Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 1184/13 AI generated

Court reduced sentence to six months and denied probation for a repeat drunk driving offender.

Case Number IV Ka 1184/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reduced the defendant's prison sentence to six months and revoked the order for probation. The prosecution argued that the defendant's prior convictions and current reckless behavior constituted a special circumstance warranting immediate execution of the penalty. The court agreed, noting the defendant's lack of remorse and the need for general prevention against drunk driving.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 § 4 k.k.; Art. 178 § 4 k.k.: Probation for drunk driving offenses requires a specially justified circumstance, which is absent when the offender has a history of similar crimes and displays significant moral degradation.

Keywords

AI generated
drunk driving probation suspension special circumstance recidivism general prevention sentencing reduction repeat offender

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 § 4 k.k.
Art. 178 § 4 k.k.
oskarżonego z art. 178a§4 k.k.
Art. 63 § 1 k.k.
2, 5 i 6 wyroku; na podstawie art. 63§1 k.k.
Art. 624 § 1 k.p.k.
art. 63§1 k.k
2, 5 i 6 wyroku; na podstawie art. 63§1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. IV Ka 1184/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Danuta Flinik - sprawozdawca Sędziowie SSO Danuta Lesiewska SSO Włodzimierz Wojtasiński Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska przy udziale Jarosława Bittnera- Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 roku sprawy H. K. oskarżonego z art. 178a§4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 7 listopada 2013 roku sygn. akt XVI K 2372/13 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; uchyla rozstrzygnięcia zawarte w pkt. 2, 5 i 6 wyroku; na podstawie art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 9 czerwca 2013r.; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; wymierza oskarżonemu opłatę za obie instancje w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych i obciąża wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postepowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Oskarżony H. K.na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 7 listopada 2013r. sygn. akt XVI K 2372/13 uznany został za winnego tego, że w dniu 9 czerwca 2013r. w B.przy ul. (...) (...) kierował samochodem osobowym marki (...)o nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie pierwsze badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu dało wynik 1,14 mg/l, a drugie dało wynik 1,09 mg/l, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 18 listopada 2003r. sygn. akt XVI K 124/03 za przestępstwo z art.178a§1 kk oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2003r. sygn. akt XVI K 789/03 za przestępstwo z art.178a§1 kk, tj. za winnego występku z art.178§4 kk i za to na podstawie art.178a§4 kk wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności.

Wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na podstawie art.69§1 i 4 kk i art.70§1 pkt 1 kk warunkowo zawieszono na okres 4 lat. Na podstawie art.42§2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, a na podstawie art.49§2 kk orzeczono środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 400 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na podstawie art.71§1 kk wymierzono oskarżonemu karę 30 stawek dziennych grzywny przyjmując jedną stawkę w wysokości 20 zł, a na podstawie art.63§1 kk na poczet kary zaliczono okres zatrzymania w dniu 9 czerwca 2013r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny.

Orzeczenie zawiera też rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Powyższy wyrok w części dotyczącej kary na niekorzyść oskarżonego H. K. zaskarżył prokurator, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść wydanego wyroku poprzez niezasadne uznanie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi „szczególnie uzasadniony wypadek” w rozumieniu art.69§4 kk uzasadniający warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec sprawcy czynu z art.178a§4 kk, podczas gdy wszechstronna ocena zebranego materiału dowodowego, w tym okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu , prowadzą do wniosku przeciwnego.

Reasumując, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie pkt 2 i 5 sentencji orzeczenia i utrzymanie wyroku w pozostałej części w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja oskarżyciela jest zasadna. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Uszło jednak jego uwadze, że w przypadku skazania za przestępstwo z art.178a§4 kk warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności może nastąpić w szczególnie uzasadnionym wypadku i słusznie podnosi oskarżyciel, że nie jest taką okolicznością stosunkowo długi okres dzielący sprawcę czynu przewidzianego w wyżej wymienionym przepisie od takich czynów popełnionych wcześniej.

Podzielić też należy stanowisko skarżącego, że okoliczności popełnienia czynu świadczą o znacznej demoralizacji sprawcy z uwagi na całkowite lekceważenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym i oczywistym dążeniu do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Mimo spowodowania kolizji drogowej, podjęcia przez świadka zdarzenia próby uniemożliwienia dalszej jazdy , oskarżony tę jazdę kontynuował . Jego bezkrytycyzm przejawiał się w tym, że nie dostrzegał niczego nagannego w prowadzeniu samochodu w stanie znacznej nietrzeźwości, bo 1,09 i 1,14 mg/l, nie posiadaniu uprawnień do kierowania samochodem, gdyż zamierzał pojazd odprowadzić „jedynie do garażu”.

Podkreślić należy, że Sąd I instancji nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku żadnych szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że orzeczoną karę pozbawienia wolności obniżył do 6 miesięcy ale uchylił orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary i orzeczenia z tym związane ( pkt 2, 5, 6 wyroku). Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył na podstawie art.63§1 kk okres zatrzymania dnia 9 czerwca 2013r.

Zdaniem Sądu Okręgowego wymierzona kara jest odpowiednia do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego czynu, winna spełnić wymogi prewencji zarówno szczególnej jak i ogólnej. Podkreślić należy, że oskarżony ma problemy z alkoholem, mimo że sam ich nie dostrzega i tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności w stosunku do sprawcy niepoprawnego odniesie oczekiwane efekty. Tylko taka kara spełni też zadanie prewencji ogólnej w stosunku do potencjalnych sprawców i tej części społeczeństwa, która nie dostrzega zagrożeń oraz tragicznych skutków prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu czy wręcz upojenia alkoholowego.

Orzeczenie o kosztach oparto na mocy art.624§1 kpk.