Court dismissed appeal claiming clerical error regarding debtors' liability limitation in enforcement order.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court rejected the applicant's request to correct a clause in an enforcement order limiting debtors' liability to the estate's active assets. The applicant argued this was a clerical error, but the Regional Court found no such error existed in the original text. The appellate court held that the disputed wording concerned the substantive content of the judgment rather than a mere clerical mistake.
Legislator headnote
AI generatedArt. 350 par. 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: Correction under Art. 350 k.p.c. applies only to obvious clerical or arithmetic errors and cannot be used to substantively alter the judgment's content.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska SO Anna Harmata (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Joanna Stafska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) sp. z o.o. w K. z udziałem M. M. (1) i M. M. (2) o nadanie klauzuli wykonalności po przejściu praw i obowiązków na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w R. V Wydziału Gospodarczego z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt V GCo 50/12 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19.03.2012r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie nadał klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu prawomocnemu nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 1.07.2002r. sygn. akt V GNc 5075/2002 przeciwko spadkobiercom dłużniczki E. M. M. i M. M. (1), przy czym zastrzegł, im prawo powoływania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczoną odpowiedzialność - do wartości stanu czynnego spadku - pkt II (k 14). Wierzyciel wnioskiem datowanym 2.04.2012r. zażądał sprostowania oczywistej omyłki w w/w postanowieniu Sądu poprzez wykreślenie błędnego wpisu dotyczącego odpowiedzialności spadkobierców to jest „ich prawa powoływania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczoną odpowiedzialność – do wartości stanu czynnego spadku” (k. 17).
Postanowieniem z dnia 17.04.2012r. Sąd Rejonowy oddalił powyższy wniosek w uzasadnieniu wskazując, iż jest on bezzasadny, orzeczenie którego wniosek dotyczy wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami i co najistotniejsze nie doszło do omyłki Sądu w zakresie redakcji jego treści (k. 20). Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca zaskarżając w całości to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i sprostowanie oczywistej omyłki Sądu zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od dłużników wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu niniejszego zażalenia wnioskodawca wskazał, iż sformułowanie zawarte przez Sąd w postanowieniu z dnia 19.03.2012r. co do zastrzeżenia prawa powoływania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczoną odpowiedzialność do wartości stanu czynnego spadku uznał za oczywistą omyłkę Sądu, gdyż w żadnym momencie postępowania klauzulowego wnioskodawca nie domagał się ograniczenia odpowiedzialności dłużników i nie jest mu znana podstawa prawna na jakiej Sąd orzekł. W ocenie skarżącego oddalenie wniosku o sprostowanie było bezpodstawne (k. 30-31).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego co do przedmiotu i zakresu rozstrzygnięcia podlegającego sprostowaniu. Istotnie stosownie do treści art. 350 par. 1 kpc sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie, albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym sprostowanie dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek – niedokładności błędów pisarskich lub rachunkowych i nie może zmierzać do merytorycznej zmiany orzeczenia. Jak wskazywane jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego sprostowanie omyłki musi mieć charakter oczywisty, tak aby nie było wątpliwości, że ingerencja w treść rozstrzygnięcia nie ma charakteru merytorycznego.
Tryb sprostowania przewidziany w art. 350 kpc służy do usuwania z tekstu orzeczenia niedokładności, błędów pisarskich, albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a nie do naprawy poważniejszych wad orzeczenia (tak również Małgorzata Manowska, Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz, tom 1, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2011, k. 623). Ponieważ objęte wnioskiem o sprostowanie sformułowanie dotyczyło merytorycznej treści orzeczenia, a podczas wydania orzeczenia z dnia 19.03.2012r. jak wskazał to jednoznacznie Sąd Rejonowy nie doszło do omyłki Sądu w zakresie redakcji treści orzeczenia, Sąd Okręgowy uznając zażalenie za niezasadne orzekł jak w sentencji na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.