Court dismissed translator's appeal for late fee claim due to missed statutory deadline and prior notice.
Legislator summary
AI generatedThe court upheld a judge's clerk's decision to deny a translator's claim for court appearance fees and travel costs. The translator filed the request on June 7, 2018, exceeding the strict three-day deadline following the May 14, 2018, hearing. Although the translator argued she was unaware of the time limit due to personal hardships, the court found she had been properly informed of the deadline via the summons sent on February 28, 2018.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 92 ust. 4 u.k.s.c.; Art. 398 § 1 k.p.c. - A translator loses the right to claim fees for court proceedings if the request is not filed within three days of the hearing, and failure to file on time is not excused by lack of knowledge if proper notice was given.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII GC 459/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Patrycja Baranowska po rozpoznaniu 24 stycznia 2019 roku w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko K. N. o zapłatę na skutek skargi tłumacza K. M. na postanowienie referendarza sądowego z 15 czerwca 2018 r. postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 czerwca 2018 r. referendarz sądowy oddalił wniosek tłumacza K. M. o przyznanie wynagrodzenia za tłumaczenie ustne na rozprawie 14 maja 2018 r. Oddalenie wniosku znajdowało podstawę w art. 92 ust. 1 i 2 w zw. z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 300 z późn. zm.; dalej: u.k.s.c.), a wynikało z faktu, że tłumacz K. M. utraciła prawo do wynagrodzenia. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia i zwrot kosztów podróży złożyła 7 czerwca 2018 r., czyli po upływie przepisanego terminu 3 dni od zakończenia czynności z jej udziałem. Tłumacz K. M. zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie złożonego wniosku. Przyznała, że uchybiła wynikającemu z przepisów terminowi, jednak wyjaśniła, że o 3-dniowym terminie na zgłoszenie wniosku nie wiedziała, a zwłoka ze złożeniem wniosku o zwrot wynagrodzenia wynikała z jej ówczesnej trudnej sytuacji życiowej, w tym rodzinnej i zdrowotnej.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie mogła podlegać uwzględnieniu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia referendarz sądowy prawidłowo wyjaśnił, że tłumacz biorący udział w postępowaniu na zlecenie sądu może ubiegać się o wynagrodzenie za dokonywane czynności i zwrot wydatków. Zgodnie ze wskazanym art. 92 ust. 2 u.k.s.c. wniosek taki składa się ustnie do protokołu lub na piśmie, w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby uprawnionej do tych należności. Przedmiotowy wniosek dotyczył tłumaczenia ustnego podczas rozprawy 14 maja 2018 r., a zatem 3-dniowy termin upłynął bezskutecznie 18 maja 2018 r.
Tłumacz K. M. wniosek o przyznanie wynagrodzenia (rachunek) zgłosiła dopiero po upływie powyższego terminu, tj. 7 czerwca 2018 r. (k. 286). Nadmienić należy, że według art. 92 ust. 4 u.k.s.c. tłumacz K. M. musiała zostać pouczona o prawie i sposobie zgłoszenia wniosku o zwrot należności oraz o skutkach niezachowania terminu wskazanego w art. 92 ust. 2 u.k.s.c. W rozpoznawanej skardze tłumacz wyjaśniała, że nie miała wiedzy o obowiązującym terminie. O ile brak właściwego pouczenia mógłby dawać podstawę do zmiany zaskarżonego postanowienia, to jednak z akt sprawy wynika, że tłumacz K.
M. została właściwie pouczona. Mianowicie należy zauważyć, że na rozprawę 14 maja 2018 r. tłumacz została wezwana pismem z 28 lutego 2018 r., którego kopia znajduje się w aktach sprawy. Na drugiej stronie wezwania znajdują się pouczenia, w tym: „Zwrot należności związanych ze stawiennictwem w sądzie przyznaje się na wniosek świadka, biegłego lub tłumacza złożony na piśmie lub ustnie do protokołu rozprawy. Wniosek składa się niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu trzech dni po rozprawie. Osoby, które nie zgłosiły żądania w tym terminie, tracą prawo do przyznania im tych należności.” (k. 120v).
Mając powyższe na względzie zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy na podstawie art. 398 23 § 1 k.p.c. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) - (...) - (...) 3. (...) 4. (...) 5. (...) (...) KARTA KWALIFIKACYJNA ORZECZENIA (...) (...) (...) (...) (...) (...) ………………………………………………………………………………