Tenant eviction claim dismissed due to failure to prove unauthorized occupancy and damages.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for unpaid rent and damages against the defendant tenant. The plaintiff failed to provide evidence proving the defendant occupied the property without legal title during the disputed period. Consequently, the court ruled that the plaintiff bore the burden of proof which they could not meet.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów; odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu przysługuje tylko za faktyczne zajmowanie, a ciężar udowodnienia tej okoliczności spoczywa na wierzycielu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 694/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marzena Korzonek Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Popławska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 roku w Raciborzu na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko: E. A. o zapłatę 1. oddala powództwo, 2. nakazuje pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Raciborzu kwotę 600,00 zł (sześćset złotych) tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenie kuratora. Sygn. akt I C 694/16
UZASADNIENIE
Pozwem złożonym w dniu 1 czerwca 2016 roku powódka (...) Spółka Akcyjna w W. wniosła o zasądzenie od pozwanego E. A. kwot: - 20 843,94 tytułem należności głównej za okres wrzesień 2012 – wrzesień 2014 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 lutego 2016 roku do dnia zapłaty; - 3627,51 zł tytułem odsetek ustawowych za okres wrzesień 2012 – wrzesień 2014. Nadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu, nadto wnosząc o ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego E. A.
W uzasadnieniu powódka podała, że zawarła z pozwanym w dniu 29 maja 1998 roku umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w C. przy ulicy (...), z której pozwany nie wywiązywał się. Powódka, w związku z brakiem zapłaty należności wypowiedziała umowę i wniosła pozew o eksmisję. Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2008 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu, w sprawie o sygn. akt I C 99/07 nakazał pozwanemu opuszczenie i opróżnienie z powyższego lokalu. Dalej powódka podała, że za każdy miesiąc bezumownego korzystania przez pozwanego z nieruchomości naliczała odszkodowanie wraz z odsetkami ustawowymi.
Powódka nadto podała, że nie zna miejsca pobytu pozwanego. Z informacji z Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wynika, że pozwany nie posiada adresu zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 roku ustanowiono dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego E. A. kuratora w osobie pracownika Sadu Rejonowego w Raciborzu H. C.. Pismem z dnia 1 lipca 2016 roku kurator H. C. wniosła o oddalenie powództwa, nadto przyznanie wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora. W uzasadnieniu zakwestionowała sposób wyliczenia odszkodowania za bezumowne korzystanie z przedmiotowego lokalu, wskazując również, że powódka nie wykazała, aby pozwany zajmował lokal bezumownie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 29 maja 1998 roku E. A. zawarł z (...) Zakładem (...) w R. (poprzednik prawny (...) Spółki Akcyjnej w W.) umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego C. przy ulicy (...), na czas oznaczony tj. na czas trwania stosunku pracy E. A. w przedsiębiorstwie (...). Dowód: - umowa najmu lokalu k. 5-8; - odpis pełny KRS k. 18-22. Pismem z dnia 22 listopada 2006 roku (...) Spółka Akcyjna w W. wypowiedziała przedmiotową umowę ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2006 roku. Dowód: - wypowiedzenie k.
9. Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 3 stycznia 2008 roku, sygn. akt I C 99/07 orzeczono eksmisję E. A. z opisanego wyżej lokalu. Dowód: - odpis wyroku zaocznego k.
11. Pismem z dnia 24 lutego 2016 roku (...) Spółka Akcyjna w W. wystosowała dla E. A. wezwanie do zapłaty kwoty 24 461,45 zł. Pismo skierowane pod adres C., ulica (...) powróciło z adnotacją „adresat eksmitowany”. Dowód: - pismo k. 12; - z.p.o. k.
13. Na dzień 10 listopada 2015 roku E. A. nie figurował w rejestrze Powszechnego (...) jako zameldowany na pobyt stały lub czasowy pod adresem C., ulica (...). Dowód: - pismo k.
