Court dismissed debt claim due to lack of assignment proof and statute of limitations expiration.

Sygnatura akt I C 73/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 25-09-2018 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Porada-Łaska Protokolant: sekretarz sądowy Sylwia Marek po rozpoznaniu w dniu 25-09-2018 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa (...) F. (...) z siedzibą w W. przeciwko J. K. o zapłatę 20 000,00 zł I. oddala powództwo, II. zasądza od powoda (...) F. (...) z siedzibą w W. na rzecz pozwanej J. K. kwotę 2.400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych 00/100) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu. SSR Katarzyna Porada - Łaska Sygn. akt I C 73/18

UZASADNIENIE

W dniu 13.11.2017 r. powód (...) F. (...) 1 z siedzibą w W., wystąpił z powództwem przeciwko J. K. o zapłatę 20.000 zł wraz z odsetkami (szczegółowo określonymi w pozwie oraz w piśmie procesowym z 8.12.2017 r.), a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że na podstawie umowy cesji zawartej w dniu 8.03.2012 r. z (...) Bank S.A., będącym następcą prawnym (...) Bank S.A., nabył wierzytelność przysługującą temu bankowi w stosunku do pozwanej z tytułu umowy pożyczki gotówkowej nr (...) z 12.05.2006 r., która została wypowiedziana przez pierwotnego wierzyciela z uwagi na nie wywiązywanie się przez pozwaną z warunków umowy. Postanowieniem z 12.03.2018 r. przyznano pozwanej adwokata z urzędu. Pełnomocnik pozwanej wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczeń powoda. Zarządzeniem z 16.05.2018 r. (k.

94) zobowiązano powoda do zajęcia stanowiska w przedmiocie zarzutu przedawnienia w terminie 7 dni pod rygorem skutków z art. 230 k.p.c. W odpowiedzi powyższe w piśmie z 29.05.2018 r. powód podnosił, że zarzut przedawnienia nie skutkuje wygaśnięciem zobowiązania i zaproponował pozwanemu ugodę (k. 98-98v). Strona pozwana nie wyraziła woli zawarcia ugody i podtrzymała swoje twierdzenia i zarzuty. Sąd ustalił, co następuje: Pozwana w dniu 12.05.2006 r., r. zawarła z (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w K. umowę kredytu konsumenckiego gotówkowego nr (...) na kwotę 7.939,45 zł, ze spłatą do dnia 20.05.2011 r., na warunkach określonych umowie. (dowód: umowa k 35-41) W związku z nie wywiązaniem się przez pozwaną z umowy pożyczki i zaprzestaniem spłat, G.

Bank wystawił przeciwko niej bankowy tytuł egzekucyjny z 11.08.2009 r., znak (...). (dowód: bankowy tytuł egzekucyjny k 42-43) Z dniem 4.01.2010 r. nastąpiło połączenie (...) Bank S.A. z (...) Bank S.A., przez przejęcie majątku G. Bank w całości przez (...) Bank, przy czym spółka przejmującą przyjęła nazwę (...) Bank S.A. (okoliczność niesporna) W dniu 8.03.2012 r. została zawarta pomiędzy powodem (...) F. (...) 1 z siedzibą w W. a (...) Bank S.A. „Umowa o przelew wierzytelności”, na mocy której G. (...) Bank sprzedał powodowi wierzytelności z tytułu niewykonania umów przez swoich klientów według wykazu stanowiącego załącznik nr 1. do umowy. (dowód: umowa cesji k 14-17; zawiadomienie o cesji k 44; wezwanie do zapłaty k 45) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przytoczonych wyżej dowodów, których prawdziwość i wiarygodność nie budzi wątpliwości.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest niezasadne i podlega oddaleniu. Po pierwsze powód nie wykazał posiadania legitymacji czynnej. Nie przedłożył bowiem załącznika do umowy cesji, bądź wyciągu z tego załącznika dokumentującego, iż nabył wierzytelność wobec pozwanej. Po drugie uzasadniony był zarzut przedawnienia podniesiony przez stronę pozwaną. Roszczenia powoda były najpóźniej wymagalne w dniu 11.08.2009 r.; wtedy bowiem wystawiono bankowy tytuł egzekucyjny. Zatem pozew należało wnieść najpóźniej w dniu 11.08.2012 r., podczas gdy powód uczynił to w dniu 13.11.2017 r.

Roszczenia powoda jako przedsiębiorcy uległy przedawnieniu z upływem 3-letniego terminu, po myśli art. 118 k.c. Powód nie odniósł nie do podniesionego przez pozwanego zarzutu, a tym bardziej nie wykazał, iż miały miejsce przerwy w biegu terminu przedawnienia. Wobec tego orzeczono jak w p. 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2. na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., przy czym na koszty te składa się 2.400 zł tytułem wynagrodzenia dla adwokata, który reprezentował pozwanego z urzędu, powiększone o należny podatek od towarów i usług (§8 ust. 5 w zw. z §4ust.3 rozporządzenia MS z 3.10.2016 r. (Dz.

U. z 2016 r., poz. 1714). SSR Katarzyna Porada – Łaska