Legislator Case Law & Legislation
I C 1031/16 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove loan contract and valid assignment of debt.

Case Number I C 1031/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment and awarded the defendant process costs. The plaintiff failed to prove the existence of the loan contract or the validity of the debt assignment agreement. Consequently, the court ruled that the plaintiff did not meet the burden of proof required to establish the creditor's right.

Legislator headnote

AI generated

Art. 720 § 1 k.c.; Art. 5 k.c. w zw. z art. 232 zd. 1 k.p.c.; Art. 245 k.p.c.; Art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych: The plaintiff bears the burden of proving the existence of a loan contract and the validity of a debt assignment; a bank statement alone is insufficient evidence of a debt assignment and lacks official evidentiary force in civil proceedings.

Keywords

AI generated
burden of proof loan contract assignment of debt civil proceedings bank statement evidence investment fund law process costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 720 § 1 k.c.
Według art. 720 § 1 k.c.
Art. 5 k.c. w zw. z art. 232 zd. 1 k.p.c.
Art. 245 k.p.c.
Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...) jest jedynie dokumentem prywatnym w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała złożyła zawarte w dokumencie oświadczenie.
Art. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
Obowiązujący przepis art. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi wprost już przy tym pozbawia wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...) mocy prawnej dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym (por.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu uzasadniał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
Art. 99 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
z art. 108 § 1 k.p.c. i z art.
Art. 109 § 1 i 2 k.p.c.
i z art. 109 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z art.
art. 720 § 1 k.c
Według art. 720 § 1 k.c.
art. 5 k.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1031/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2017 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Michał Olszewski Protokolant: sekretarz Krzysztof Pawera po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 roku w Raciborzu na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Funduszu (...) we W. przeciwko: M. F. o zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od powoda (...) Funduszu (...) we W. na rzecz pozwanego M. F. kwotę 137,00 (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1031/16

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 21 czerwca 2016 roku powód (...) Fundusz (...) we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. F. kwoty 321,59 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że nabył wobec pozwanego roszczenia z tytułu umowy pożyczki z dnia 02 lutego 2014 roku, zawartej przez pozwanego z (...) Spółką ograniczoną odpowiedzialnością w W.. W odpowiedzi na pozew z dnia 21 marca 2017 roku (k. 58-59) pozwany M. F. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwany podniósł, że pozwany nie udowodnił dochodzonego roszczenia, w tym, że zawarł z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę pożyczki. W ocenie pozwanego powód nie udowodnił również, że zawarł umowę cesji pożyczki. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 06 lipca 2015 roku (...) Fundusz (...) we W. zawarł z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę przelewu wierzytelności. Dowód: - umowa przelewu wierzytelności– k. 22-25. W dniu 21 czerwca 2016 roku(...) Fundusz(...) we W. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, w którym oświadczył, że w dniu 06 lipca 2015 roku nabył od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wierzytelność wobec M.

F., z tytułu umowy pożyczki z dnia 02 lutego 2014 roku oraz, że wysokość zobowiązania M. F. na dzień wystawienia wyciągu wynosiła łącznie 321,59 złotych. Dowód: - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...) - k.

27.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie powołanej powyżej dowodów z dokumentów. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał powództwo za bezzasadne. Dochodząc do powyższej konstatacji Sąd Rejonowy kierował się następującym rozumowaniem. Według art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie z art. 5 k.c. w zw. z art. 232 zd 1 k.p.c. na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia, że posiadał wobec pozwanego roszczenie o zapłatę ze wskazanej w pozwie umowy pożyczki. Obowiązkowi temu strona powodowa nie sprostała. Po pierwsze podnieś należy, że powód nie wykazała, aby pozwanego oraz pierwotnego wierzyciela łączyła umowa pożyczki. Z uwagi na stanowisko procesowe pozwanego, który podniósł, że powód nie udowodnił, że łączyła go z pierwotnym wierzycielem umowa pożyczki, powód winienie przedstawić dowód na okoliczność zawarcia takiej umowy.

Strona powodowa nie zaoferowała żadnego dowodu na okoliczność zawarcia w dniu 02 lutego 2014 roku umowy pożyczki pomiędzy pozwanym a pierwotnym wierzycielem. Po drugie powód nie wykazał, aby skutecznie nabył jakąkolwiek wierzytelność wobec pozwanego na drodze przelewu wierzytelności. Wierzytelność objęta umową przelewu została bliżej sprecyzowana w wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy przelewu, który został przez stronę powodową przedstawiony w zakresie uniemożliwiającym ocenę, czy załącznik ten został uczyniony przez strony częścią umowy przelewu wierzytelności (k. 26).

Z dokumentów przedstawionych przez powoda nie wynika, czy załącznik był częścią umowy przelewu oraz czy został prawidłowo podpisany przez osoby działające w imieniu stron umowy przelewu. Dowodu zawarcia umowy pożyczki oraz umowy przelewu wierzytelności nie stanowił przedłożony przez powódkę wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...). Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...) jest jedynie dokumentem prywatnym w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała złożyła zawarte w dokumencie oświadczenie.

Przyjęcie nawet, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu potwierdza fakt dokonania cesji (nabycia wierzytelności), to do wykazania skuteczności tego nabycia w świetle prawa cywilnego lub szerzej - do wykazania istnienia wierzytelności w razie zaprzeczenia przez pozwanego jej istnieniu, konieczne jest przedstawienie przez fundusz odpowiednich dowodów (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, sygn. akt: VI ACa 287/14, Legalis 1213450). Obowiązujący przepis art. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi wprost już przy tym pozbawia wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (...) mocy prawnej dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2015 roku, sygn. akt I ACa 824/14, LEX nr 1661137).

Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy, na podstawie powołanych powyżej przepisów prawa, oddalił powództwo. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu uzasadniał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i z art. 109 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie pozwany poniósł koszty procesu w kwocie 137,00 złotych, w tym 17,00 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 120,00 złotych, tytułem kosztów zastępstwa procesowego udzielonego pozwanemu przez radcę prawnego (§ 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych [Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804] – w brzmieniu sprzed nowelizacji rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku [Dz.U. z 2016 roku, poz. 1667], które weszło w życie 27 października 2016 roku).

Sygn. akt I C 1031/16 Zarządzenia: (...) R., 12.06.2016 .