono ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wezwanie to zostało doręczone pozwanej w dniu 18 kwietnia 2018 r. (karta 422). Niesporne zaś jest, że pozwana nie uiściła brakującej opłaty w ustawowym terminie, co uzasadniało odrzucenia apelacji na podstawie art. 370 k.p.c. Rozstrzygnięcia tego nie mógł zmienić fakt złożenia przez pozwaną w dniu 25 kwietnia 2018 r. kolejnego wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej w kwocie 1950 zł (po uiszczeniu dalszej kwoty 50 zł). Wniosek ten trafnie został przez Sąd Rejonowy odrzucony z uwagi na brak wykazania zmiany sytuacji finansowej pozwanej i oparcia go na tych samych okolicznościach, na których oparte były uprzednio składane przez pozwaną wnioski.

W szczególności zauważyć trzeba, że w uzasadnieniu wniosku z dnia 25 kwietnia 2018 r. pozwana wskazała jedynie, że zatrudnia pracowników, wobec niej prowadzone jest co najmniej 20 postępowań egzekucyjnych na łączną kwotę przekraczającą 2 mln zł; spółka nie ma przychodów, a jedynym składnikiem aktywów jest nieruchomość oraz wierzytelności dochodzone przed sądami. Tymczasem we wniosku z dnia 4 grudnia 2017 r., który został odrzucony postanowieniem dnia 13 kwietnia 2017 r. pozwana podała jedynie, że prowadzone są wobec niej postepowania egzekucyjne, w związku z czym nie może uiścić kosztów.

We wniosku z dnia 30 sierpnia 2017 r., który został prawomocnie oddalony w dniu 22 listopada 2017 r., poza wywodem teoretycznym w istocie zaniechano przytoczenia faktów uzasadniających ten wniosek, ograniczając się do załączenia zajęć wierzytelności i wydruku z rachunku bankowego pozwanej. W związku z tym nie sposób przyjąć, że fakty podane we wniosku z dnia 25 kwietnia 2018 r. stanowiły okoliczności, które nie istniały w chwili rozstrzygnięcia pierwszego wniosku. To na pozwanej ciążył obowiązek wykazania, że w czasie następującym po prawomocnym oddaleniu jej wniosku doszło do takiej zmiany sytuacji majątkowej, która uzasadniałaby odmienną weryfikację jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Dokumenty złożone przez pozwaną dowodzą zaś czegoś odwrotnego. Z pisma komornika z dnia 10 listopada 2017 r. wynika bowiem, że w stosunku do dłużnika prowadzonych jest 36 postępowań egzekucyjnych, podczas gdy we wniosku z dnia 25 kwietnia 2018 r. sama pozwana wskazuje na około 20 takich postepowań. Nieuprawniony jest zatem wniosek, jaki usiłuje przeforsować pozwana, jakoby liczba postępowań egzekucyjnych wobec niej uległa zwiększeniu. Mając powyższe na względzie zażalenie pozwanej należało oddalić na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Rafał Lila Agnieszka Górska Agnieszka Woźniak ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) - (...) 3. (...) (...) KARTA KWALIFIKACYJNA ORZECZENIA (...) (...) (...) (...) (...) (...) ………………………………………………………………………………