14. W wykazie nieuregulowanych należności za miesiąc luty 2016 roku wpisano, że zaległość E. A. wynosi 24.461.45 złotych. W wykazie zaległości bieżących na dzień 01.08.2013 roku wpisano, że opłata miesięczna od 07.2013 roku wynosi 793,38 złotych, natomiast od 09.2013 roku wynosi 871,56 złotych. Dowód: -wykaz, k. 10 -wykazy, k. 51-52. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o materiał dowodowy w postaci dowodów z dokumentów zaoferowanych przez powoda, których prawdziwość nie była kwestionowana.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo należało oddalić. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że załączony do pozwu materiał dowodowy uniemożliwiał poczynienie kompletnych ustaleń faktycznych, zwłaszcza wobec zakwestionowania powództwa przez reprezentującego pozwanego kuratora. Zgodnie z art. 18 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2005 roku Nr 31, poz. 266 z późn. zm. - zwana dalej „ustawą o ochronie praw lokatorów”) osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie, odszkodowanie odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu.
Z powyższego przepisu wynika, że odszkodowanie przysługuje za faktyczne zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Lokatorem po myśli ww. osoby jest także osoba która w przeszłości posiadała status lokatora i następnie go utraciła. W niniejsze sprawie powódka nie udowodniła, że pozwany zajmował przedmiotowy lokal od września 2012 roku do września 2014 roku. Zgodnie z art. 6 k.c. to na powódce spoczywał ciężar udowodnienia tej okoliczności, albowiem powódka wywodziła z niej korzystne dla siebie skutki prawne w postaci roszczenia odszkodowawczego.
Kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości, kwestionując żądanie przedstawione w pozwie. W tym stanie rzeczy obowiązkiem powódki było wykazanie podstaw faktycznych dochodzonego roszczenia, czego nie uczyniono. Przede wszystkim nie zawnioskowano żadnego dowodu na okoliczność zamieszkiwania pozwanego w okresie wskazanym w pozwie w lokalu należącym do powódki. Twierdzenia powódki w tym zakresie pozostały gołosłowne i niczym nie poparte. W tym miejscu należy zaznaczyć, że powódka wnioskując o ustanowienie kuratora argumentowała, że pozwany nie przebywa w przedmiotowym lokalu.
Należy podnieść również, że powódka nie udowodniła roszczenia również co do wysokości. Powódka dołączyła do pozwu wydruk „wykaz nieuregulowanych należności i zobowiązań za miesiąc 2016-02” (k. 10). Podnieść trzeba, że wydruki pochodzące z bazy komputerowej powódki nie mogą stanowić dowodu wysokości należnego odszkodowania. Wobec zakwestionowania całości żądania przez pozwanego (w tym przypadku - kuratora) zasadnym było przedstawienie dalszych dowodów. W związku z powyższym na powódce spoczywał obowiązek udowodnienia zasadności i prawidłowości naliczonych pozwanemu opłat.
Wskazać przy tym należy, że przedłożone przez powódkę wydruki - zawiadomienia o zaległościach w opłatach bieżących (k. 51-52) opiewają na inne kwoty, niż to wynika z zestawienia „wykaz nieuregulowanych należności i zobowiązań za miesiąc 2016-02”. W tym miejscu należy wskazać, że wysokość odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu miała być naliczana w wysokości 3% wartości odtworzeniowej lokalu, jednakże wartości tej powódka w żaden sposób nie wskazała i nie zgłosiła stosownych wniosków dowodowych, podając jedynie przepisy ustawy, który stanowi podstawę do wyliczenia wartości odtworzeniowej lokalu.
Mając na uwadze powyższe, wobec nieudowodnienia roszczenia tak co do zasady, jak i wysokości, powództwo należało oddalić, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku. Punkt 2 wyroku uzasadniał przepis art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 k.p.c. Poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Raciborzu wydatkami, związanymi z wynagrodzeniem kuratora w kwocie 600 zł obciążono powódkę, jako stronę przegrywającą proces.