Court dismisses claim for dance instructor fees as statute of limitations expired under two-year civil code rule.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for unpaid dance instruction fees, ruling that the debt was time-barred. The plaintiff argued for a longer limitation period based on the Higher Education Act, but the defendant contended the contract was for a private dance course, not formal studies. The court determined the agreement fell under the general civil code, applying a two-year limitation period that had expired by the time of the lawsuit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 750 k.c.; Art. 751 pkt 2 k.c.: A contract for private dance instruction is not a higher education study agreement; therefore, the two-year statute of limitations under the Civil Code applies, barring claims filed after two years from the contract's end.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 2062/18 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: protokolant Aleksandra Miksza po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) z ograniczoną odpowiedzialnoscią z siedzibą w W. przeciwko A. C. o zapłatę I oddala powództwo w całości; II kosztami postępowania w kwocie 587,00 złotych, w tym 270,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.
UZASADNIENIE
Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko pozwanemu, A. C., o zapłatę kwoty 727,35 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany zawarł umowę o naukę w Studium (...) w G. i był zobowiązany do ponoszenia opłat w wysokości i terminach wskazanych w umowie, jednak pozwany nie uregulował w należnych opłat. Studium podlegało Towarzystwu (...) SA w P., które podzieliło się na (...) sp. zoo . Powód wskazał, że na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 30 maja 2014 r. powód stał się wierzycielem pozwanego, a jego zaległość wynosi: tytułem nieopłaconego czesnego o terminach zapłaty: do 10-go dnia każdego miesiąca w okresie od 10.11.2007r do 10.6.2008r po – 45 zł miesięcznie oraz kwotę 367, 35 zł skapitalizowanych odsetek . ( pozew – k. 2-4) Nakazem zapłaty z dnia 1 marca 2017 r. wydanym w postepowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Gdyni orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. (nakaz zapłaty – k.
49) W/w nakaz zapłaty, nie został doręczony skutecznie pozwanemu, a następnie uchylony, a postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 7.12.2017r z powodu niewskazania w terminie aktualnego adresu pozwanego. (postanowienie – k.
55) Postanowieniem z dnia 14.8.2018r podjęto postępowanie i wyznaczono , na wniosek powoda, kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego ( postanowienie i zarządzenie k.
73) Kurator dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego A. C. podniósł zarzut przedawnienia roszczenia ( protokół , k.
84) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12.10.2007r roku Towarzystwo (...) SA z siedzibą w P. zawarła z A. C. umowę o przeprowadzenie procesu kształcenia w przedmiocie instruktora tańca , na podstawie której Towarzystwo zobowiązało się do zapewnienia możliwości nauki na wybranym kierunku i w wybranej formie, a A. C. zobowiązała się uiszczać czesne w systemie płatności miesięcznych rat do 10-go dnia każdego miesiąca po 45 zł – czyli w wysokości określonej w par.1 aneksu nr (...) do umowy. Umowa została zawarta na czas nauki 1 roku, przez który należy rozumieć 1 rok w 2 semestrach od września 2007r do czerwca 2008r. (niesporne, umowa k. 35-36, aneks do umowy, k .37) W dniu 28 .5. 2014 r. Towarzystwo (...) spółka zoo w P. sporządził zestawienie zadłużenia A. C., w którym wskazano na zaległość w kwocie 360,00 zł tytułem czesnego z terminem płatności od 10.11.2007r do 10.6.2008r . (niesporne, nadto rozliczenie zadłużenia – k.
38) Towarzystwo (...) SA z siedzibą w P. podzieliło się i m. in. powstało Towarzystwo (...) spółka zoo w P., które przejęło prawa i obowiązki Towarzystwa (...) SA z siedzibą w P. ( niesporne, nadto odpisy z KRS, k.6-8,12-21, protokół z walnego zgromadzenia, k. 10-11, plan podziału, k. 22-28, decyzja z dnia 9.11.2004r,k.33, zaświadczenie, k. 34, W dniu 30.5. 2014 r. Towarzystwo (...) spółka zoo w P. (zbywca) zawarło z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (nabywcą) umowę sprzedaży wierzytelności, przedmiotem której było przeniesienie na rzecz nabywcy wierzytelności pieniężnych wskazanych w wyciągu z załącznika, celem ich dalszej windykacji.
