Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 565/13 AI generated

Court reclassifies drunk cycling from misdemeanor to offense due to new law, imposing fine and ban.

Case Number VI Ka 565/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the prosecutor's appeal to reclassify the defendant's drunk cycling from a misdemeanor to an offense under newly enacted legislation. Although the lower court had corrected a clerical error citing the correct article, the change in law between the first and second instance required a different legal characterization and penalty. Consequently, the court revoked the original sentence's specific provisions and imposed a fine and a one-year ban on cycling instead.

Legislator headnote

AI generated

Art. 87 § 1a kw; Art. 87 § 3 kw: Upon a change in law between the first and second instance, the court must reclassify the act according to the new provisions and impose the corresponding penalty, even if the lower court corrected a clerical error in the legal basis.

Keywords

AI generated
change in law between instances reclassification of offense drunk cycling penalty misdemeanor to offense cycling ban order clerical error correction prosecutor appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 87 § 1a kw
w ten sposób, że: - ustala, iż przypisany oskarżonemu w pkt 1 części dyspozytywnej czyn stanowi wykroczenie z art. 87 § 1a kw i na podstawie tego przepisu wymierza oskarżonemu kare grzywny w kwocie 500 (pięciuset) złotych, - uchyla orzeczenia z pkt 2, 3 i 4 części dyspozytywnej wyroku, - na podstawie art.
Art. 87 § 3 kw
87 § 1a kw i na podstawie tego przepisu wymierza oskarżonemu kare grzywny w kwocie 500 (pięciuset) złotych, - uchyla orzeczenia z pkt 2, 3 i 4 części dyspozytywnej wyroku, - na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 1 (jednego) roku, II.
Art. 178 § 2 k.k.
uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z art. 178 § 2 k.k., i za to, na podstawie art.
Art. 36 § 2 kk
art. 36 § 2 kk poprzez jego błędne niezastosowanie jako podstawy prawnej zawartego w punkcie 3 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenia o karze – obowiązkach probacyjnych orzeczonych wobec oskarżonego P.
Art. 72 § 1 pkt 5 i 8 kk
z art. 72 § 1 pkt 5 i 8 kk i jednocześnie utrzymanie go w mocy w pozostałym jego zakresie.
Art. 42 § 2 k.k.
na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec P.
Art. 49 § 2 k.k.
na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł od P.
Art. 624 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art.
Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił P.
ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 565/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Żukowska (spr.) Sędziowie SO Tomasz Skowron SR del. do SO Paweł Wyrzykowski Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013r. sprawy P. R. oskarżonego z art. 178a § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 9 września 2013 r. sygn. akt VIII K 506/13 I.zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. R. w ten sposób, że: - ustala, iż przypisany oskarżonemu w pkt 1 części dyspozytywnej czyn stanowi wykroczenie z art. 87 § 1a kw i na podstawie tego przepisu wymierza oskarżonemu kare grzywny w kwocie 500 (pięciuset) złotych, - uchyla orzeczenia z pkt 2, 3 i 4 części dyspozytywnej wyroku, - na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 1 (jednego) roku, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VIKa 565/13

UZASADNIENIE

P. R. oskarżony był o to, że dniu 3 lipca 2013 roku w J., województwo (...), po drodze publicznej kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości potwierdzonym wynikiem badań na zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym (I-0,85 mg/l, II-0,91mg/l), to jest o czyn z art. 178a § 2 k.k. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział VIII Karny Zamiejscowy w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 9.IX.2013 r. (sygn. akt VIIK 506/13):

1. P. R. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z art. 178 § 2 k.k., i za to, na podstawie art. 178 § 2 k.k. wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go jednocześnie do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec P. R. zakaz prowadzenia rowerów, motorowerów i motocykli na okres 1 (jeden) rok;

3. na podstawie art. 72 § 1 pkt. 5 i 8 k.k. zobowiązał P. R. do powstrzymania się od nadużywania alkoholu, oraz do zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy w charakterze bezrobotnego;

4. na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł od P. R.na rzecz Funduszu (...)świadczenie pieniężne w kwocie 100 (stu) zł;

5. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił P. R. od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego tj. art. 36 § 2 kk poprzez jego błędne niezastosowanie jako podstawy prawnej zawartego w punkcie 3 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku orzeczenia o karze – obowiązkach probacyjnych orzeczonych wobec oskarżonego P. R., w sytuacji w której za przypisany temu oskarżonemu czyn zabroniony wymierzono mu karę ograniczenia wolności, co powoduje, iż podstawa prawna orzeczenia wobec niego probacyjnego zobowiązania do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy w charakterze bezrobotnego wynikających z art. 72 § 1 pkt 5 i 8 kk winien być także przepis art. 36 § 2 kk zezwalający na stosowanie takich środków w sytuacji wymierzenia oskarżonemu wskazanej kary.

Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze – VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w Kamiennej Górze zapadłego wobec oskarżonego P. R.poprzez uzupełnienie w punkcie 3 jego części dyspozytywnej podstawy prawnej orzeczonych tam środków probacyjnych i wskazanie że stanowią ja art. 36 § 2 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 5 i 8 kk i jednocześnie utrzymanie go w mocy w pozostałym jego zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Słusznym jest twierdzenie zawarte w apelacji prokuratora, iż w realiach przedmiotowej sprawy w chwili orzekania w Sądzie Rejonowym orzeczenie w pkt 3 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku uzupełnione winno być przez powołanie przepisu art. 36 § 2 kk zezwalającego na stosowanie orzeczonych wobec oskarżonego środków probacyjnych, jednakże postanowieniem z dnia 13.IX.2013 r. Sąd Rejonowy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 9.IX.2013 r. w ten sposób, że powołał – jako właściwą – podstawę prawną orzeczenia zawartego w pkt 3 jego części dyspozytywnej przepisy art. „72 § 1 pkt 5 i 8 kk w zw. z art. 36 § 2 kk”.

Postanowienie to było prawomocne w chwili wniesienia apelacji przez Prokuratora. W chwili orzekania w sądzie odwoławczym obowiązywał inny stan prawny niż w chwili orzekania w Sądzie I instancji: stosownie do ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw z dniem 9.XI.2013 r.) uchylony został przepis art. 178a § 2 kk (art. 12 pkt 3 powołanej wyżej ustawy) a w Kodeksie wykroczeń dodany został przepis art. 87 § 1 a (art. 2 ust. 3 pkt 2 ustawy j. w.). Przypisany oskarżonemu P. R. zaskarżonym przez prokuratora wyrokiem czyn w chwili orzekania w instancji odwoławczej wyczerpywał zatem znamiona wykroczenia z art. 87 § 1a, za które to wykroczenie ustawodawca przewidział karę aresztu albo grzywny.

W kontekście przeprowadzonych w toku rozprawy głównej dowodów nie budzi wątpliwości prawidłowość ustalenia Sądu Rejonowego, iż w dniu 3 lipca 2013 r. P. R. kierował po drodze publicznej w m. J. rowerem, będąc w stanie nietrzeźwości potwierdzonym wynikiem badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym uzyskany podczas pierwszego badania wynik wskazywał, że w 1 l wydychanego przezeń powietrza znajdowało się 0, 85 mg alkoholu a uzyskany 15 minut później – 0, 91 mg. Uzyskany wynik świadczy, iż P. R. zdecydował się na jazdę rowerem wkrótce po spożyciu alkoholu .

Wniesiona przez prokuratora apelacja skutkowała – wobec zmiany stanu prawnego – koniecznością zakwalifikowania działania P. R. jako wykroczenia i orzeczenia kary jak za wykroczenie. Oskarżony nie był dotychczas karany za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości (był karany za czyn z art. 278 § 1 kk), jest młodym człowiekiem, zdrowym, nie ma nikogo na utrzymaniu i – w ocenie Sądu Okręgowego – karą właściwą doń wychowawczo będzie kara 500 złotych grzywny i orzeczony na podstawie art. 87 § 3 kw zakaz prowadzenia rowerów w okresie jednego roku.

Wobec ustalenia, iż czyn P. R. stanowi wykroczenie koniecznym była dalsza zmiana zaskarżonego wyroku przez uchylenie orzeczeń z punktu 2, 3 i 4 jego części dyspozytywnej. Oskarżony nie posiada stałej pracy zarobkowej, utrzymuje się z prac dorywczych co przesądziło o zwolnieniu go z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. AP