Court partially dismissed a loan dispute, awarding the remainder of the debt plus interest and costs.
Legislator summary
AI generatedThe court partially dismissed the plaintiff's claim, ordering the defendant to pay the remaining debt of 847.07 zł along with contractual interest and process costs. The plaintiff had withdrawn a portion of the claim representing 352.93 zł, which the court recognized as a valid partial withdrawal under civil procedure law. Since the defendant failed to prove repayment of the full amount or any higher sum, the court ruled in favor of the plaintiff for the outstanding balance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 4 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 359 k.c.; Art. 481 § 1, 2 k.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: A creditor may partially withdraw a claim without violating legal principles, and if the debtor fails to prove repayment of the full amount, the court awards the remaining verified debt with applicable interest and costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 1821/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Anna Bielecka-Gąszcz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko M. K. o zapłatę 1.200 zł 1. umarza postępowanie w sprawie w zakresie roszczenia o zasądzenie kwoty 352,93 zł (trzysta pięćdziesiąt dwa złote i dziewięćdziesiąt trzy grosze);
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 847,07 zł (osiemset czterdzieści siedem złotych i siedem groszy) wraz z umownymi odsetkami w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie w stosunku rocznym od dnia 12 maja 2017 roku do dnia zapłaty;
3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 1821/17
UZASADNIENIE
W dniu 12 maja 2017 roku powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wytoczył przeciwko pozwanemu M. K. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 1.200 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 1.000 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 200 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód podniósł, że w dniu 10 grudnia 2016 roku udzielił pozwanemu pożyczki refinansującej na kwotę 1.000 zł, mocą której pozwany spłacił swoje zadłużenie w (...) Sp. z o.o., wobec którego posiadał zadłużenie z tytułu pożyczki w tej właśnie wysokości. Pomimo wyznaczonego na dzień 9 stycznia 2017 roku terminu spłaty zobowiązania, pozwany nie zwrócił przekazanych mu środków. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-4v) W dniu 23 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu.
Powyższy nakaz pozwany zaskarżył sprzeciwem w całości. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 5, sprzeciw k. 5v-7, postanowienie k.
11) W piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2018 roku powód częściowo cofnął powództwo w zakresie kwoty 352,93 zł uiszczonej przez pozwanego w dniu 20 czerwca 2017 roku, wyjaśniając, iż została ona zaksięgowana na poczet prowizji – 200 zł oraz kapitału – 152,93 zł. (pismo procesowe k. 43-44) Na rozprawie w dniu 12 września 2018 roku pełnomocnik powoda oraz pozwany nie stawili się. (protokół rozprawy k.
51) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 listopada 2016 roku pozwany M. K. zawarł z powodem ramową umowę pożyczki nr (...). Następnie w dniu 10 grudnia 2016 roku strony zawarły właściwą umowę pożyczki o numerze (...), na mocy której powód udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 1.000 zł. Pożyczka miała charakter refinansujący i jej mocą pozwany spłacił swoje zobowiązanie pieniężne w (...) Sp. z o.o. Zgodnie z postanowieniami umowy ramowej, kwota pożyczki refinansującej była przekazywana przez pożyczkodawcę na rzecz pożyczkodawcy, względem którego pożyczkobiorca ma zobowiązanie, co wyczerpywało roszczenie pożyczkobiorcy o wypłatę kwoty pożyczki.
Zaciągnięte zobowiązanie wraz z prowizją w wysokości 200 zł pozwany zobowiązał się spłacić w terminie do dnia 9 stycznia 2017 roku, czemu jednak uchybił. (umowa ramowa k. 22-25, umowa pożyczki k. 26-26v., wydruk z sytemu k. 27-28, podgląd i historia transakcji k. 29, okoliczności bezsporne) Pismami z dnia 16 stycznia i 30 stycznia 2017 roku powód wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia wynikającego z umowy z dnia 10 grudnia 2016 roku. (wezwanie do zapłaty k. 31, k. 32, potwierdzenie nadania przesyłki k. 33, okoliczności bezsporne) Już po wytoczeniu przedmiotowego powództwa, w dniu 20 czerwca 2017 roku pozwany uiścił na poczet spłaty zadłużenia z tytułu pożyczki nr (...) kwotę 352,93 zł. (wydruk wiadomości e-mail k. 8, okoliczności bezsporne) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości Sądu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo, w zakresie po modyfikacji pismem procesowym z dnia 6 kwietnia 2018 roku, jest zasadne w całości i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie czynionych w niniejszej sprawie rozważań podnieść należy, że strona powodowa w piśmie procesowym, o którym mowa wyżej, cofnęła żądanie pozwu w zakresie kwoty 352,93 zł. Uznając, że częściowe cofnięcie powództwa przez powoda nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza również do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.), na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. i art. 203 § 1 k.p.c., Sąd umorzył postępowanie w sprawie w części, w której nastąpiło cofnięcie, orzekając jak w punkcie 2 sentencji wyroku.
Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu zaskarżył wydany w sprawie nakaz zapłaty w całości, to jednocześnie nie zgłosił żadnych twierdzeń, które podważałyby roszczenie powoda co do zasady, jak i wysokości, nie udowodnił również (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.), aby spłacił swoje zobowiązanie wynikające z zawartej z powodem umowy pożyczki refinansującej w kwocie wyższej, aniżeli wskazał to powód. Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 847,07 zł z umownymi odsetkami w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 12 maja 2017 roku do dnia zapłaty, co było zgodne z przepisami art. 359 k.c., art. 481 § 1 i 2 k.c. i w całości zgodne z żądaniem powoda.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. Na koszty procesu poniesione przez powoda w przedmiotowej sprawie w łącznej wysokości 300 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu 30 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej – 270 zł. Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.