W treści załącznika wskazana została wierzytelność przysługująca wobec A. C. w kwocie głównej 360zł. (niesporne, nadto umowa sprzedaży wierzytelności z wyciągiem z załącznika – k. 39-40) Pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. poinformował A. C. o nabyciu wierzytelności tytułem zadłużenia wynikającego z umowy o świadczenie usług edukacyjnych oraz wezwał go do zapłaty kwoty 648, 97 zł. (niesporne, nadto wezwanie do zapłaty – k. 41-42)
Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a nadto nie była kwestionowana przez strony, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy nowych istotnych okoliczności. Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę i aneks nr (...) , na podstawie których pozwany był zobowiązany do uiszczania opłat z tytułu czesnego.
Ponadto powód wskazywał, iż dochodzoną w niniejszej sprawie wierzytelność z tytułu czesnego nabył od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 30.5.2014r. W sprawie bezspornym było, iż pozwanego łączyła z Towarzystwem (...) spółką zoo w P., jako następcą prawnym Towarzystwa (...) SA z siedzibą w P. w/w umowa zawierająca warunki odpłatności oraz że powód na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabył w dniu 30.5.2014 r. wierzytelności pieniężne, wśród których wskazana została wierzytelność wobec pozwanego dochodzona w niniejszym procesie.
Kurator dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Odnosząc się w pierwszej kolejności do podniesionego zarzutu przedawnienia Sąd uznał, iż zarzut ten był trafny. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwanego i poprzednika prawnego powoda łączyła umowa o warunkach odpłatności za kształcenie, nie za studia, ale zawarta w czasie obowiązywania ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz.U. 2012, poz. 572 ze zm.), zgodnie z którą warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej (art. 160 ust. 3).
W ocenie Sądu umowa zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda stanowi samodzielny typ umowy, której elementów istotnych nie określa w/w ustawa, bo to nie są studia wyższe tylko kurs na instruktora tańca, wobec czego można przyjąć, że do umowy tej, na podstawie art. 750 k.c., znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wskazany w treści art. 751 pkt 2 k.c. Wobec powyższego w ocenie Sądu roszczenie powoda o zapłatę czesnego jest roszczeniem, do którego ma zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wynikający z art. 751 pkt 2 k.c. Nadto należy wskazać, że umowa łącząca pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda została zawarta na czas nauki, przez który należy rozumieć okres od września 2007r czerwca 2008r.
Przyjmując zatem, że do roszczenia uczelni wyższej o zapłatę czesnego ma zastosowanie dwuletni termin przedawnienia, uznać należało, iż roszczenie dochodzone w niniejszej sprawie uległo przedawnieniu, albowiem pozew w tej sprawie złożono 24.11.2016r, więc po upływie dwóch lat. Tym samym dochodzone w niniejszym procesie żądanie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś powództwo należało w całości oddalić. Podsumowując powyższe, Sąd w pkt. I wyroku, na podstawie art. 751 pkt 2 k.c, oddalił powództwo jako niezasadne.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności radców ustalając w pkt. II wyroku je na kwotę 587,00 zł, na którą składają się: kwota 270,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 30 zł tytułem opłaty wpisu sądowego oraz 17 zł opłaty za pełnomocnictwo, a także kwota 270 zl tytułem wynagrodzenia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego zgodnie z treścią z §1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013r.w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, zwanego dalej "kuratorem", które nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie.
Koszty tej sprawy w całości zostały poniesione przez powoda, wiec Sąd nie obciążył nimi wygrywającego pozwanego, ale powoda uznając je za uiszczone w całości. ZARZĄDZENIE 1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis doręczyć wnioskodawcy, 3. przedłożyć z wpływem lub za 30 dni.